Χανιά: Η «ΝΥΧΤΑ» του Harold Pinter στη Δημοτική Πινακοθήκη

Βραδιά θεάτρου με το μονόπρακτο ''ΝΥΧΤΑ'' του Harold Pinter, στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων.

Στα πλαίσια της έκθεσης "Ο Κόσμος του Γιάννη Κύρου: Σκηνικά, κοστούμια και αρχειακό υλικό από το θέατρο, το χορό, τη μουσική και την τηλεόραση."

Παρουσιάζει το «Theatre 73100» την Κυριακή 10 Ιανουαρίου και ώρα 20:00 μ.μ. στην Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων.

Ένας άντρας κ μία γυναίκα γύρω στα σαράντα κάθονται και πίνουν καφέ. Φέρνουν στο νου τους το βράδυ που πρωτοσυναντήθηκαν και διαφωνούν σχεδόν σε όλα. Εκείνος θυμάται μια γέφυρα, εκείνη όχι. Εκείνος θυμάται να της ανοίγει το παλτό, εκείνη όχι. Εκείνη ακούει έναν ήχο, εκείνος όχι. Κι όλα αυτά σε απόλυτη ηρεμία. Οι ήρωες του Πίντερ τοποθετημένοι και κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού. Εγκλωβισμένοι. Περιορισμένοι. Και μέσα σε αυτόν τον πάντοτε πεπερασμένο χώρο προσπαθούν να ανιχνεύσουν και να βρουν καινούργιες ή παλιές διαστάσεις του πάντοτε άπειρου Χρόνου. Σαν ένα μόνιμο παιχνίδι του χώρου με τον χρόνο. Παιχνίδι λόγου κ σιωπής, διαρκών παύσεων μέσα στον λόγο, σαν επιμελημένες προσπάθειες ανασύνταξης του χώρου, του χρόνου και του λόγου.

Συντελεστές : Ιώ Ασηθιανάκη, Άκη Κασιωτάκη

σκηνοθεσία: Ιώ Ασηθιανάκη

κινησιολογία: Βασιλική Ντουντουλάκη, Jazz Train Studio

μουσική: Κώστας Κοκολάκης

κοστούμια: Μικέλα Παπαδουλάκη

Είσοδος Ελεύθερη

Θέατρο: «Αντιγόνη» σε κείμενο Μπρεχτ από το Theatre 73100

Θέατρο: «Αντιγόνη» σε κείμενο Μπρεχτ από το Theatre 73100

Το Theatre 73100παρουσιάζει στα Χανιά την Αντιγόνη του Σοφοκλή, βασισμένη στο κείμενο τού B.Brecht, από την Πέμπτη 23 έως και την Κυριακή 26 Οκτωβρίου στις 9.30μμ στο Στούντιο ‘’όξω νού’’ (Aγ. Κυριακής 29 Ταμπακαριά, Χαλέπα).

Σκηνοθεσία – Ιώ Ασηθιανάκη
Παίζουν – Ιώ Ασηθιανάκη , Κωνσταντίνος Ηλιάκης , Άκης Κασιωτάκης , Βένια Κωστοπούλου, Μαριάννα Λεδάκη
Σκηνικά / κοστούμια – Mικέλα Παπαδουλάκη
photo by:www.amarkakis.com
Τιμή εισιτηρίου 10 ευρώ    -     τηλ.κρατήσεων – 6979733357

Ως πολιτικός -κατά βάση, θεατρικός συγγραφέας, ο Brecht εισάγει  την έννοια τής  «αποστασιοποίησης».  Δεν καλεί το κοινό  να πέσει μέσα στο μύθο της Αντιγόνης, όπως μέσα σε ένα ποτάμι, για να παρασυρθεί- άσκοπα,  πότε δω και πότε κει  και να εμπλακεί συναισθηματικά- ταυτιζόμενος  με τη σκηνική δράση.  Αντίθετα, με τους ηθοποιούς σε ρόλο έντονα αφηγηματικό, με ηθελημένη προφορικότητα, μακριά από στείρους φορμαλισμούς, επιδιώκει την παράθεση των γεγονότων, μέσα στα οποία θα παρεμβάλλεται ο θεατής,  με την κρίση του”.

πηγή