Γιάννης Ν.Μπασκόζος, Ποιος θεωρείται συγγραφέας;

Ποιος θεωρείται συγγραφέας; Η Εταιρεία Συγγραφέων στα 30 χρόνια λειτουργίας της βρίσκεται πάλι µπροστά σε ένα τέτοιο ερώτηµα: ποιος θεωρείται συγγραφέας; Το ερώτηµα επιδέχεται δύο απαντήσεις. Η πρώτη: αν ο ίδιος ο συγγραφέας δηλώσει ότι θεωρεί τον εαυτό του συγγραφέα (αρκεί βεβαίως να έχει εκδώσει τουλάχιστον ένα βιβλίο). Η δεύτερη: αν σε παραδεχτεί το σινάφι ως συγγραφέα. Η Πασχαλία Τραυλού, συγγραφέας ευπώλητων κοινωνικο-αισθηµατικών βιβλίων, υπέβαλε αίτηση να γίνει µέλος στην Εταιρεία Συγγραφέων. Την υποστήριξη της υποψηφιότητάς της ανέλαβε το µέλος της Εταιρείας, συγγραφέας Μάνος Κοντολέων, µε τη συνυποστήριξη νεαρότερων µελών της Εταιρείας που συγγραφικά ακολουθούν ασύµπτωτες πορείες µε την κυρία Τραυλού (κατά τεκµήριο και κατά δήλωσή τους). Είναι ο Κώστας Ακρίβος, ο Αλέξης Σταµάτης, ο ∆ηµήτρης Σωτάκης, ο Κωνσταντίνος Τζαµιώτης, ο Αρης Σφακιανάκης και ο Γιώργος Μανιώτης.

Εννοείται ότι οι παλιότεροι φρύαξαν µε την ιδέα ότι µια µπεστελερίστα θα µπει στις τάξεις των ποιοτικών (λιγότερο ή περισσότερο) µελών της Εταιρείας. Βεβαίως η Εταιρεία Συγγραφέων έχει κανόνες εισδοχής των υποψήφιων µελών: υποβάλλεις αίτηση, κάποιοι σε στηρίζουν εγγράφως και κατόπιν η υποψηφιότητα τίθεται σε ψηφοφορία στο σύνολο των µελών της Εταιρείας. Τα µέλη αποφασίζουν τελικά ποιος είναι άξιος να µπει στις τάξεις τους.

Η Εταιρεία Συγγραφέων συστάθηκε το 1981 ως «αντίπαλο δέος» στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, στην οποίαν εισέρρεαν, τότε, µε κοµµατική γραµµή πλήθος αυτοονοµαζόµενων λογοτεχνών. Σήµερα, αν η Εταιρεία αυτοπροσδιοριστεί ως αµιγώς επαγγελµατικό σωµατείο, πρέπει να δεχτεί οποιονδήποτε συγγραφέα του οποίου τα βιβλία πωλούνται στην αγορά.

Αν πάλι θέλει να δώσει έµφαση στην πολιτιστική της διάσταση και στην «ποιότητα», τότε θα συνεχίσει να κάνει επιλογές. Σε κάθε περίπτωση τα µέλη της Εταιρείας Συγγραφέων έχουν τον λόγο.

Και κάτι τελευταίο. Σήµερα οι συγγραφείς στην Ελλάδα, οι οποίοι έχουν εκδώσει τουλάχιστον τρία βιβλία σε εκδότη, είναι γύρω στους 2.000 (στοιχεία ΕΚΕΒΙ). Μια δύναµη σηµαντική, που όµως δεν έχει βρει τον λόγο της. Και εδώ υπάρχει ο ρόλος της Εταιρείας Συγγραφέων να παρέµβει πιο ουσιαστικά στην κοινωνικο-πολιτιστική µας ζωή και να τιµήσει έτσι µε τον καλύτερο τρόπο τα τριαντάχρονα ενός σωµατείου που η ιδρυτική του διακήρυξη φέρει τις υπογραφές κορυφαίων λογοτεχνών, µεταξύ των οποίων οι Αλ. Κοτζιάς, Π. Ζάννας, Μ. Πλωρίτης, Κ. Ταχτσής, Ελένη Βακαλό, Τατιάνα-Γκρίτση Μιλιέξ, Τίτος Πατρίκιος και άλλοι πολλοί.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

 

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=426522&h1=true 

Ο Μαιτρ της Δευτέρας Παρουσίας - επιλεγμένη πρόταση από την εφημερίδα "το Ποντίκι"

Leo PerutzΜετάφραση: Ρόζα Ιωαννίδου
Εκδόσεις: Κίχλη
Σελ.: 269
Η τέχνη της αγωνίας και του αινίγματος στην αφήγη­ση αποτελεί βασικό συστατικό επιτυχίας στα μυθι­στορήματα που έχουν αστυνομική πλοκή. Το παρόν έργο του Τσέχου συγγραφέα έχει την πλοκή αστυνο­μικού μυθιστορήματος, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο συγγραφέας αρνείται ότι έγραψε ένα «αστυνομικό μυθιστόρημα» διαμαρτυρόμενος για την υπόδειξη του Βάλτερ Μπένγιαμιν που χαρακτήρισε το έργο σαν ένα «ευχάριστο αστυνομικό μυθιστόρημα»! Αυ­τά, ωστόσο, ανήκουν στην ιστορία της φιλολογίας, ενώ το βιβλίο, καθώς φαίνεται, διανύει τον δικό του δρόμο και, σε ό,τι μας αφορά, βρίσκεται στη διάθε­ση του Έλληνα αναγνώστη. Η ιστορία εξελίσσεται στη Βιέννη, στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του εικοστού αιώνα, λίγα μόλις χρόνια πριν αρχίσει η τρα­γωδία των πολέμων που θα μετέβαλλαν την Ευρώπη σε ένα τεράστιο νεκροταφείο… Όλα ξεκινούν όταν ο Ευγένιος Μπίσοφ, ηθοποιός του Αυλικού Θεάτρου, βρίσκεται νεκρός στο περίπτερο της έπαυλής του. Τον θάνατό του καλύπτει ένα μυστήριο που συνδέεται με μια σειρά περιέργων θανάτων, για τους οποί­ους κανείς τελικά δεν μπορεί να πει αν πρόκειται για δολοφονίες ή αυτοκτονίες. Ο αφηγητής της ιστορίας ωστόσο δεν κρατά τις απαραίτητες αποστάσεις από τα γεγονότα, αλλά συμμετέχει σε αυτά και μάλιστα αφήνει να φανούν και οι υποψίες του για τη δολοφο­νία. Με αυτό τον τρόπο, ο συγγραφέας εμπλέκει και τον αναγνώστη, ο οποίος παρακολουθεί κατά λέξη τον αφηγητή σε ρόλο ντετέκτιβ. Βέβαια, την υπόθε­ση στην εξέλιξη του μυστηρίου αναλαμβάνουν να φωτίσουν δυο φίλοι του θύματος. Ο συγγραφέας αναδεικνύεται μαέστρος της αμφιβολίας, της πλο­κής και της αφήγησης, φιλοτεχνώντας την αγωνία με καλλιτεχνική δημιουργικότητα.

http://topontiki.gr/article/23230 

Κίβδηλη Αντιόχεια (αναδημοσίευση)

Κίβδηλη Αντιόχεια

Ανάβει η λάμπα

κόκκινο φως

το αίμα σου.

Τραγούδια Ρωμαίων,

άρπες και νταούλια

ερωτικά.

Νύχτα ερήμου,

φόβος και πάθος-

στο κρεβάτι γυμνή.

Να μη φοβάσαι,

το θείο Φεγγάρι

μας προστατεύει.

-

Κίβδηλη Αντιόχεια-

αντινομία

αισχρή.

Οάσεις καυτές.

Ποίηση του Ευμένη.

Σε προσμένει.

Πρέπει να τολμάς.

Θάρρος στη ζωή,

αναζητώντας φωνή.

Κίβδηλη Αντιόχεια

σβήσε το φως-

Έρωτας και Πάθος.

Ειρηναίος Μαράκης

10/7/2006-2/1/2010

Χανιά Κρήτης

Πολύ σκληρές για να πεθάνουν οι εφημερίδες! (Ημερησία)

Το... χαρτί των εφημερίδων αποδεικνύεται πολύ πιο «ανθεκτικό» από όσο ήθελαν κάποιοι να πιστεύουν, αποδεικνύοντας ότι οι εφημερίδες έχουν ακόμη μέλλον στην εποχή του διαδικτύου

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
Διαδίκτυο εναντίον εφημερίδας. Μία «μονομαχία» που κατά πολλούς είχε προεξοφλημένο αποτέλεσμα, με την ηλεκτρονική ενημέρωση να κερδίζει στα σημεία, σε επίπεδο ταχύτητας, εντυπώσεων και αριθμού αναγνωστών και τις εφημερίδες να αναζητούν για άλλη μια φορά νέο ρόλο στην ψηφιακή εποχή, έχοντας αποκτήσει έναν ακόμη «αντίπαλο» μετά την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Οι εφημερίδες, όμως, ακόμη «αντιστέκονται». Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 2010 οι αναγνώστες των εφημερίδων ανέρχονταν σε 2,3 δισ. ανθρώπους καθημερινά, έναντι 1,9 δισ. που προτιμούσαν να επισκεφθούν το Ιντερνετ.
Ποιοτική ενημέρωση
Πλησιάζει λοιπόν η στιγμή του «θανάτου» των εφημερίδων; Όχι, αναγκαστικά, και σίγουρα όχι τόσο σύντομα όσο θέλουν κάποιοι να τονίζουν. Πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου του Ορεγκον στους αναγνώστες των New York Times αποδεικνύει ότι οι εφημερίδες είναι «πολύ σκληρές για να πεθάνουν». Γιατί οι αναγνώστες σε επίπεδο «ποιοτικής ενημέρωσης» προτιμούν τελικά να εμπιστεύονται την έντυπη έκδοση της εφημερίδας. Υποστηρίζοντας ότι αξιολογεί καλύτερα τη θεματολογία, έχει καλύτερες αναλύσεις, τους βοηθά να συγκεντρώνονται περισσότερο στην ανάγνωση και ότι σε τελική ανάλυση δεν είναι ακόμη έτοιμοι να αποχωριστούν τη? γοητεία του χαρτιού. Κάτι που παραδέχεται και η Αριάνα Χάφινγκτον, δημιουργός του περιβόητου «Huffington Post», της δημοσιογραφικής ιστοσελίδας με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα παγκοσμίως: «Η ανάγνωση σε χαρτί υφίσταται στο DNA μας. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να αγαπούν την ώρα του πρωινού τους να ξεδιπλώσουν μια εφημερίδα παρά να τη διαβάσουν από το iPad». Δήλωση που έγινε με αφορμή τη συμφωνία με τη «Le Monde», τη ναυαρχίδα του γαλλικού Τύπου, για τη δημιουργία ενός? «Huffington Post α λα γαλλικά». Η νέα γαλλόφωνη ιστοσελίδα θα ξεκινήσει να λειτουργεί εντός του Νοεμβρίου με δική της ομάδα σύνταξης. Διότι η κ. Χάφινγκτον πιστεύει ότι, παρά τις ενδείξεις περί του αντιθέτου, «ζούμε τη χρυσή εποχή της δημοσιογραφίας».
Δεν είναι λίγοι εκείνοι ωστόσο που υποστηρίζουν ότι οι εφημερίδες θα αποτελούν σύντομα «είδος υπό εξαφάνιση». Αυτό προέβλεψε και ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (OMPI) του ΟΗΕ, Φράνσις Γκάρι, εκτιμώντας ότι οι παραδοσιακές εφημερίδες θα? εξαφανιστούν έως το 2040, αφού αντικατασταθούν από τις ψηφιακές εκδόσεις τους. Για να στηρίξει μάλιστα το επιχείρημά του, μιλώντας στην εφημερίδα La Tribune de Geneve, ανέφερε ότι ήδη στις ΗΠΑ πωλούνται περισσότερα ψηφιακά βιβλία από ό,τι βιβλία σε χαρτί. Στη Γαλλία, η France Soir, μία από τις πλέον ιστορικές εφημερίδες της χώρας, εγκατέλειψε οριστικά από αυτή την εβδομάδα την έντυπη έκδοσή της και θα κυκλοφορεί από το Δεκέμβριο μόνο σε online μορφή.
Είναι η πρώτη εφημερίδα της χώρας που αποφασίζει να κάνει αυτό το μεγάλο βήμα, καθώς τα τελευταία χρόνια είδε την κυκλοφορία της να συρρικνώνεται δραματικά, από 1,5 εκατ. φύλλα ημερησίως σε μόλις 70.000.
Περικοπές θέσεων εργασίας
Η μετάβαση κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι, αφού θα συνοδευτεί αναπόφευκτα από περικοπές θέσεων εργασίας, γεγονός που οδήγησε ήδη τους δημοσιογράφους της εφημερίδας στην πρώτη τους απεργία αυτή την εβδομάδα. Το παράδειγμα της France Soir εξετάζουν με ενδιαφέρον και άλλοι μεγάλοι τίτλοι του γαλλικού Τύπου, όπως η οικονομική La Tribune, που κατήργησε δοκιμαστικά για δύο εβδομάδες την έντυπη έκδοσή της.

• 2,3 δισ. οι αναγνώστες των εφημερίδων καθημερινά το 2012
• 1,9 δισ. ο αριθμός εκείνων που ενημερώνονται μέσω ίντερνετ
• 37 εκατ. οι επισκέπτες του Huffington Post στις ΗΠΑ
• 80.000 οι συνδρομητές στην Daily του Μέρντοχ
• 2040 Θα έχουν επιβιώσει οι εφημερίδες;

Α. Χάφιγκτον: «Η ανάγνωση σε χαρτί υφίσταται στο DNA μας. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να αγαπούν την ώρα του πρωινού τους να ανοίξουν μια εφημερίδα παρά να τη διαβάσουν στο iPad».
«Daily»
Χλιαρή υποδοχή στο φιλόδοξο σχέδιο του Μέρντοχ
Το τελευταίο διάστημα, ο μεγιστάνας των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοχ έχει πολλούς «πονοκεφάλους», λόγω των αλλεπάλληλων σκανδάλων που αποκαλύπτονται για τη μιντιακή αυτοκρατορία του. Πρόσφατα απέκτησε ακόμη έναν: Το τελευταίο υπερφιλόδοξο σχέδιό του, η εφημερίδα «Daily» που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην ταμπλέτα iPad, έτυχε χλιαρής υποδοχής, προκαλώντας προβληματισμό στους δημιουργούς της που επένδυαν στη ραγδαία εξάπλωση της online ενημέρωσης.
Η... «Ημερησία» του Μέρντοχ που κυκλοφόρησε τον περασμένο Φεβρουάριο, έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον μόλις 80.000 συνδρομητών, αριθμός που μετά βίας καλύπτει το ένα έκτο των αρχικών στόχων. Και που κάθε άλλο παρά ευοίωνος είναι, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι συνδρομητές της online εφημερίδας πληρώνουν είτε 99 σεντς την εβδομάδα είτε 39,99 δολάρια ετησίως για να τη διαβάσουν.
Θετικό χαρακτηρίζεται ωστόσο το γεγονός ότι οι αναγνώστες ανταποκρίνονται καλά στο ότι πρέπει να πληρώσουν για να διαβάσουν το online περιεχόμενο, υποστηρίζοντας ότι το 15% των δοκιμαστικών αναγνωστών μετατρέπονται σε συνδρομητές.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15460&subid=2&pubid=112337202

Μικρές Ειδήσεις

Ο Β. Ραπτόπουλος στον «Ικαρο»

Αλλαξε εκδοτικό οίκο ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος για το καινούργιο του βιβλίο.

Αλλαξε εκδοτικό οίκο ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος για το καινούργιο του βιβλίο. Το "Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας", όπως είναι ο τίτλος του, δεν θα κυκλοφορήσει στον "Κέδρο" ή στον "Πατάκη", αλλά στον "Ικαρο" την άνοιξη του 2012.
Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο κινείται ανάμεσα σε ημερολόγιο και ντοκιμαντέρ, αυτοβιογραφία και χρονικό, εξομολογητικό δοκίμιο και οδοιπορικό στη δεκαετία του 2000.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23138&subid=2&pubid=63453180

 

Βραβείο Ειρήνης στον Μπουαλέν Σανσάλ

Τον Μπουαλέν Σανσάλ τίμησε με το φετινό βραβείο Ειρήνης η έκθεση βιβλίου της Φρανκφούρτης, που διήρκεσε από τις 12 ως τις 16 Οκτωβρίου.

Τον Μπουαλέν Σανσάλ τίμησε με το φετινό βραβείο Ειρήνης η έκθεση βιβλίου της Φρανκφούρτης, που διήρκεσε από τις 12 ως τις 16 Οκτωβρίου. Μια κίνηση που οι Γερμανοί εκδότες χαρακτηρίζουν ως "σύμβολο της υποστήριξης στα δημοκρατικά κινήματα της βόρειας Αφρικής".
Ο Αλγερινός συγγραφέας είναι ο πιο αναγνωρισμένος της χώρας του στο εξωτερικό, ενώ τα βιβλία του έχουν απαγορευτεί στην Αλγερία εξαιτίας της πολιτικής θεματολογίας τους.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23138&subid=2&pubid=63467155

«Συνάντηση» για τους πέντε νικητές των Βραβείων Μετάφρασης

Ζαχαριάδου, Χάρης, Ισαρης, Κνήτου, Καφετζή πήραν τα βραβεία μετάφρασης του ΕΚΕΜΕΛ και των μορφωτικών ινστιτούτων της Αθήνας

Βραβεία λογοτεχνικής μετάφρασης κέρδισαν η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου για το «Χαμένοι, αναζητώντας έξι από έξι εκατομμύρια» και ο Γ. Ι. Χάρης για τη «Συνάντηση»

To εξαιρετικό βιβλίο του Ντάνιελ Μέντελσον "Χαμένοι, αναζητώντας έξι από έξι εκατομμύρια" (εκδ. Πόλις), γύρω από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, κέρδισε για τη μετάφρασή του από τη Μαργαρίτα Ζαχαριάδου το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης αγγλόφωνης λογοτεχνίας του ΕΚΕΜΕΛ (Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου). Σε ειδική εκδήλωση, την περασμένη Παρασκευή, στην Ελληνοαμερικανική Ενωση, απονεμήθηκαν τα πέντε βραβεία μετάφρασης του ΕΚΕΜΕΛ και των μορφωτικών ινστιτούτων της Αθήνας (Θερβάντες, Γκαίτε, Ιταλικό, Ελληνοαμερικανική Ενωση).
Το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης γαλλόφωνης λογοτεχνίας απονεμήθηκε στον Γιάννη Ι. Χάρη για το βιβλίο "Συνάντηση" τoυ Μίλαν Κούντερα (Εστία). Τα υπόλοιπα βραβεία δόθηκαν: γερμανικής λογοτεχνίας στον Αλέξανδρο Ισαρη για τις "Επιστολές σε έναν νεαρό ποιητή" του Ράινερ Μαρία Ρίλκε (Αρμός), ισπανόφωνης λογοτεχνίας στη Βασιλική Κνήτου για το βιβλίο "Η χρονιά της ερήμου" του Πέδρο Μαϊράλ (Πόλις), και ιταλικής λογοτεχνίας στην Κούλα Καφετζή για τη μετάφραση του βιβλίου "Δελφοί" του Sandro Dell'Orco (Μελάνι).

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22802&subid=2&pubid=63423171

Ευρωπαϊκό βραβείο λογοτεχνίας

Κι ένας Ελληνας συγγραφέας περιλαμβάνεται στους 12 νικητές του Βραβείου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τη λογοτεχνία που ανακοινώθηκαν στη Διεθνή Εκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης.

Κι ένας Ελληνας συγγραφέας περιλαμβάνεται στους 12 νικητές του Βραβείου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τη λογοτεχνία που ανακοινώθηκαν στη Διεθνή Εκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης. Πρόκειται για τον Κώστα Χατζηαντωνίου και το βιβλίο του "Αγκριτζέντο", το οποίο εκδόθηκε το 2009 από το "Ιδεόγραμμα" και αναμένεται η νέα έκδοσή του από τον "Λιβάνη".
Το βιβλίο κινείται ανάμεσα στη φιλοσοφία, την ιστορία και την αστυνομική αφήγηση, ενώ διαδραματίζεται στη Σικελία. Κάθε νικητής λαμβάνει 5.000 € και το έργο του μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες. Το βραβείο απονέμουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Βιβλιοπωλών, το Συμβούλιο Ευρωπαίων Συγγραφέων και η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Εκδοτών.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23138&subid=2&pubid=63453427 

ΡΑΪΝΕΡ ΜΑΡΙΑ ΡΙΛΚΕ, Οι Ελεγείες του Ντουΐνο (από το ιστολόγιο "Αναγνώσεις")

Η ποιητική μεταστροφή

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΡΤΙΝΟΥ

ΡΑΪΝΕΡ ΜΑΡΙΑ ΡΙΛΚΕ, Οι Ελεγείες του Ντουΐνο, μετάφραση Μαρία Τοπάλη, εκδόσεις Πατάκη, σελ. 144

Τον Ιανουάριο του 1912 ο Rilke φιλοξενείται από μια αριστοκράτισσα φίλη του, την Marie von Thurn und Taxis, στον πύργο της στο Ντουίνο, σ’ ένα κάστρο στις απόκρημνες ακτές της Αδριατικής. Μια φιλοξενία που θα καθορίσει τη ζωή και το έργο του ποιητή, μια και το φιλόξενο ανάκτορο της Marie θα γίνει και  ο τόπος που ο Ρίλκε θα συνθέσει τις Ελεγείες του, ένα απ’ τα σημαντικότερα ποιητικά έργα του 20^ού αιώνα, που στη φιλοτέχνηση του θα αφιερώσει όλη την μετέπειτα, σύντομη ζωή του. Στον πύργο του Ντουίνο ο Ρίλκε θα γράψει τις δύο πρώτες Ελεγείες, και τις αρχές της τρίτης, της έκτης, της ενάτης και της δέκατης. Το έργο θα ολοκληρωθεί όμως δέκα χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1922, σ’ έναν μεσαιωνικό πύργο, στο Μυζό της Ελβετίας. Οι πρώτοι στίχοι θα έρθουν σε έναν απογευματινό περίπατο, στο απόκρημνο μονοπάτι του βράχου που οδηγούσε στον Πύργο, και με έναν θυελλώδη άνεμο, όταν ο ποιητής θα βιώσει μια αποκαλυπτική εμπειρία, τη στιγμή μιας ακριβής επισκέψεως, της φωνής ενός αγγέλου, που θα ενσαρκώσει στις Ελεγείες του, το ίχνος και το πεπρωμένο της ίδιας της ποιητικής γραφής. «Ποιος θα με άκουγε, αν ούρλιαζα, από των αγγέλων τις τάξεις;», ο στίχος που ανοίγει και χαρακτηρίζει τις Ελεγείες.

Διαβάστε περισσότερα »

 

http://avgi-anagnoseis.blogspot.com/2011/10/blog-post_7347.html 

Το αντι-Μπούκερ, νέο λογοτεχνικό βραβείο

Θα ονομάζεται «Βραβείο Λογοτεχνίας» και ειδικοί θα επιλέγουν τα πιο ποιοτικά μυθιστορήματα.

 Το «αντίπαλον δέος» του Βραβείου Μπούκερ θα έχει το όνομα «Βραβείο Λογοτεχνίας»! Έχει σκοπό «να καθιερώσει ένα καθαρό και αδιαπραγμάτευτο επίπεδο ποιοτικής αξίας», όπως ισχυρίζεται η αρμόδια συμβουλευτική του επιτροπή, καθώς η πολυεθνική εταιρεία «Μan» «δε φαίνεται πλέον να κάνει σωστά αυτή τη δουλειά».

Ο Άντριου Κιντ (της εταιρείας «Aitken Alexander» με προϋπηρεσία στους εκδοτικούς οίκους «Picador» και «MacMillan») εκπροσωπώντας την επιτροπή είπε ότι το νέο βραβείο που κυοφορείται «θα προσφέρει στους αναγνώστες μυθιστορήματα που, κατά την άποψη των ειδικών, είναι αξεπέραστα ως προς την ποιότητα και τις προδιαγραφές τους». Τα εναλλασσόμενα μέλη της κριτικής επιτροπής θα επιλέγονται από «μια ακαδημία ειδικών στο χώρο της λογοτεχνίας».

«Για πολλά χρόνια το Βραβείο Μπούκερ (αργότερα Μαν Μπούκερ) πληρούσε αυτές τις προϋποθέσεις. Αλλά, όπως αποδεικνύουν αμέτρητες αναφορές των ιθυνόντων του και κυρίως της φετινής κριτικής επιτροπής, τώρα φαίνεται να προκρίνει την έννοια της «ευανάγνωσης» (ελεύθερη απόδοση του readability) έναντι της καλλιτεχνικής ποιότητας» τονίζει η επιτροπή. «Πιστεύουμε, κατά τ' άλλα, ότι η μεγάλη λογοτεχνία έχει τη δύναμη να μας αλλάξει, να μας βοηθήσει να δούμε τον κόσμο λίγο διαφορετικά απ' ότι τον βλέπαμε, κι επιπλέον, ότι στο κοινό αξίζει ένα βραβείο με μοναδικό σκοπό την ανάδειξη και την απόλαυση των καλύτερων μυθιστορημάτων της εποχής μας» συμπλήρωσε ο Κιντ.

Το «Βραβείο Λογοτεχνίας», για το οποίο ήδη συγκεντρώνονται οι απαιτούμενοι χρηματικοί πόροι, θα απονέμεται κάθε χρονιά στο καλύτερο μυθιστόρημα που θα εκδίδεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, γραμμένο φυσικά στην αγγλική γλώσσα, ανεξάρτητα απ' την καταγωγή του συγγραφέα.

Συγγραφείς, όπως ο Τζον Μπάνβιλ, η Πατ Μπάρκερ, ο Μαρκ Χάντον, η Τζάκι Κέι, η Νικόλ Κράους και ο Ντέιβιντ Μίτσελ μεταξύ άλλων, αναφέρονται ως «υποστηρικτές αυτής της προσπάθειας, όπως επίσης και πολλοί άνθρωποι στο χώρο της εκδοτικής βιομηχανίας». 

 

 

περισσότερα στο http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=425129&h1=true