Νέα έκδοση: Ο Πρόεδρος αγνοείται, BILL CLINTON/JAMES PATERSON (δελτίο τύπου)

Μ’ ένα καθηλωτικό θρίλερ βγαλμένο απευθείας από τα άδυτα του Λευκού Οίκου, οι Εκδόσεις Ωκεανίδα συνεχίζουν με μια ακόμη μεγάλη επιτυχία!

Ο αριστοτέχνης συγγραφέας των θρίλερ και των τεράστιων αστυνομικών επιτυχιών JamesPattersonκαι ο πρόεδρος των ΗΠΑ BillClinton, ενώνουν τις δυνάμεις τους και προσφέρουν στο κοινό ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ είναι ένα βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στο πολιτικό θρίλερ, τον κυβερνοπόλεμο, την κατασκοπεία και τα επικίνδυνα μυστικά που μόνο ένας πρόεδρος γνωρίζει…

Ίντριγκα, δράση, ανατροπές και προδοσίες σ’ ένα παιχνίδι εξουσίας όπου κανείς δεν είναι αυτός που δείχνει. Ούτε καν ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ!

Το βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές του καλοκαιριού από τους εκδοτικούς ομίλους HachetteBookGroupκαι PenguinRandomHouse, σκαρφάλωσε από την πρώτη στιγμή στις λίστες των bestsellerστις ΗΠΑ, στον Καναδά και στη Βρετανία. Στην Ελλάδα θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο από τις Eκδόσεις Ωκεανίδα.

Ως τότε… ψάξτε παντού, γιατί Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ!

Ο Χ.Φ.Λαβκραφτ για τους Τολστόι και Ντοστογιέφσκι

Ο Χ.Φ.Λαβκραφτ για τους Τολστόι και Ντοστογιέφσκι*

44[255]. ΣΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΝΤΕΡΛΕΘ

Αγαπητέ μου κε Ντέρλεθ:-

...Διάβασα την Άννα Καρένινα πριν από χρόνια, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου προκάλεσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως και τίποτα άλλο του Τολστόι. Κατά τη γνώμη μου ο Τολστόι είναι αρρωστημένα κλαψιάρης και συναισθηματικός, με ένα διασκεδαστικά δυσανάλογο ενδιαφέρον για τα κοινωνικά και ηθικά πράγματα. Φυσικά κατά έναν τρόπο αυτό είναι χαρακτηριστικό όλης της Σλαβικής λογοτεχνίας, αλλά άλλοι Ρώσοι συγγραφείς επιδεικνύουν πολύ λιγότερα ποσοστά αυτής της δακρυβρέκτης συναισθηματικότητας, ανάλογα με τη μεγαλοφυΐα τους και τη διεισδυτικότητά τους στο θέμα των ανθρώπινων χαρακτήρων. Αν θέλετε την Ρωσία στην καλύτερη πλευρά της, δοκιμάστε τον Ντοστογιέφσκι, το Έγκλημα και Τιμωρία του οποίου είναι πραγματικά επικό επίτευγμα...

Εγκάρδια και ειλικρινά δκς Σας. ΧΦΛ

___________

*από το Χ.Φ. Λαβκραφτ, ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, μτφ. Βασίλης Καλλιπολίτης, εκδ. Αίολος (1997) - ο τίτλος εδώ δικός μου

για την αντιγραφή: Λογοτεχνία και Σκέψη

Ο Χ.Φ. Λάβκραφτ και ο κινηματογράφος

Ο Χ.Φ. Λάβκραφτ και ο κινηματογράφος*

3[10]. [ΕΠΙΣΤΟΛΗ] ΣΤΟΝ ΡΑΪΝΧΑΡΝΤ ΚΛΑΪΝΕΡ**

[...] Όπως εικάζετε, είμαι αφοσιωμένος φίλος της κινηματογραφίας, αφού μπορώ να δω παραστάσεις όποτε θελήσω, ενώ η κακή μου υγεία σπάνια μου επιτρέπει να προμηθευτώ προκαταβολικά εισιτήρια του πραγματικού θεάτρου. Αξίζει κανείς να δει μερικές σύγχρονες ταινίες, αν και όταν τις πρωτογνώρισα, η μοναδική τους αξία ήταν να καταστρέφουν το χρόνο. Ο Τσάπλιν είναι απείρως διασκεδαστικός -υπερβολικά καλός για τα μάλλον χυδαία φιλμ στα οποία εμφανιζόταν- και ελπίζω ότι στο μέλλον θα γίνει υποστηρικτής της πιο εκλεπτυσμένης κωμωδίας. Είδα την ταινία Τρίλμπι, αλλά μου φάνηκε ατελής επειδή έχω παρακολουθήσει και το θεατρικό έργο και θεωρώ πραγματικά σημαντική τη βαθιά, πλούσια σε κολασμένους υπαινιγμούς φωνή του Σβενγκάλι. [...]

__________
*από το Χ.Φ. Λαβκραφτ, ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, μτφ. Βασίλης Καλλιπολίτης, εκδ. Αίολος (1997) - ο τίτλος εδώ δικός μου
**Reinhardt Kleiner, ποιητής

για την αντιγραφή: Λογοτεχνία και Σκέψη

Το Λογοτεχνία και Σκέψη διαβάζει: Τρία βιβλία για το καλοκαίρι

1) Ίαν Ράνκιν, Σκελετοί στο κελάρι, μτφ. Αλεξάνδρα Κονταξάκη, εκδ. Μεταίχμιο (στα αγγλικά: 2004, πρώτη έκδοση στα ελληνικά: 2006, παρούσα έκδοση: 2017)

Ένας λαθρομετανάστης βρίσκεται δολοφονημένος σ' ένα δημοτικό οικιστικό συγκρότημα του Εδιμβούργου: ρατσιστικό έγκλημα ή κάτι τελείως διαφορετικό; Εκτός από το φόνο, τον επιθεωρητή Ρέμπους τον απασχολούν, βέβαια, και άλλα ζητήματα: το παλιό του αστυνομικό τμήμα έκλεισε και οι ανώτεροί του θα προτιμούσαν να βγει στη σύνταξη παρά να τον έχουν στα πόδια τους. Ο Ρέμπους όμως δεν θα τους κάνει το χατίρι. Στο πλαίσιο της έρευνάς του, θα επισκεφθεί ένα κρατητήριο προσφύγων, θα συναλλαχθεί με τον βρομερό υπόκοσμο του Εδιμβούργου, και σχεδόν θα ερωτευτεί...
Στο μεταξύ, η συνεργάτιδά του η Σίβον έχει τα δικά της προβλήματα. Μια έφηβη το έσκασε απ' το σπίτι της κι η Σίβον καλείται να βοηθήσει την οικογένεια, που σημαίνει ότι θα βρεθεί πιο κοντά απ' ό,τι θα ήθελε στον ιστό ενός βιαστή.

Πώς συνδέονται όλα αυτά με το θέμα δύο σκελετών -μιας γυναίκας κι ενός νηπίου- που βρέθηκαν θαμμένοι κάτω απ' το τσιμεντένιο πάτωμα ενός κελαριού στην Κρεαταγορά;

2) Χ.Φ. Λάβκραφτ, Υπερφυσικός τρόμος στη λογοτεχνία (δοκίμια), μτφ. Γιώργος Μπαρουξής, πρόλογος: Μάκης Πανώριος, εκδ. Αίολος (1938, α' έκδοση στα ελληνικά: 2008)

Είναι ευτύχημα που ο Χ.Φ. Λάβκραφτ αποφάσισε να γράψει αυτό το δοκίμιο ιστορίας, κριτικής και αισθητικής πάνω στη λογοτεχνία του τρόμου. Όχι μόνο γιατί μας πληροφορεί με σαφήνεια και πληρότητα για τις καταβολές, τους συγγραφείς και την εξέλιξη του λογοτεχνικού είδους, μα, κυρίως, επειδή μας υποδεικνύει εκείνους που τον επηρέασαν ή που θαύμαζε, καθώς και τις απόψεις του για ποικίλα θέματα που εμφανίζονται στις ιστορίες του. Αν και δεν αναφέρεται καθόλου στον μεγαλύτερο συγγραφέα τρόμου, τον εαυτό του, μας μιλάει για τη διαμόρφωση της ίδιας της τέχνης του, μέσα από τη μελέτη του έργου συγγραφέων όπως ο Ουόλπολ, ο Στόουκερ, ο Ε. Άλαν Πόε, ο Μάχεν, ο Ντάνσανι, καθιστώντας έτσι πιο κατανοητές για μας τις απαράμιλλες ιστορίες του. Ο Λάβκραφτ που θαυμάζουμε βρίσκεται εδώ!

3) Γεώργιος Ελ. Τζιτζικάκης, Αντίο δεν είπα, ακόμη ζω (διηγήματα) εκδ. Ωκεανίδα (Απρίλιος 2018)

Έντεκα ιστορίες, εμπνευσμένες όλες από ημέρες και νύχτες δύσκολες, σκοτεινές και μοναχικές. Ιστορίες για τον έρωτα και την αγάπη, τη νοσταλγία και την απώλεια, για τους θανάτους που βιώνεις στη ζωή και για τις φορές που βρέθηκες ένα βήμα πιο κοντά στην τρέλα.

Κάποιες πηγάζουν από γνωριμίες με αλλόκοτους ανθρώπους, άλλες είναι βαθιά εξομολογητικές και μερικές υπαγορευμένες εξ ολοκλήρου από τη φωνή που μιλάει μέσα στο κεφάλι κάθε ανθρώπου. Όπως και να έχει, σας κοιτάζουν κατάματα δίχως να επιχειρούν να σας αποδείξουν κάτι· θέλουν μονάχα να σας διηγηθούν μια ιστορία, ψιθυρίζοντάς σας πως υπάρχει και αυτή η εκδοχή της.

πηγή: Βιβλιονετ

επιλογή: Λογοτεχνία και Σκέψη

Το Ποίημα της Εβδομάδας: Τραγούδι για να τραγουδιέται από μαύρο κορίτσι, Λάνγκστον Χιουζ (1902-1967)

Πέρα, μακριά κατά τον Ντίξι,

(πώς μου σπαράζεται η καρδιά)

κρεμάσανε ψηλά σε δέντρο

τον νιό, τον μαύρο αγαπημένο μου.

Πέρα, μακριά κατά τον Ντίξι,

(ψηλά στον αέρα τσακισμένο

       ένα κορμί).

Πες μου, λευκέ Ιησού Χριστέ μου,

η προσευχή σε τι ωφελεί;

Πέρα, μακριά κατά τον Ντίξι

(πως μου σπαράζεται η καρδιά)

είναι γυμνή σκιά η αγάπη

σ’ ένα γυμνό, ροζιάρικο δεντρί.

μετάφραση: Δημήτρης Σταύρου

από το βιβλίο "Νέγροι ποιητές", εκδ. Θεμέλιο, 1966

ο ποιητής Λάνγκστον Χιουζ

Το Λογοτεχνία και Σκέψη διαβάζει: Φαρενάιτ 451, Ρέυ Μπράντμπερυ, Εκδόσεις Άγρα

Φαρενάιτ 451

Ρέυ Μπράντμπερυ
μετάφραση: Βασίλης Δουβίτσας
επιμέλεια: Βασίλης Δουβίτσας

Άγρα, 2012
271 σελ.
ISBN 978-960-505-025-2, [Κυκλοφορεί]
Τιμή € 17,50

~

Διεθνώς καταξιωμένο, με περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα σε κυκλοφορία, το κλασικό μυθιστόρημα του Ρέυ Μπράντμπερυ "Φαρενάιτ 451" είναι μια ιστορία για τη λογοκρισία και τους ανθρώπους που την αψηφούν -ένα βιβλίο εξίσου επίκαιρο σήμερα με την εποχή που πρωτοεκδόθηκε περίπου πριν από εξήντα χρόνια.

"Το σύστημα ήταν απλό. Όλοι το καταλάβαιναν. Τα βιβλία έπρεπε να καούν, μαζί με τα σπίτια όπου ήταν κρυμμένα".

Ο Γκάυ Μόνταγκ ήταν πυρονόμος και η δουλειά του ήταν να βάζει φωτιά. Το απολάμβανε να βάζει φωτιά. Επί δέκα χρόνια έκανε αυτή την εργασία και δεν τον προβλημάτισε ποτέ η ευχαρίστηση που ένιωθε κατά τις νυχτερινές επιδρομές ή η χαρά του όταν έβλεπε τις σελίδες να παραδίδονται στις φλόγες... Δεν τον προβλημάτιζε τίποτε έως ότου συνάντησε ένα δεκαεπτάχρονο κορίτσι που του μίλησε για το παρελθόν, για τον καιρό που οι άνθρωποι δεν φοβόνταν. Και κατόπιν συνάντησε έναν καθηγητή που του μίλησε για το μέλλον, για τις μέρες που οι άνθρωποι θα μπορούν να σκέφτονται. Αίφνης, ο Γκάυ Μόνταγκ συνειδητοποίησε τι έπρεπε να κάνει...

Η ρωμαλέα και ποιητική πρόζα του Μπράντμπερυ και η ασυνήθιστη διορατικότητά του όσον αφορά τις δυνατότητες της τεχνολογίας συνδυάζονται και συνθέτουν μια προφητική αφήγηση για την υποδούλωση του δυτικού πολιτισμού στα μήντια, στα ναρκωτικά και στον κομφορμισμό -μια αφήγηση εφάμιλλη του "1984" του Όργουελ και του "Θαυμαστός καινούργιος κόσμος" του Χάξλεϋ.

"Μια ιστορία που αναστατώνει τον αναγνώστη καθώς εξερευνά το τι συμβαίνει όταν η άγνοια -στην πιο ακραία μορφή της- θεωρείται αρετή".

("The Times")

Το Λογοτεχνία και Σκέψη διαβάζει: Χάουαρντ Φάστ, Ο Πολίτης Παίην (απόσπασμα)

«Ο φέρων το παρόν κύριος Τόμας Παίην (ορίστε τι είναι η Αμερική! Σου χαρίζει τον τίτλο «κύριος», και μάλιστα από το σοφότερο άνθρωπο του κόσμου, το δόκτορα Φραγκλίνο!) είναι γνωστός σε μένα σαν πολύ άξιος νέος (άκουσον άκουσον!). Σκοπεύει να εγκατασταθεί στην Πενσυλβάνια. Σου ζητώ να τον συμβουλέψεις και να τον ενισχύσεις όσο μπορείς, μια που θα είναι εντελώς ξένος εκεί πέρα. Αν μπορέσεις να του εξασφαλίσεις μια δουλειά υπαλλήλου ή βοηθού δασκάλου σε κάποιο σχολείο ή καταμετρητή, δουλειές για τις οποίες τον θεωρώ απόλυτα ικανό, για να μπορέσει να κερδίζει τη ζωή του μέχρι ν' αποκτήσει κάποιες γνώσεις για τη χώρα μας, θα κάνεις ένα μεγάλο καλό και θα υποχρεωσεις τον πατέρα σου που σ' αγαπά».

Χάουαρντ Φάστ, Ο Πολίτης Παίην, β' έκδοση
μτφ. Γιάννης Σπανδώνης, εκδ. Καλέντης, Αθήνα 1986