Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Ποιήματα που τώρα γράφονται: Εφ' όλης της ύλης, Ιωάννης Στεφανουδάκης

χανια ειρηναιος μαρακης (c)


Η ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ

Χρωστάμε στους ασθενέστερους
και πληρώνουμε τους ισχυρότερους.
Πάνε οι κόποι μας…
Πάνε στην αντίθετη ακριβώς μεριά.
Η λογιστική στο αρνητικό.
Η ζωή στο αρνητικό.

ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

Ακούω για πολεμικές συγκρούσεις,για διαγωνισμους τραγουδιού,για πολιτικες συμπλοκές,
για ποδοσφαιρικούς αγώνες ή ακόμα για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.
Και ειλικρινά αισθάνομαι μια πίκρα να με καταλάμβανει.
Όταν ακούω, για εξειδικευμένες συγκρούσεις η ανταγωνισμούς.
Και θυμάμαι και εγώ τις αποτυχίες μους, πάμπολλες αδικαιολόγητες,
σε θέματα εργασίας, σχέσεων ή διαγωνισμών πάσης μορφής.
Γιατι δεν είχα καταλάβει κάτι πολύ απλό.
Ότι ολες οι συγκρούσεις, μα όλες, ήταν εφ όλης της ύλης...
Όλες...


ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η παρέα όλη στο καφενεδάκι.
Στη πλατεία του λιμανιού.
Τους χαιρέτησε όλους.
Έναν – έναν..
Συζητήσανε χαρούμενα..
Είπανε και αστεία.
Καλαμπούρια..
Γελάγανε.
Σαν να μην συνέβαινε τίποτα.
Απολύτως τίποτα.
Σηκώθηκε να φύγει.
Πήρε την βαλίτσα της.
Τους χαιρέτησε για τελευταία φορά.
Της είπαν..
[να σε πάμε, ως το πλοίο;]
[Όχι] απάντησε γελώντας..
Και ένας φίλος της, πήρε θάρρος και της είπε
[DEAD MAN WALKING?]
Και αυτή πάντα με το γνωστό της χιούμορ..
[WALKING…..JUST WALKING…]


ΑΥΛΑΙΑ

Άργησα……
Αφού έφυγαν όλοι,
Έφυγα και εγώ….
Κοιτάζω πίσω….
Στην παλιά μας σκηνή, ένα βιβλίο πεταμένο στο πάτωμα…
Προσπαθώ, να μαντέψω πιο είναι….
Πιο τάχα….
Κάτι γαυγίσματα ακούγονται….
Είναι απεγνωσμένα…
Δεν μπορώ να τα ακούω…
δεν θέλω να τα ακούω….
Τα φώτα χαμήλωσαν αισθητά…
Αυλαία…




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου