Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Πρέβεζα

Θ άνατος είν' οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.
Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη ο ήλιος,
θάνατος μέσα στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει,
για να ζυγίσει, μιά "ελλιπή" μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις, Φρουρά, Εξακονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ' ακούσουμε τη μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
"υπάρχω;" λες, κι ύστερα: "δεν υπάρχεις!"
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης.

'Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς,
ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.


(Επεξηγηματική του ποιήματος επιστολή, έτος θανάτου) - Στάλθηκε στον ξάδελφό του την 1η Ιουλίου του '28. Περιγράφει με έντονα χρώματα την ανία που του προκάλεσε η επαρχιακή πόλη -άγνωστο για ποιό λόγο- .
http://www.magikokouti.gr/kar-preve.htm


Θανάσης Γκαϊφύλλιας Πρέβεζα 

http://www.youtube.com/watch?v=_SaaOkBHIdM 







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου