Mottet - Σ' όλο τον κόσμο | Νέος δίσκος

Mottet - Σ' όλο τον κόσμο | Νέος δίσκος

Ήρθε η ώρα για την ψηφιακή κυκλοφορία της πρώτης ολοκληρωμένης δουλειάς των Mottet με τίτλο «Σ’ όλο τον κόσμο».

Οι Mottet είναι το μουσικό σχήμα που δημιούργησαν ο Σωτήρης Καστάνης (κιθάρα) και ο Δημήτρης Κουζής (βιολί), μουσικοί με πολυετή και πολύπλευρη καλλιτεχνική παρουσία.

Μαζί με την Ξένια Γαργάλη στη φωνή, τα τελευταία χρόνια, στις ζωντανές τους εμφανίσεις περιπλανώνται μουσικά σε ποικίλα είδη και εποχές. Από τους παραδοσιακούς ήχους στη τζαζ νοσταλγία και από την ποπ ανεμελιά στο κινηματογραφικό ύφος.

Έτσι μετά το «Γλυκιά ζωή», σε στίχους Δημήτρη Παπαχαραλάμπους και μουσική των ίδιων, μας προσφέρουν πλέον τη δική τους δημιουργική πρόταση για το πως μπορείς να ανακατέψεις με τόλμη αλλά και σεβασμό το χθες με το σήμερα. Τη ρετρό ατμόσφαιρα με τους σύγχρονους ήχους, τη φωτεινή ματιά με τον προβληματισμό, τον κοσμοπολιτισμό με τη μεγάλη δεξαμενή της ελληνικής μουσικής.

Με μεγάλη χαρά φιλοξενούν σε ένα τραγούδι τον ξεχωριστό ερμηνευτή και performer Δώρο Δημοσθένους.

Με έτοιμες «βαλίτσες» σας περιμένουν όλους στο πρώτο τους ταξίδι….

Σ’ όλο τον κόσμο!

~ 

Συντελεστές:

Mottet: Σωτήρης Καστάνης, Δημήτρης Κουζής, Γιώργος Σχοινάς

Τραγούδι: Ξένια Γαργάλη, Δώρος Δημοσθένους

Ηχοληψία: Γιάννης Παξεβάνης

Οργάνωση Παραγωγής: Νίκος Τσαούσης

Υγ. Για την πρώτη γνωριμία με τον ιδιαίτερο κόσμο των Mottet δε θα μπορούσε ίσως να βρεθεί καταλληλότερος χώρος από το El Convento del Arte, όπου την Κυριακή 21 Οκτωβρίου όλοι οι συντελεστές θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά ζωντανά όλα τα καινούρια δικά τους κομμάτια, αλλά και τραγούδια και μουσικές που θα μας πάνε από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, ως το Παρίσι και τη Νέα Ορλεάνη, φιλτραρισμένα μέσα από χαρακτηριστική τους εκλεπτυσμένη αισθητική και παιχνιδιάρικη διάθεση.

Βιβλίο: "Μάης 68 - Η επιστροφή της επανάστασης", Chris Harman, Μαρία Στύλλου, Πάνος Γκαργκάνας (εκδ. Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο)

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

                           "Μάης 68 - Η επιστροφή της επανάστασης"
                   Chris Harman, Μαρία Στύλλου, Πάνος Γκαργκάνας

                                από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο

Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το θρυλικό «Μάη του ‘68». Ήταν η χρονιά που ‘αναπήδησε’ όχι μόνο η Ευρώπη, αλλά ο κόσμος ολόκληρος. Από το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Ρώμη και το Βερολίνο, μέχρι το Ντιτρόιτ και την Πόλη του Μεξικού. Κι από την Πράγα, τη Βαρσοβία και το Βελιγράδι μέχρι τη Σαγκάη και το Τόκιο. 

Στις αρχές του 1968 η εφημερίδα Le Monde δημοσίευε ένα άρθρο ‘έγκυρου’ δημοσιογράφου που με κάθε σοβαρότητα διαπίστωνε ότι: «Οι Γάλλοι βαριούνται… η νεολαία βαριέται». Δυο μήνες αργότερα, το Μάη, οι φοιτητές και η νεολαία βγήκαν στους δρόμους. Και σε λίγες μέρες έγινε κάτι που οι κυρίαρχες απόψεις θεωρούσαν ότι ανήκε στα σκονισμένα βιβλία της ιστορίας. Ξεκίνησε μια γενική απεργία με καταλήψεις εργοστασίων και χώρων δουλειάς που είχε να δει η Γαλλία από το 1936. 

Ο Μάης, βέβαια, δεν έπεσε από τον ουρανό. Τον γέννησαν μια σειρά μάχες και διεργασίες που εξελίσσονταν παράλληλα, διασταυρώνονταν και αλληλοεπηρεάζονταν. Το κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, οι αγώνες για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων στις ΗΠΑ, οι αντιαποικιακές επαναστάσεις, η ριζοσπαστικοποίηση κι η αμφισβήτηση στα πανεπιστήμια. Είχε προμηνύματα, όπως η έκρηξη των Ιουλιανών στην Ελλάδα του 1965. 

Είχε, όμως, και μέλλον. Βρήκε συνέχεια στο «μακρύ καυτό φθινόπωρο» των απεργιών του 1969-70 στην Ιταλία και στους αγώνες για την ανατροπή των δικτατοριών στο νότο της Ευρώπης: η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 εδώ ήταν κομμάτι αυτού του κύματος.

Ο Μάης του ’68 ήταν σταθμός για ένα νέο ξεκίνημα της επαναστατικής Αριστεράς. Χιλιάδες ανακάλυπταν ξανά τις ιδέες της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού και αμφισβητούσαν τις «ορθοδοξίες» τόσο των επίσημων κομμουνιστικών κομμάτων όσο και της σοσιαλδημοκρατίας. 

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου ο Chris Harman και η Μαρία Στύλλου ξετυλίγουν το νήμα των εκρηκτικών γεγονότων σε Γαλλία, Ιταλία, Τσεχοσλοβακία, Βρετανία και Ελλάδα, ενώ ο Πάνος Γκαργκάνας θυμίζει και αναλύει τις αντιπαραθέσεις για τον προσανατολισμό της επαναστατικής αριστεράς και τα όρια των «μαρξισμών του Μάη».

Ποιήματα που τώρα γράφονται: Σκληρές νότες, του Νίκου Βαρδάκα

Σκληρές  νότες*

Λίγα  φώτα ,πολλά  χνώτα  και  μία  κιθάρα

με  ταξιδεύει  με  σκληρές  νότες  στο  σπίτι  αυτό.

Πολλοί  άνθρωποι, καθόλου φίλοι  σκοντάφτουνε

στο  σώμα  μου  ανήμπορο  πια  να  σταθεί.

Δοκίμασα  ηρωίνη  και  εσύ  κοκαΐνη  μα  είναι  δύσκολο

τελικά  να  ονειρευτούμε.

Από  παιδιά  μαζί  μεγαλώσαμε  στην  ίδια  αυλή ,στον  ίδιο  δρόμο

και  στα  τσιμέντα  του  γηπέδου  γλυκός  ο  πόνος. Με  τα  δερμάτινα

και  τα  τζίν  πιστέψαμε  στην  επανάσταση, με  τους  δίσκους  της  μουσικής

στων  ηρώων  μας  την  ανάσταση.

Jim  Morrisson, Janis  Choplin, Curt  Cobain αλλά  μάταια! Οι  γυναίκες  ποτέ

δεν  μας  χώρισαν. Δεν  μαλώσαμε  γι’αυτές  αν  και  μας  προδώσανε.

Το βάθος  του  κενού  που  βουτάμε  είναι  μεγάλο  και  άγνωστο. Το  σκοτάδι

δεν  αφήνει  να  χαράξει, να  φανεί  φωτεινό  επιτέλους  το  αύριο.

*από την καινούργια ποιητική συλλογή του Νίκου Βαρδάκα

Τίτλος: Στην μνήμη
Συγγραφέας: Νίκος Βαρδάκας
Επιμέλεια και διόρθωση κειμένου: Σωτήρης Αθηναίος
Τόπος και Χρονολογία πρώτης έκδοσης: Αθήνα, Νοέμβριος 2017
ISBN: 978-618-53022-3-8
Διάσταση σελίδας: 1 7x24cm
Γραμματοσειρά: MinioPro 12’
Χαρτί: Chamois 120gr
Εκδόσεις: 24γράμματα / Γιώργος Δαμιανός

                         http://www.24grammata.com/

Νέα έκδοση: «Έτος Πρώτο της Ρώσικης Επανάστασης», του Βίκτορ Σερζ

Προπληρώστε το νέο βιβλίο του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου «Έτος Ένα της Ρώσικης Επανάστασης» του Βίκτορ Σερζ που θα είναι έτοιμο το Γενάρη με έκπτωση 30% της αρχικής τιμής (από 22€ μόνο 15 ευρώ)!

Η προσφορά ισχύει μέχρι της 20 Δεκέμβρη. Για παραγγελίες, προπληρωμές, επικοινωνήστε με το ΜΒ στο 2105247584.

διαβάστε σχετικά και εδώ

Νέες εκδόσεις για την Οκτωβριανή Επανάσταση: «Έτος Πρώτο» και «Μόσχα του Λένιν»

Α. Ροσμέρ και Β.Σερζ

γράφει ο Λέανδρος Μπόλαρης

H χρονιά που έρχεται σημαδεύεται από μια ξεχωριστή επέτειο, τα 100 χρόνια από την Ρώσικη Επανάσταση. Τον Φλεβάρη του 1917 οι εργάτες και οι φαντάροι της Πετρούπολης ανέτρεψαν το απολυταρχικό καθεστώς του Τσάρου. Όμως η επανάσταση δεν σταμάτησε εκεί. Τον Οκτώβρη τα σοβιέτ, τα εργατικά συμβούλια με την ηγεσία των μπολσεβίκων πήραν την εξουσία. Ο κόσμος είχε «γυρίσει ανάποδα»: μέσα στο σφαγείο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι εργάτες και οι εργάτριες της Ρωσίας έκαναν «έφοδο στον ουρανό» στη πρώτη γραμμή ενός επαναστατικού κύματος που συγκλόνισε τον καπιταλισμό παγκόσμια.

Το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο θα τιμήσει αυτή την επέτειο με την έκδοση δυο βιβλίων που θα κυκλοφορήσουν για πρώτη φορά σε ελληνική μετάφραση. Πρόκειται για το «Έτος Πρώτο της Ρώσικης Επανάστασης», γραμμένο από τον Βίκτορ Σερζ και το βιβλίο «Η Μόσχα του Λένιν», από τον Αλφρέντ Ροσμέρ. Είναι βιβλία που ξεχωρίζουν τόσο για το περιεχόμενό τους όσο και για τους συγγραφείς τους.

Ο Βίκτορ Σερζ είναι πιο γνωστός στο αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα. Αναρχικός επαναστάτης από τα νεανικά του χρόνια, με αγώνες και φυλακίσεις, το 1919 πήγε στην Ρωσία για να στηρίξει με έργα την επανάσταση. Έγινε μπολσεβίκος και τα επόμενα χρόνια συμμετείχε στη δουλειά της Κομιντέρν. Τάχτηκε με την Αριστερή Αντιπολίτευση και τον Τρότσκι και εξορίστηκε γι’ αυτή την επιλογή.

Το Έτος Πρώτο είναι ένα σπουδαίο βιβλίο. Καλύπτει την περίοδο από τη νίκη της Επανάστασης του Οκτώβρη μέχρι τον Γενάρη του 1919 και τη ματοβαμμένη καταστολή της «εξέγερσης των Σπαρτακιστών» στο Βερολίνο. Στις σελίδες του βιβλίου ο Σερζ ξεδιπλώνοντας τα γεγονότα παρουσιάζει το πανόραμα της Ρώσικης Επανάστασης και την αγριότητα της αντεπανάστασης.

Το βιβλίο είναι μια παθιασμένη υπεράσπιση του Κόκκινου Οκτώβρη ως μιας γνήσιας εργατικής επανάστασης και του ρόλου του μπολσεβίκικου κόμματος, του «νευρικού συστήματος» της εργατικής τάξης. Ταυτόχρονα, δεν ωραιοποιεί ανθρώπους και καταστάσεις, αλλά βάζει τις σκληρές τους επιλογές στο ιστορικό τους πλαίσιο. Ολόκληρα βιβλία έχουν γραφτεί για τις «εξουσιαστικές» τάσεις των μπολσεβίκων που γέννησαν την παντοδύναμη Τσεκά (μυστική αστυνομία), αλλά σήμερα έχει ξεχαστεί ότι η «κόκκινη τρομοκρατία» ήταν η απάντηση στη σφαγή περίπου είκοσι χιλιάδων εργατών στη Φινλανδία την άνοιξη του 1918 από τους «πολιτισμένους» και «δημοκράτες» αστούς.

Αγωνιστής

Ο Αλφρέντ Ροσμέρ ήταν κι αυτός αγωνιστής του ρεύματος που έμεινε στην ιστορία ως «αναρχοσυνδικαλισμός» και ανήκε στο βασικό πυρήνα που έκδιδε το περιοδικό Vie Ouvriere (Εργατική Ζωή) από το 1909. Κράτησε αντιπολεμική διεθνιστική στάση όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος συνεργάστηκε με τον Τρότσκι και άλλους διεθνιστές στο Παρίσι. Συνέβαλε στην πρώτη αντιπολεμική διάσκεψη του Τσίμερβαλντ το 1915 και συμμετείχε στην ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Γαλλία το 1920. Διαγράφτηκε το 1924 ως «τροτσκιστής» και παρά τις διαφωνίες τους η φιλία του με τον Τρότσκι συνεχίστηκε μέχρι τη δολοφονία του δεύτερου.

Ο Ροσμέρ πέθανε το 1964, πιστός στις ιδέες του και αταλάντευτος διεθνιστής. Μια από τις τελευταίες πολιτικές πράξεις του ήταν η υπογραφή του Μανιφέστου των 121, μια διακήρυξη διανοούμενων ενάντια στα εγκλήματα του γαλλικού ιμπεριαλισμού στην Αλγερία.

Στο βιβλίο του ο Ροσμέρ καταθέτει τις εμπειρίες του από το 1920 όταν ταξίδεψε στην Ρωσία για να πάρει μέρος στο Δεύτερο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς μέχρι και το 1923. Ο Ροσμέρ ήταν από τους πρωταγωνιστές των συζητήσεων και των διεργασιών που έκαναν τόσο πλούσια τη ζωή της Κομιντέρν στην επαναστατική της περίοδο, πριν ο σταλινισμός βάλει ταφόπλακα και στην εσωτερική της ζωή και στην επαναστατική της στρατηγική.

Ο Ροσμέρ έγραψε το βιβλίο στα τέλη της δεκαετίας του ‘40, σε μια περίοδο που η προοπτική του σοσιαλισμού από τα κάτω, ως έργου της ίδιας της εργατικής τάξης έμοιαζε χαμένη οριστικά. Το έγραψε για να απαντήσει στο ψέμα που μοιράζονταν οι απολογητές του δυτικού καπιταλισμού και του σταλινισμού ότι ο Στάλιν ήταν η φυσική συνέχεια του Λένιν.

Όπως έγραψε στο πρόλογό του: «Η μοίρα της Ρώσικης Επανάστασης, οι καθημερινές ακροβασίες των πρόσφατων χρόνων που περνάνε για ‘μαρξισμός λενινισμός’, θέτουν σημαντικά ερωτήματα: είναι ο Στάλιν ο συνεχιστής του Λένιν; Είναι το ολοκληρωτικό καθεστώς μια άλλη μορφή αυτού που αποκαλούταν δικτατορία του προλεταριάτου; … Για να απαντήσουμε, χρειάζεται πριν απ’ όλα να γνωρίζουμε τα γεγονότα, τις ιδέες, τους ανθρώπους, όπως πράγματι ήταν στα ηρωικά χρόνια της επανάστασης. Μια ανασκαφή είναι απαραίτητη, γιατί όλα αυτά έχουν θαφτεί κάτω από διαδοχικά στρώματα ψεμάτων. Η δουλειά μου πρέπει να βοηθήσει στην αποκατάστασή τους. Θα πω απλά: ήμουν εκεί, συνέβησαν αυτά».

Ο Σερζ και ο Ροσμέρ μας βοηθάνε να πιάσουμε το νήμα της πιο συγκλονιστικής επανάστασης στην ιστορία που κοιτάει στο μέλλον.

πηγή

«Αρνητικοί Συσχετισμοί» από τον Πάνο Ζάχαρη (βιβλιοπαρουσίαση)

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος το λεύκωμα του εξαιρετικά αιχμηρού σκιτσογράφου Πάνου Ζάχαρη "Αρνητικοί Συσχετισμοί", συνεργάτη χρόνων της εφημερίδας Το Ποντίκι αλλά και του ηλεκτρονικού περιοδικού Ατέχνως. 

Δεν ξεχνάμε ότι η παρουσίαση του λευκώματος του Πάνου Ζάχαρη θα πραγματοποιηθεί σήμερα, Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου στο Polis Art Cafe.

Το κέιμενο που ακολουθεί είναι από την διαδικτυακή σελίδα του Ποντικιού:

Σκίτσα εφημερίδας, εφήμερα, φτιαγμένα απ’ τα μολύβια και τα πενάκια του Πάνου, καταδικασμένα να ζήσουν όσο κρατά μια γρήγορη ματιά  έχουν  κερδίσει το δικαίωμα  να παλέψουν με τον χρόνο, να γίνουν βιβλίο, να μαζέψουν σκόνη βιβλιοθήκης, να καλογεράσουν, και να διασώσουν όσο μπορούν μνήμες από γεγονότα χτεσινά  που όμως θολώνουν και  μοιάζουν ήδη μακρινά εξαιτίας του συμπυκνωμένου πολιτικού χρόνου .

Σκίτσα που γεννήθηκαν από την επικαιρότητα και παλεύουν μήπως και καταφέρουν να την ξεπεράσουν, όμορφα τακτοποιημένα σε ένα βιβλίο .

«Πειραγμένες» στιγμούλες, εικονογραφημένες σκέψεις για τα γεγονότα της περιόδου 2013 -2016. Χρωματιστές κραυγές και ψίθυροι για το θανατηφόρο δάγκωμα του φιδιού στο Κερατσίνι, το Πρωτογενές Πλεόνασμα  γαλαζοπράσινου κυνισμού, την Ελπίδα που κάπου κόλλησε στην κίνηση . Για τα χαχανάκια Βρυξελλών και της πατρίδας μας της Ευρώπης τη σημαία που λασπώθηκε στην Ειδομένη .

Σκίτσα που κρίνουν γιατί θέλουν να κριθούν .

Το λεύκωμα περιλαμβάνει λίγα, επιλεγμένα σκίτσα από όσα έγιναν την περίοδο 2013-2016 για το ΠΟΝΤΙΚΙ και το ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως

Η πρώτη παρουσίαση του λευκώματος στην Αθήνα, θα γίνει την Παρασκεύη 2 Δεκέμβρη στις 20:00 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5 και Σταδίου(Μετρό Πανεπιστήμιο).

---

Το topontiki πρόσθεσε στα παραπάνω:

 

Μεγάλες χαρές στο «Ποντίκι»! Ο συνάδελφός μας Πάνος Ζάχαρης, σκιτσογράφος στην εφημερίδα και χρόνια πολλά συντροφιά μας, στα καλά και στα κακά μας αλλά και σε όσα ζούμε όλοι μας, σε μια Ελλάδα των μνημονίων και σε μια καθημερινότητα που μπάζει από παντού έγνοιες και προβλήματα, βγάζει το πρώτο του άλμπουμ! Τίτλος του, «Αρνητικοί Συσχετισμοί» . Μια συλλογή με πανέμορφες, καυστικές γελοιογραφίες, που τις έφτιαξε εδώ, ανάμεσά μας, ανάμεσα σε συσκέψεις και σε κουβέντες εφήμερες με έναν καφέ (κι ένα ρημάδι τσιγάρο) στο χέρι, από το 2013 μέχρι και σήμερα, αλλά και σκίτσα από το ηλεκτρονικό περιοδικό «Ατέχνως» [...] Όμως αυτά τα [...] Αποστάγματα ευφυΐας, διορατικότητας, αποκρυσταλλώσεις ώριμης πολιτικής σκέψης και πανέξυπνου χιούμορ από τα μολύβια, τα μαρκαδοράκια και το… φωτοσοπάκι του Ζάχαρη .  

 

Μνημόνια και δανειστές, αλλά και Σαμαράδες με Βενιζέλους, Τσίπρες με Μητσοτάκηδες, Τσακαλώτοι με Κατρούγκαλους, ξυρισμένοι φασίστες με ναυτεργάτες και απλοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι – τα συνήθη θύματα – να βιάζονται απ’ τις μεθοδεύσεις των κυβερνήσεων, παρελαύνουν από αυτό το περιεκτικότατο άλμπουμ τον εκδόσεων Τόπος [...] .. ρεβάνς!

 

Νέα έκδοση: Γιώργος Μεταξάς, Κρίση;, Εκδόσεις των Συναδέλφων

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

Γιώργος Μεταξάς

Κρίση;

Πλαίσια και θεσμοί • Η αμερικανική κρίση – το σύστημα τραγουδάει ακόμα • Η ελληνική κρίση – μια ευρωπαϊκή κρίση; • Επίλογος χωρίς τέλος

Σχήμα: 17,5Χ24• Σελίδες: 280 • Τιμή: 15 ευρώ • ISBN 978-960-9797-56-6

Η εργασία αυτή γράφτηκε και ξαναγράφτηκε πολλές φορές μέχρι να καταλήξει στην εκδοχή που κρατάτε στα χέρια σας. Πρώτα απ’ όλα εξετάζει τη δυσκολία κατανόησης της τρέχουσας ορολογίας πολιτικής ορθότητας που χρησιμοποιεί η οικονομία του 21ου αιώνα, σε σχέση με τις περισσότερο οικείες, όχι απαραίτητα κατανοητές, σε έναν ορισμένο κόσμο της εργασίας και του αγώνα και όχι μόνο, μαρξιακές κατηγορίες. Ακολουθούν στη συνέχεια δύο κεφάλαια για την αμερικανική και την ελληνική κρίση, με ιδιαίτερη έμφαση σε στατιστικά-εμπειρικά στοιχεία, που πρέπει βέβαια να τα διαβάζουμε με επιφύλαξη. Προσπάθησα να αποφύγω τις οικονομίστικες ερμηνείες –αν και δεν είμαι σίγουρος ότι τα κατάφερα–, εισάγο­ντας τα θέματα της αναδιάρθρωσης των κοινωνικών σχέσεων στην οποία οδήγησε η παγκόσμια κρίση του 2007-2010 και εξής, καθώς και της μεταδημοκρατικής κοινωνίας. Μέσα από αυτή την εμπειρική έρευνα προσπάθησα να παρουσιάσω στη συνέχεια μια γενικότερη άποψη των κρίσεων σαν κρίσεων υπερσυσσώρευσης, με αναφορές τόσο στην παραγωγή όσο και στην κυκλοφορία. Η εργασία αυτή υπήρξε για μένα μια διαδικασία μάθησης, εξέλιξης αλλά και αναίρεσης πολλών βεβαιοτήτων μου. Τα λάθη μου ας γίνουν αντικείμενο της κριτικής σας, και οι διαφωνίες μας ελπίζω να συζητηθούν!

Γ. Μ.

Ο Γιώργος Μεταξάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ στην Αθήνα και δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό, το εργατικό, το αυτόνομο και αναρχικό κίνημα της Ελλάδας και της Γερμανίας. Εργάστηκε κύρια σαν οικοδόμος αλλά και σαν σχεδιαστής και στις δύο χώρες. Συμμετείχε με άρθρα του στο περιοδικό Ρήξη και κατόπιν στις Θέσεις. Έχουν εκδοθεί ακόμα δύο βιβλία του: Ο καθημερινός χώρος από τις εκδόσεις Κομμούνα, και το Εμείς, αυτό και οι άλλοι από τις εκδόσεις Μαύρη Λίστα. Από το 1996 ζει στο Βερολίνο.

Νέα έκδοση: Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης, Εκδόσεις των Συναδέλφων

Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης

Επιμέλεια: Τζάκομο Ντ’ Αλίζα – Φεντερίκο Ντεμάρια – Γιώργος Καλλής

Πρόλογος: Σταύρος Σταυρίδης

Μετάφραση: Όλγα Καρυώτη

Σχήμα 17Χ24 • 280 σελίδες • Τιμή 19 ευρώ • ISBN 978-960-9797-55-9

Ζούμε σε μια εποχή στασιμότητας, ταχείας φτωχοποίησης ενός τεράστιου μέρους του πληθυσμού, αυξανόμενων ανισοτήτων και κοινωνικο­οικολογικών καταστροφών. Στον κυρίαρχο λόγο, αυτά είναι αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης ή της έλλειψης ανάπτυξης. Αυτό το βιβλίο υποστηρίζει ότι η ίδια η ανάπτυξη είναι η αιτία αυτών των προβλημάτων και ότι έχει γίνει αντιοικονομική, οικολογικά μη βιώσιμη και εγγενώς άδικη.

Όταν η γλώσσα που μιλάμε δεν αρκεί ώστε να αρθρώσουμε αυτό που εκλιπαρεί να αρθρωθεί, τότε σημαίνει ότι έχει έρθει η ώρα για ένα νέο λεξιλόγιο.

Ένα ολόκληρο κίνημα –που ξεκίνησε από τη Γαλλία αρχικά ως κίνημα ακτιβιστών και διανοούμενων και κατόπιν έγινε μαζικό και παγκόσμιο– παλεύει για την απεμπλοκή της δημόσιας συζήτη­σης από τον στείρο οικονομισμό και την οριστική παύση της οικονομικής ανάπτυξης ως κοινωνικό στόχο. Η αποανάπτυξη συνεπάγεται κοινωνίες που θα χρησιμοποιούν λιγότερους φυσικούς πόρους και θα οργανώνονται για να ζήσουν με ριζικά διαφορετικό τρόπο. «Απλότητα», «συμβιωτικότητα», «αυτονομία», «φροντίδα», «κοινά» και «δαπάνη» είναι μερικές από τις λέξεις οι οποίες σκιαγραφούν μια κοινωνία αποανάπτυξης.

Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης είναι το πρώτο βιβλίο στην ελληνική γλώσσα που έρχεται να καλύψει πλήρως την έκρηξη της βιβλιογραφίας σχετικά με το θέμα. Παρουσιάζει και εξηγεί τις διαφορετικές γραμμές σκέψης και προτείνει τρόπους δράσης που μαζί συμπληρώνουν το παζλ της αποανάπτυξης. Το βιβλίο συγκεντρώνει κείμενα κορυφαίων επιστημόνων, νέων ερευνητών, αλλά και ακτιβιστών που κάνουν πράξη την αποανάπτυξη «εδώ και τώρα».

Πρόκειται για μια απαραίτητη πηγή πληροφοριών και έμπνευσης για όλους εκείνους που όχι μόνο πιστεύουν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, αλλά εργάζονται και αγωνίζονται για να τον δημιουργήσουν σήμερα.

Από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία:

Σερζ Λατούς, Προς μια κοινωνία της λιτής αφθονίας. Παρανοήσεις και διαμάχες γύρω από την αποανάπτυξη

Κάρλος Τάιμπο, Η πρόταση της αποανάπτυξης

Γιάννης Μπίλλας – Γιώργος Κολέμπας, Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης

– τοπικοποίησης

---------------------------------------------------------------

Ο Τζάκομο Ντ’ Αλίζα (Giacomo D’Alisa) είναι υπότροφος ερευνητής στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης στην Ισπανία.

Ο Φεντερίκο Ντεμάρια (Federico Demaria) είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης στην Ισπανία.

Ο Γιώργος Καλλής είναι καθηγητής του Καταλανικού Ιδρύματος Ερευνών και Προηγμένων Μελετών (ICREA) στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης στην Ισπανία.

Και οι τρεις επιμελητές της έκδοσης είναι μέλη της ένωσης Έρευνα & Αποανάπτυξη,

www.degrowth.org

Περισσότερες πληροφορίες στον ιστότοπο vocabulary.degrowth.org

Θέατρο (νέα κυκλοφορία): Χένρικ Ίψεν, Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί

ΧΕΝΡΙΚ ΙΨΕΝ

Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί

Μετάφραση: Έρι Κύργια

Επίμετρο: Ολυμπία Γλυκιώτη & Δημήτρης Καραντζάς

Σελ.: 112 τιμή: 8,48 ευρώ

ISBN: 978-618-5191-21-4

Κάπα Εκδοτική

Γραμμένο το 1899, το Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί αποτελεί το κύκνειο άσμα του Χένρικ Ίψεν, ένα θεατρικό έργο που σηματοδοτεί το τέλος: το τέλος μιας ζωής, μιας ολόκληρης συγγραφικής διαδρομής, μιας σειράς δραμάτων με σημείο αφετηρίας Το κουκλόσπιτο, αλλά και της θεατρικής φόρμας του αστικού δράματος. Και ο υπότιτλός του, «δραματικός επίλογος», παρόλο που επιλέχθηκε από τον Νορβηγό συγγραφέα για να υποδηλώσει τη λήξη που προαναγγέλλει μια νέα αρχή, έμελλε να αποδειχθεί προφητικός. Ο Ίψεν μιλούσε για μια συγγραφική επιστροφή με «νέα όπλα», ωστόσο το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη τον Μάρτιο του 1900 σήμανε την αρχή μιας πορείας που κατέληξε στον θάνατό του μερικά χρόνια αργότερα (1906).

Σε ένα κείμενο όπου το ρεαλιστικό συμπλέκεται με το μεταφυσικό, ο Ίψεν επιχειρεί μια αναθεώρηση της ζωής του καλλιτέχνη, θέτοντας στο επίκεντρο την καλλιτεχνική δημιουργία,  τα αντικρουόμενα αιτήματα της εκπλήρωσης της καλλιτεχνικής «αποστολής» και της προσωπικής ζωής,  τις θυσίες αλλά και τις ηθικές συνέπειες μιας ζωής ολοκληρωτικά αφιερωμένης στην τέχνη. Οι ήρωές του, μορφές στοιχειωμένες από έναν θάνατο εσωτερικό, συναντιούνται  σε ένα θέρετρο ιαματικών λουτρών. Ο διάσημος γλύπτης Ρούμπεκ, που ζει ένα νεκρό παρόν αφότου ολοκλήρωσε το αριστούργημά του, το γλυπτό «Αναστάσιμη Mέρα»,  συναντά την Ιρένε, τη γυναίκα από το παρελθόν που υπήρξε η πηγή της έμπνευσης του και την οποία θυσίασε στον βωμό του ιδεαλισμού και της τέχνης. Από την άλλη, η νεαρή σύζυγός του, Μάγια, ματαιωμένη από την ανεκπλήρωτη υπόσχεσή του «να της δείξει όλο το μεγαλείο του κόσμου», παρασύρεται από τον κτηματία Ούλφχαϊμ, τον «κακάσχημο αρκουδοφονιά», σε ένα άγριο κυνήγι ζώων ακολουθώντας μια πορεία προς την ελευθερία και τη ζωή. Ανάμεσά τους μια αινιγματική γυναικεία φιγούρα περιφέρεται ως εφιαλτικός άγγελος θανάτου.

Γράφει η Ολυμπία Γλυκιώτη στο επίμετρο της έκδοσης: «Ο θάνατος του Ρούμπεκ και της Ιρένε στις απόκοσμες βουνοκορυφές κάτω από το βάρος μιας χιονοστιβάδας, ο αμοιβαίος τους θάνατος, στον οποίο πορεύονται αποφασισμένα, είναι μια πτώση και μια “ανάληψη”, τιμωρία και λύτρωση, τέλος και αρχή. Είναι μια ένωση γαμήλια, έσχατη και ετεροχρονισμένη, και ένα σμίξιμο με το άπειρο του σύμπαντος. Αναγγέλλει όλες τις δυνατές εκδοχές του θανάτου και της αναγέννησης, σε ένα έργο που ακροβατεί μεταξύ ρεαλισμού και συμβολισμού και δεν παύει να δυναμιτίζει ταυτότητες, δίπολα και διαφορές».

Η μετάφραση έγινε για την παράσταση Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά που παρουσιάστηκε στο Θέατρο Τέχνης «Καρόλου Κουν» (Υπόγειο) την άνοιξη του 2016..

Κάπα Εκδοτική  • Παπαρηγοπούλου  6,  Περιστέρι  • Τηλ: 210 6859273

info@kapaekdotiki.gr • www.kapaekdotiki.gr • fb/ Κάπα Εκδοτική