Χανιά: Η «ΝΥΧΤΑ» του Harold Pinter στη Δημοτική Πινακοθήκη

Βραδιά θεάτρου με το μονόπρακτο ''ΝΥΧΤΑ'' του Harold Pinter, στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων.

Στα πλαίσια της έκθεσης "Ο Κόσμος του Γιάννη Κύρου: Σκηνικά, κοστούμια και αρχειακό υλικό από το θέατρο, το χορό, τη μουσική και την τηλεόραση."

Παρουσιάζει το «Theatre 73100» την Κυριακή 10 Ιανουαρίου και ώρα 20:00 μ.μ. στην Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων.

Ένας άντρας κ μία γυναίκα γύρω στα σαράντα κάθονται και πίνουν καφέ. Φέρνουν στο νου τους το βράδυ που πρωτοσυναντήθηκαν και διαφωνούν σχεδόν σε όλα. Εκείνος θυμάται μια γέφυρα, εκείνη όχι. Εκείνος θυμάται να της ανοίγει το παλτό, εκείνη όχι. Εκείνη ακούει έναν ήχο, εκείνος όχι. Κι όλα αυτά σε απόλυτη ηρεμία. Οι ήρωες του Πίντερ τοποθετημένοι και κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού. Εγκλωβισμένοι. Περιορισμένοι. Και μέσα σε αυτόν τον πάντοτε πεπερασμένο χώρο προσπαθούν να ανιχνεύσουν και να βρουν καινούργιες ή παλιές διαστάσεις του πάντοτε άπειρου Χρόνου. Σαν ένα μόνιμο παιχνίδι του χώρου με τον χρόνο. Παιχνίδι λόγου κ σιωπής, διαρκών παύσεων μέσα στον λόγο, σαν επιμελημένες προσπάθειες ανασύνταξης του χώρου, του χρόνου και του λόγου.

Συντελεστές : Ιώ Ασηθιανάκη, Άκη Κασιωτάκη

σκηνοθεσία: Ιώ Ασηθιανάκη

κινησιολογία: Βασιλική Ντουντουλάκη, Jazz Train Studio

μουσική: Κώστας Κοκολάκης

κοστούμια: Μικέλα Παπαδουλάκη

Είσοδος Ελεύθερη

[βιβλίο] Χάρολντ Πίντερ, Τέφρα και σκιά

Τέφρα και σκιά

9,00€

Συγγραφέας: Pinter, Harold
Εκδόσεις: Καστανιώτη
Σελίδες: 170
ISBN: 960-03-2787-4

Eντούτοις, σε κανένα άλλο έργο του Πίντερ δεν συναντά κανείς τόσο έντονα αυτή τη σύζευξη ανάμεσα στις προσωπικές μνήμες και το συλλογικό ασυνείδητο, τη σύμπλευση των βιωμάτων της παγκόσμιας ιστορίας με τον προσωπικό μικρόκοσμο των χαρακτήρων, όσο στο πρόσφατο έργο του Tέφρα και Σκιά (Ashes to Ashes, 1996). Eνώ από υφολογική άποψη το έργο φαίνεται να αναδύεται μέσα από τον ίδιο νοσταλγικό, ατμοσφαιρικό κόσμο όπως το Tοπίο, η Σιωπή και οι Παλιοί καιροί, στην πραγματικότητα παραπέμπει σε άλλα, πολύ πιο προκλητικά και εφιαλτικά, επικίνδυνα και άρα σιωπηρώς απαγορευμένα τοπία, για τα οποία επιτάσσει στους θεατές όχι μόνο αναγνώριση αλλά και αποδοχή συνενοχής και συνέργειας. Xωρίς να αρνηθεί το γεγονός ότι οι έμμονες εικόνες βίας μέσα στο έργο συνδέονται άμεσα με τη ναζιστική Γερμανία, ο Πίντερ τονίζει ότι το έργο έχει ευρύτερη σχέση με όλα τα πολιτικά εγκλήματα της εποχής μας, που πολλές φορές γίνονται εν ονόματι της δημοκρατίας, μιας λέξης που αρχίζει να βρομάει", και με τη σιωπηρή συναίνεση, την ένοχη απάθεια των ελεύθερων πολιτών αυτών των δημοκρατιών: "Στο Tέφρα και Σκιά δεν αναφέρομαι μόνο στους ναζί: μιλάω για μας και τις αντιλήψεις μας για το παρελθόν και την ιστορία μας, και για το πώς μας επηρεάζουν σήμερα".

πηγή