Προβλήματα της σύγχρονης λογοτεχνίας, του Θεοχάρη Παπαδόπουλου (αναδημοσίευση)

Από τις 28 – 09 – 2011 ως και την 01 – 10 – 2011 έγινε το Όγδοο Διεθνές Λογοτεχνικό Φόρουμ στο Πλέβεν Βουλγαρίας. Από την Ελλάδα προσκλήθηκε πήρε μέρος και ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος με την παρακάτω εργασία, περίληψη της οποίας διαβάστηκε στα πλαίσια των εκδηλώσεων του φόρουμ.  

 

      Στις μέρες μας, παρατηρούμε ότι οι διάφορες ηθικές αξίες φθίνουν ολοένα και περισσότερο και παράλληλα με τις αξίες φθίνει και ο πολιτισμός με την ολική παρακμή και των εφτά τεχνών. Έτσι, βλέπουμε, τον κόσμο να στρέφεται προς διάφορα θεάματα τύπου Big Brother, που επιζητούν ένα κοινό χειροκροτητών χωρίς δικιά τους άποψη και γνώμη.

      Μια από τις τέχνες που βρίσκεται σε παρακμή είναι και η λογοτεχνία. Τα περισσότερα βιβλία, σήμερα, μένουν απούλητα στις προθήκες των βιβλιοπωλείων ή – στην καλύτερη περίπτωση – σκονίζονται στα ράφια των βιβλιοθηκών, όπου παραμένουν άθιχτα για πολλά χρόνια. Έχουν παρατηρηθεί βιβλιοθήκες σε νοικοκυριά με περισσότερα μπιμπελό παρά βιβλία! Ειδικότερα, οι νέοι προτιμούν να ασχοληθούν με ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης ( Facebook, Twitter κ.λ.π. ), παρά να διαβάσουν ένα βιβλίο. Η εικόνα ενός ογκώδους τόμου φαντάζει απωθητική και βαρετή...

      Παράλληλα, αρκετοί ριζοσπάστες πανεπιστημιακοί απαξιώνουν τη λογοτεχνία ως πολιτιστικό εργαλείο μιας διεφθαρμένης και καταπιεστικής κοινωνικής τάξης. Ξεχνάνε, όμως, ότι υπήρξαν και υπάρχουν αρκετοί ριζοσπάστες λογοτέχνες παγκόσμια αναγνωρισμένοι για την αξία τους, όπως ο Ζολά και ο Μαγιακόβσκι. Η λογοτεχνία αν και διαφημίζεται και προωθείται από το ίδιο το σύστημα μπορεί να είναι ακόμα και επαναστατική! Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Alvin Kernan «Μονάχα οι τέχνες, και ειδικότερα η λογοτεχνία, εξακολουθούν σε κάθε ευκαιρία να δαγκώνουν το χέρι που τις ταΐζει»*.

      Ας δούμε τώρα τους λόγους, που η λογοτεχνία παρακμάζει:

      Ο πρώτος λόγος, που θεωρείται και ο κυριότερος είναι η εισβολή της εικόνας και ιδιαίτερα της τηλεόρασης στο προσκήνιο. Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, άρα το φιλότεχνο κοινό στρέφεται προς την εικόνα, που με την αμεσότητά της λέει πολύ περισσότερα από ότι ένα βιβλίο. Θα χρειαζόντουσαν σελίδες επί σελίδων για να περιγράψουν τέλεια ένα τοπίο. Αντίθετα, αυτό το καταφέρνει άμεσα η εικόνα. Ειδικότερα με την τηλεόραση, το απλό πάτημα ενός κουμπιού και η γρήγορη εναλλαγή των εικόνων, δίνουν έναν όγκο πληροφοριών, που θα χρειαζόταν χιλιάδες ή και εκατομμύρια σελίδων για να γραφτεί. Η εισβολή της τηλεόρασης εξόρισε εντελώς το βιβλίο καθώς σχεδόν σε κάθε νοικοκυριό υπάρχουν δύο με τρεις τηλεοράσεις. Ενώ το βιβλίο χαλαρώνει και ξεκουράζει, προτιμήθηκε η τηλεόραση ως μέσο χαλάρωσης και το βιβλίο θεωρήθηκε κουραστικό. Στην πραγματικότητα, όμως, αν μια εικόνα μας δίνει χίλιες λέξεις τότε ο όγκος των πληροφοριών, που δίνει η τηλεόραση είναι πολύ μεγαλύτερος, άρα πιο κουραστικός και πολύ πιο εύκολα μπορεί να προκαλεί με τον όγκο του αυτόν σύγχυση στο σκεπτόμενο άνθρωπο.

      Ένας δεύτερος λόγος είναι οι πειραματισμοί και οι υποτιθέμενες ή  με κάθε θυσία επιδιωκόμενες καινοτομίες στο χώρο της λογοτεχνίας, που συχνά είναι κατά γενική ομολογία αποτυχημένοι, απομακρύνοντας τους καλοπροαίρετους αναγνώστες. Έχουμε δει λογοτέχνημα, που να ξεκινάει ποίημα και να καταλήγει πεζό, να ξεκινάει πεζό και να καταλήγει σε ποίημα, να ξεκινάει διήγημα και να καταλήγει σε δοκίμιο, να ξεκινάει δοκίμιο και να καταλήγει σε διήγημα! Έχουμε, επίσης, παρατηρήσει την προσπάθεια να γραφτεί ένα λογοτέχνημα από τρεις και τέσσερις συγγραφείς μαζί! Ο ένας γράφει την αρχή, ο δεύτερος τη μέση, ο τρίτος το τέλος με αποτέλεσμα να μη βγαίνει κανένα νόημα ή να χάνεται η γνησιότητα της έμπνευσης και ο αναγκαίος αυθορμητισμός. Ο κάθε συγγραφέας έχει τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα, το δικό του στυλ. Ακόμα και αν μιμείται παλιότερους ή σύγχρονούς του συγγραφείς δεν παύει να εκφράζει μια διαφορετικότητα, άρα η συμμετοχή πολλών συγγραφέων σε ένα λογοτέχνημα προσπαθεί να ισομοιράσει ανόμοια στυλ. Φανταστείτε ένα λογοτέχνημα που θα το άρχιζε ο Τσέχωφ, θα το συνέχιζε ο Ουγκώ και θα το τελείωνε ο Καζαντζάκης! Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι παραπάνω πειραματισμοί απέτυχαν και οι συγγραφείς, που τους δοκίμασαν ή τα συγκεκριμένα  πονήματα έμειναν παντελώς άγνωστα παρά τη διαφήμιση, που γνώρισαν ως καινοφανείς προσπάθειες.

      Οι δύο λόγοι, που αναφέραμε παραπάνω θεωρούνται και οι κυριότεροι για την παρακμή και τη φθίνουσα πορεία της λογοτεχνίας, όμως, αυτοί οι λόγοι εξηγούν την επιφάνεια του προβλήματος χωρίς να μπαίνουν στην ουσία του.

      Ο βασικότερος και αληθινός λόγος, που  η λογοτεχνία παρακμάζει είναι οι κοινωνικές συνθήκες, που επικρατούν σήμερα, οι συνθήκες ζωής του μέσου ανθρώπου. Κάθε κοινωνία διαμορφώνεται από τις συνθήκες ζωής, που κυριαρχούν. Ζούμε σε μια κοινωνία, όπου ο πολιτισμός, γενικότερα παρακμάζει και η λογοτεχνία είναι κομμάτι του πολιτισμού. Αυτή η παρακμή οφείλεται στις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες, που εξυψώνουν και εξιδανικεύουν το κυνηγητό του χρήματος, την εντατική εργασία και τη ρουτίνα που αποφέρει το δρομολόγιο: Σπίτι – δουλειά και δουλειά – σπίτι. Η οικονομική κρίση ανάγκασε τον μέσο εργαζόμενο να δουλεύει περισσότερο και να αμείβεται λιγότερο. Πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται σήμερα να  εργάζονται σε δυο δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Από το δουλεύουμε για να ζούμε, φτάσαμε στο ζούμε για να δουλεύουμε!  Στην ουσία ο ελεύθερος χρόνος έχει εκμηδενιστεί και αν υπάρχει ακόμα έστω και ελάχιστος δεν φτάνει για την ανάγνωση ενός βιβλίου. Που να βρεθεί χρόνος για την ανάγνωση ενός μυθιστορήματος; Πως είναι δυνατόν να θυμάται κάποιος τι διάβασε στο ίδιο μυθιστόρημα πριν από δέκα μέρες, όταν είχε πάλι λίγο ελεύθερο χρόνο; Όπως υποστηρίζει και ο Alvin Kernan: «υπάρχει και υπήρχε ανέκαθεν μια στενή λειτουργική σχέση ανάμεσα στη λογοτεχνία και στην κοινωνία που τη γεννά».** Ζούμε σε μια παρακμασμένη κοινωνία που όσο πάει σήπεται όλο και περισσότερο. Άρα ως προϊόν αυτής της κοινωνίας έχουμε την παρακμασμένη λογοτεχνία.

      Αλλά, και από τη σκοπιά των συγγραφέων οι κοινωνικές συνθήκες καθιστούν την συγγραφή και την έκδοση ενός βιβλίου δύσκολη και δαπανηρή.

      Οι περισσότεροι συγγραφείς δεν ζουν από τις πωλήσεις των έργων τους και αναγκάζονται να ακολουθήσουν ένα επάγγελμα και να γράφουν μόνο στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους. Για την συγγραφή ενός βιβλίου απαιτείται χρόνος και κόπος. Αν κάποιος συγγραφέας σήμερα δουλεύει πρωί και απόγευμα και προσπαθεί να γράψει ένα μυθιστόρημα στον ελεύθερο χρόνο του, πόσα χρόνια θα χρειαστούν;

      Μια άλλη δυσκολία, που συναντούν σήμερα οι συγγραφείς είναι το κόστος έκδοσης των βιβλίων τους. Οι εκδοτικοί οίκοι απαιτούν τεράστια ποσά, με αποτέλεσμα οι συγγραφείς να μετράνε τις πενιχρές οικονομίες τους και να μην τους φτάνουν για την έκδοση ενός βιβλίου. Αν ο εκδοτικός οίκος έχει όνομα τότε ο συγγραφέας πληρώνει και ένα ποσό για τη φίρμα. Ένα μικρό βιβλίο εκατό σελίδων μπορεί να κοστίσει ακόμα και δύο χιλιάδες ευρώ. Φανταστείτε πόσο θα μπορεί να κοστίσει ένα ογκώδες μυθιστόρημα ή ένα βιβλίο με έγχρωμη εικονογράφηση.        

      Στην παρακμή της λογοτεχνίας βοηθάει και ο εκδοτικός τομέας, που απαξιώνει οποιοδήποτε αξιόλογο λογοτέχνημα με τη δικαιολογία ότι «δεν πουλάει» και προωθεί περιπετειούλες με λίγο πορνό για αλατοπίπερο! Τα συγκεκριμένα λογοτεχνήματα προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και διαφημίζονται ως best seller, μοσχοπουλιούνται και ξεχνιούνται μετά από ένα εξάμηνο!     

      Τι θα γίνει λοιπόν, η λογοτεχνία θα σβήσει, όπως ισχυρίζεται ο Alvin Kernan; Θα πάψει να υπάρχει αναγνωστικό κοινό, με αποτέλεσμα να σταματήσουν να γράφονται λογοτεχνικά βιβλία; Οι νέες γενιές θα γνωρίσουν τη λογοτεχνία σαν μουσειακό είδος;

      Ακόμα και αν τα διάφορα είδη λογοτεχνίας συνεχίσουν να παρακμάζουν μέχρι που να σβήσουν εντελώς, υπάρχει ένα είδος που μπορεί να εξακολουθεί να αντιστέκεται στο πείσμα των καιρών και δεν θα εξαφανιστεί ποτέ. Πρόκειται για την ποίηση. Γιατί η ποίηση; Τι παραπάνω έχει από τα άλλα είδη λογοτεχνίας;

      Η ποίηση είναι το μόνο λογοτεχνικό είδος, που μπορεί να αντισταθεί στην έλλειψη ελεύθερου χρόνου, λόγω του ότι περιέχει άμεσα νοήματα. Σε ελάχιστους στίχους μπορεί να εμπεριέχονται σπουδαίοι συλλογισμοί. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι σήμερα δεν γράφονται τεράστια ποιήματα. Ο καιρός που γράφονταν έπη έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Το ποίημα μικραίνει όλο και περισσότερο, γίνεται μια κραυγή και αυτή η κραυγή είναι ικανή να ταρακουνήσει, να προτρέψει αλλά και να τέρψει ευχάριστα τον αναγνώστη. Αν μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, ένα μικρό και περιεκτικό ποίημα μπορεί να αξίζει όσο χίλιες εικόνες! Η ποίηση μπορεί να διαβαστεί σε διάφορα μικροδιαλείμματα από τη ρουτίνα της μέρας, που ο χρόνος δεν επαρκεί για τίποτα περισσότερο. Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και περισσότεροι ποιητές γράφουν ολιγόστιχα ποιήματα. Πολλοί από αυτούς, μάλιστα, στρέφονται στο μικρό, άμεσο και κομψό χαϊκού.

      Υπάρχει, όμως, και ένας άλλος λόγος, που η ποίηση είναι το μόνο είδος της λογοτεχνίας, που θα διατηρηθεί ζωντανό. Είναι γνωστό ότι ποιητές υπάρχουν πολλοί. Είναι επίσης, γνωστό ότι υπάρχουν πολλοί εν δυνάμει ποιητές, που καταχωνιάζουν τα ποιήματά τους σε ένα συρτάρι για να τα θυμηθούν μετά από χρόνια, αν υπάρξει η κατάλληλη προτροπή. Υπάρχει, όμως και ένα φανατικό κοινό αναγνωστών. Σε πείσμα του σύγχρονου ρητού: «Η ποίηση δεν πουλάει», θα βρούμε φανατικούς αναγνώστες όχι μόνο της παλιότερης αλλά και της σύγχρονης ποίησης.

      Πιο πάνω αναφερθήκαμε στην έλλειψη ελεύθερου χρόνου από τη σκοπιά των συγγραφέων. Η ποίηση, σίγουρα χρειάζεται καιρό και κόπο για να γραφτεί, αλλά απαιτεί πολύ λιγότερο χρόνο από ότι ένα μυθιστόρημα, μια νουβέλα, ένα διήγημα.      

      Όσον αφορά το κόστος έκδοσης μιας ποιητικής συλλογής είναι πολύ μικρότερο από το κόστος έκδοσης μιας συλλογής διηγημάτων ή ενός μυθιστορήματος. Ένα βιβλίο σαράντα οκτώ σελίδων με τριάντα πέντε ποιήματα κοστίζει σήμερα από χίλια ως χίλια πεντακόσια ευρώ – ανάλογα με τον εκδοτικό οίκο. Ένας μέσος εργαζόμενος, σήμερα, μπορεί να εκδίδει μια ποιητική συλλογή κάθε δυο χρόνια και να αντέχει το κόστος έκδοσής της.

      Συμπερασματικά, η λογοτεχνία σήμερα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, κινδυνεύει να σβήσει και ψυχομαχεί, όμως η ποίηση είναι το αθάνατο και αγέραστο κύτταρο, που θα τη διατηρήσει για πάντα ζωντανή.

Βιβλιογραφία:

*Alvin Kernan: «Ο θάνατος                         της Λογοτεχνίας», εκδ. «Νεφέλη», σελ.62.

**Alvin Kernan: «Ο θάνατος της Λογοτεχνίας», εκδ. «Νεφέλη», σελ.63.

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (*)

--------------------------

(*) Δημοσιεύτηκε στο περ. «Δευκαλίων ο Θεσσαλός», τευχ. 37, Ιούνης-Αύγουστος 2012, σελ. 78-79. Η αναδημοσίευση είναι από την εξαιρετική λογοτεχνική σελίδα "Ποίηση και Λογοτεχνία" που αξίζει την σ΄τήριξη και την προσοχή μας.

Ποιητική βραδιά: Γη της απαγγελίας (Πέμπτη 3/11, 8μμ στο Homesick)

Μια ποιητική βραδιά (στο Homesick, Πέμπτη 3 Νοεμβρίου στις 8μμ, Ανδρέα Μεταξά 26, 10681 Αθήνα) που οργανώνει η ομάδα "ΓΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑΣ" όπου ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος και ο Χρήστος Ζυγομαλάς θα διαβάσουνε τα ποιήματα τους. Ωστόσο σε αυτη την εκδήλωση όλοι όσοι έχουνε ποίηση και θέλουνε να διαβάσουνε είναι καλεσμένοι.

2η ποιητική αγρυπνία στο Τρίπορτο (16-12-2015)

2η ποιητική αγρυπνία στο Τρίπορτο

 

 

Την Τετάρτη 16-12-2015, στις 9.00μμ, θα λάβει χώρα ποιητική αγρυπνία στο Τρίπορτο, Αρτεμισίου 48 και Παραμυθίας, στον Κεραμεικό. Θα παρουσιαστούν ποιήματα του Πάνου Μιχελή και του Θεοχάρη Παπαδόπουλου. Στους άμβωνες Αλέξης Δάρας και Γιώργος Καπετανάκος. Στο υπερώο των οπτικοακουστικών μέσων ο Διονύσης Καρούσος. Όσοι πιστοί και άπιστοι προσέλθετε. Καλού κακού φέρτε και κανένα ποίημα μαζί σας, ποτέ δεν ξέρεις.....

Ποιήματα που τώρα γράφονται: Για τους πρόσφυγες (Γιώργος Τζαμαδάνης/Θεοχάρης Παπαδόπουλος)

Για τους πρόσφυγες

 

Και τώρα τι θ' απογίνεις;

η θάλασσα μπροστά 

σε θέλγει μαυροφορεμένη

και πίσω σου κακοτράχαλα 

σπίτια γκρεμισμένα

πόλεμος, προσφυγιά...

κι εσύ, τα παιδιά, οι γριές 

γαντζωμένοι σ' ένα σαπιοκάραβο,

στη νεκρόφιλη ελπίδα 

για τη σωτηρία

Και σαν στη στεριά 

φτάνετε μετριέστε,

κορμιά πνιγμένων στην

 ανέκφραστη θάλασσα,

μα δεν μπορεί φιλόξενοι 

θα ναι οι άνθρωποι,

σκύβετε και φιλάτε το χώμα,

μα ο Ξένιος Ζευς παραμονεύει.

 

Γιώργος Τζαμαδάνης

 

Θρήνος

 

Φουρτούνιασε η θάλασσα. 

Απελπισμένα κύματα

χτυπιούνται στα βράχια. 

Η θάλασσα φωνάζει: 

-Όχι, άλλον ΑΪλάν! 

Και φτάνει ο αντίλαλος 

στη Λαμπεντούζα, 

στο Φαρμακονήσι 

και σ’ όλη τη Μεσόγειο. 

Κλαίνε οι γλάροι: 

-Όχι, άλλον Αϊλάν! 

Και μένει μέσα μου ο θρήνος, 

που κάθε βράδυ με ξυπνά 

και μου ζητάει να παλέψω. 

 

Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Το Ποίημα της Εβδομάδας: Τρία ποιήματα, Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Ηφαίστειο

Το χώμα αχνίζει,
βράζει η γη,
βρυχάται η λάβα.
Τρίζουν συθέμελα τα σπίτια,
ραγίζουνε οι τοίχοι.
Χλωμά τα πρόσωπα.
Τρέμουν τα χέρια,
τα γεμάτα δαχτυλίδια.
Είναι ηφαίστειο η εργατιά
κι η λάβα της,
την πλάση θα καλύψει.

Τα σημάδια

Βαθιές ρυτίδες,
μύρια τα σημάδια στο κορμί.
Πονά η καρδιά,
ο νους αγκομαχάει.
Όσο αντέχεις,
σηκώνεις τη γροθιά
κι ακόμα δίνεις μάχη,
να μη σκύψεις.

Ανυπακοή

Δεν σκύβεις,
δεν κυρτώνεις το κορμί.
Το βλέμμα σου ευθύ,
δεν χαμηλώνει.
Σαλεύουνε τα χείλη, θαρρετά,
διαφεντεύεις σθεναρά,
το ιδανικό σου.
Με νύχια και με δόντια πολεμάς.
Αν χρειαστεί,
θα δώσεις τη ζωή σου.

Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Πρόγνωση Καιρού, εκδ. Βακχικόν, 2014

[ραδιόφωνο] Η ηθοποιός Μέμη Αναστασοπούλου και ο ποιητής Θεοχάρης Παπαδόπουλος στο στούντιο του Vakxikon Radio

Σήμερα, 6-8 το απόγευμα, η ηθοποιός Μέμη Αναστασοπούλου και ο ποιητής Θεοχάρης Παπαδόπουλος είναι καλεσμένοι στο βιτρίνα-στούντιο του Vakxikon Radio, στην εκπομπή Ασκληπιού 17, για να μιλήσουν στους Ν. Πουλάκο και Σ. Προύσαλη για την τέχνη τους ξεχωριστά αλλά και για την καλλιτεχνική ομάδα Ανάδρασις στην οποία συμμετέχουν. Συντονιστείτε! http://www.vakxikon.gr/webradio/v2/radio.php

Το Ποίημα της Εβδομάδας: τρία ποιήματα από την Πρόγνωση Καιρού, εκδ. Βακχικόν, Θεοχάρης Παπαδόπουλος

 

Η οθόνη

Μια οθόνη κοιτάς με τις ώρες.
Τα μάτια καρφωμένα,
το βλέμμα εκστατικό.
Μια οθόνη στα μάτια σε κοιτάζει.
Ματιά φιδιού η ματιά της,
σε μαγεύει,
το βήμα σου οδηγεί.
Αργά, με χίλιες γαλιφιές,
σε θανατώνει.


Η ομπρέλα

Άνοιξε την ομπρέλα, βιαστικά.
Δεν έβρεχε.
Κάποιοι τον είπανε τρελό,
άλλοι προσπέρασαν απλά,
άλλοι τον κοίταξαν έντονα.
Κανείς δε φαίνεται πως ένιωσε
τον κατακλυσμό που πνίγει
την καρδιά του.


Κυνηγητό

Τρέχεις μες το δρόμο.
Κάποιος σε κυνηγά.
Ιδρώνει το κορμί,
κουράστηκε το βήμα σου.
Κάποιος σε κυνηγά.
Ποτέ του δεν κουράζεται,
τώρα σε πλησιάζει,
μεγάλωσε η σκιά του,
νοιώθεις την ανάσα του.
Άλλο δεν μπορείς να τρέξεις.
Τρέμοντας γυρνάς πίσω το βλέμμα
και έκπληκτος κοιτάς τον εαυτό σου. 

Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος ζει στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Τα παράταιρα (Ιδ. έκδοση, 1997), Κραυγές (Εκδ. Ιωλκός, 2009), Ερείπια (Εκδ. ΡΕΩ, 2010), Πρόσωπα γνωστά (Εκδ. ΡΕΩ, 2011), Ξερόκλαδα (Εκδ. ΡΕΩ, 2012).

Η ποιητική γενιά του 2000 (απόσπασμα από την εκδήλωση)

Απόσπασμα από την εκδήλωση "Η ποιητική γενιά του 2000 - εκδήλωση μνήμης και τιμής στην Δήμητρα Καραφύλλη", που έγινε στις 19/06/2014 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Σε αυτό το απόσπασμα ο Θεοχάρης Παπαδόπυλος διαβάζει ποιήματά του καθώς ακι ποιήματα των Σταύρου Καμπάδαη και Βασίλη Κυριάκη.

Οργάνωση εκδήλωσης: Ελένη Καρασαββίδου.

Η ποιητική γενιά του 2000 - εκδήλωση τιμής και μνήμης στη Δήμητρα Καραφύλλη

Ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βορείου Ελλάδας και το Κέντρο Βιβλίου και Πολιτισμού Ν.Α. Ευρώπης σας καλούν την Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014 και ώρα 19:30 στο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης στην Κεντρική Εξέδρα σε παρουσίαση της ποιητικής γενιάς του 2000 γνωστής και ως γενιάς της κρίσης και σε εκδήλωση τιμής και μνήμης στη Δήμητρα Καραφύλλη.
Για την Δήμητρα Καραφύλλη θα μιλήσουν οι: Χάρης Μελιτάς, Γιάννης Τζανής.
Ποιήματα της Δήμητρας Καραφύλλη θα διαβάσουν οι Καίτη Σαμαρά και Κατερίνα Λαλιώτη.
Συντονίζει και παρεμβαίνει η Ελένη Καρασαββίδου.
Στο Β΄μέρος ο ποιητής Θεοχάρης Παπαδόπουλος απαγγέλλει δικά του ποιήματα καθώς και ποιήματα των Σταύρου Καμπάδαη και Βασίλη Κυριάκη.
Την εκδήλωση ντύνει μουσικά ο Χρήστος Κεχαγιάς με το μπουζούκι και την κιθάρα του σε έντεχνα ελληνικά τραγούδια.

πηγή 

Για την ποιητική συλλογή «Πρόγνωση Καιρού» του Θεοχάρη Παπαδόπουλου

  γράφει ο Κυριάκος Μπάνος

Η λιγομίλητη ποίηση του Θεοχάρη Παπαδόπουλου, με αυτή την τόσο επίμονη διάθεσή του να δώσει στις λέξεις τη δεύτερή τους έννοια, στέκει πιο δεικτική σε αυτή την έκτη ποιητική του συλλογή που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό με τίτλο «Πρόγνωση Καιρού» από τις εκδόσεις «Vakhikon».

Στις τρεις τελευταίες συλλογές του Θ. Παπαδόπουλου διαφαίνεται μια προσωπική γλώσσα, ένα δικό του ύφος με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Χωρίς «μεγάλες» λέξεις, με μια απλοϊκότητα σχεδόν παιδική, δίνει ένταση, επικεντρώνει σε μικρές ψηφίδες της καθημερινότητας, στα κενά της δράσης, στις στιγμές της αδυναμίας και της εσωτερικής ενατένισης.

Όλες οι μικρές λεπτομέρειες, τα αντικείμενα, οι τοίχοι, ο καιρός, η φύση υπάρχουν απλά για να δώσουν φόντο στον εσωτερικό πόνο. Όμως ακόμα και το πιο εσωτερικό συναίσθημα είναι συνδεδεμένο με τις αγωνίες του πραγματικού κόσμου. «Νιώθεις παγωμένος γιατί ζεις, σε άχαρη και κρύα κοινωνία».

Μπορεί οι χώροι και τα αντικείμενα, ο δρόμος ή το δωμάτιο, η βροχή ή τα φώτα, το μολύβι ή το σαπούνι όλα να είναι φόντο για το συναίσθημα, τη μοναξιά, τη νοσταλγία και τον ανεκπλήρωτο πόθο, αλλά αποτελούν και το έναυσμα ώστε το πρόσωπο να αποκτήσει το κοινωνικό του βάρος και αντίκτυπο.

πηγή 

Παρουσίαση της μεταφρασμένης ποιητικής συλλογής "Πόρτες Κλειστές"

Παρουσίαση της μεταφρασμένης ποιητικής συλλογής "Πόρτες Κλειστές"

Ο Ελληνοβουλγαρικός Σύλλογος Πολιτισμού Κυριακάτικο Ελληνοβουλγαρικό Σχολείο και ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος σας καλούν στην Παρουσίαση της μεταφρασμένης ποιητικής συλλογής στη βουλγαρική γλώσσα με τον τίτλο: Πόρτες Κλειστές του Θεοχάρη Παπαδόπουλου. 

 
Μετάφραση: Emilia Trifonova
Την κριτική της Албена Декова θα διαβάσει η Πένκα Χαϊδαρλιέβα 

Ποιήματα στα ελληνικά και στα βουλγαρικά απαγγέλουν οι Πέτια Σιμεόνοβα, Θεοχάρης Παπαδόπουλος και ο μικρός Ντανιέλ Βάλκοβ.

                         Θα ακολουθήσει φολκλορικό πρόγραμμα με παραδοσιακούς βουλγάρικους χορούς.

                                                        Διεύθυνση Σόλωνος 112 όροφος Β΄

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Πρόγνωση καιρού του Θεοχάρη Παπαδόπουλου

Οι Εκδόσεις Vakxikon.gr σας προσκαλούν την Παρασκευή 4 Απριλίου 2014 στις 20.00 στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής

                                                            Πρόγνωση καιρού
                               του Θεοχάρη Παπαδόπουλου

Ομιλήτριες:

Μαρία Κατσοπούλου, ποιήτρια, επιμελήτρια
Χριστίνα Λιναρδάκη, ποιήτρια, κριτικός λογοτεχνίας

Ποιήματα θα διαβάσει η ηθοποιός Μέμη Αναστασοπούλου

Βιβλιοκαφέ Έναστρον
Σόλωνος 101, Αθήνα

>  η σελίδα της εκδήλωσης στο fb

>  Περιοδικό Βακχικόν

επίσημη σελίδα 

σελίδα στο fb 

* μικρό βιογραφικό:

Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1978. Σπούδασε Λογιστική σε ΤΕΙ. Κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Τα Παράταιρα" το 1997. Άλλα έργα του είναι: Κραυγές, Ιωλκός 2009, Ερείπια, ΡΕΩ 2010, Πρόσωπα Γνωστά, ΡΕΩ 2011, Ξερόκλαδα, ΡΕΩ 2012 και μια ποιητική συλλογή με επιλογή από τα παραπάνω στη βουλγαρική γλώσσα.
Διαχειρίζεται τα ιστολόγια: ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ και ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ.

Απόσπασμα από Αντιφασιστική Μουσικοποιητική Performance

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ!

Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα αναδημοσιεύουμε σήμερα απο την Αντιφασιστική Μουσικοποιητική Performance (επίσης εδώ), βασισμένη σε μια ιδέα του Θεοχάρη Παπαδόπουλου, που πραγματοποιήθηκε στον Ορίζοντα Γεγονότων ( Κεραμεικού 88, Κεραμεικός ) και που καλούσε το Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο "Ανάδρασις", με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Αντιφασιστικής και Αντιρατσιστικής Δράσης (22 Μαρτίου) και την Παγκόσμια Μέρα Ποίησης (21 Μαρτίου).

Απαγγελίες: Μέμη Αναστασοπούλου, Ειρήνη Καψαλάκη, Μαίρη Κίτσιου, Γεώργιος Κλώνης, Ειρήνη Κωτούλα, Παναγιώτης Μερέκος, Αργύρης Χατζησταματίου και Θεοχάρης Παπαδόπουλος. Επιλογή ποιημάτων: Θεοχάρης Παπαδόπουλος. Επιλογή κειμένων: Μέμη Αναστασοπούλου. Ο Κώστας Τριανταφυλλάκης συνόδευε μουσικά με το πριόνι του. 

δείτε εδώ το σχετικό απόσπασμα

Ποιήματα που τώρα γράφονται: Σαχζάτ Λουκμάν, Θεοχάρης Παπαδόπουλος

Στον ένα χρόνο από τη δολοφονία του

Σαχζάτ Λουκμάν.
Χέρια οπλισμένα
χτυπάνε χέρια ορφανά,
χέρια κυνηγημένα,
που δεν σηκώθηκαν ψηλά,
δεν παραδόθηκαν.
Βγήκαν μαχαίρια
κι ένα νήμα ζωής
έκοψαν στα δυο.
Σαχζάτ Λουκμάν.
Έχει όνομα κι επώνυμο
η θλίψη.

Θεοχάρης Παπαδόπουλος 

~ το ποίημα και η φωτογραφία αναδημοσιεύονται από το λογοτεχνικό ιστολόγιο Το Κόσκινο

Μουσικοποιητικό Διαδραστικό Εργαστήριο για τον Καβάφη

πηγη εικόνας: http://tsalapatis.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html

Μουσικοποιητικό Διαδραστικό Εργαστήριο
για τον Καβάφη*

από την (άτυπη) Διαδημοτική Πρωτοβουλία Λογοτεχνών (Ν. Φιλαδέλφεια, Βύρωνας, Γλυφάδα)
Τρίτη 17/12/2013, ώρα 8 μ.μ.

Στο Βιβλιοπωλείο ARS NOCTURNA, Λέκκα 23-25 (εντός στοάς), Σύνταγμα. τηλ. 2111835524
Μιλούν οι:

Παναγιώτης Μποσνάκης, φιλόλογος, καθηγητής νεοελλ. φιλολογίας παν/μίου Missurri, ΗΠΑ
Καρασαββίδου Ελένη, διδάκτορας νεοελληνικής λογοτεχνίας
Απαγγέλουν οι: Έφη Γιακανίκη Κοκόλια, Χάρης Μελιτάς και ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος.
Και με συμμετοχή όλων των παρευρισκομένων

*Ενταγμένο στο καλεντάρι του ΥΠΠΟ για το έτος Καβάφη*