Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Αθήνα 6 Δεκεμβρίου: Αφιέρωμα στον Καζαντζάκη



Μεγάλη έκθεση-αφιέρωμα στον Νίκο Καζαντζάκη διοργανώνεται στην Αθήνα, με αφορμή τη συμπλήρωση 130 χρόνων από τη γέννηση του Έλληνα συγγραφέα. Η έκθεση εγκαινιάζεται στον «Ελληνικό Κόσμο» στις 6 Δεκεμβρίου και θα διαρκέσει μέχρι τον Μάιο του 2013.

Η ζωή, τα ταξίδια και το έργο του οικουμενικού συγγραφέα, μέσα από πρώτες του εκδόσεις, σπάνιο φωτογραφικό υλικό, χειρόγραφα και προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται πρώτη φορά και δίνουν την ευκαιρία στο κοινό να δει το δακτυλογραφημένο πρωτότυπο κείμενο του παιδικού βιβλίου «Ο Μέγας Αλέξανδρος» με χειρόγραφες διορθώσεις του συγγραφέα, τα χειρόγραφα σημειώματα που αντάλλασσε με τον πρώτο του έρωτα, τη δασκάλα του των αγγλικών, Κάθλιν Φορντ, το λεύκωμα με φυτά της θάλασσας που είχε στο γραφείο του-δώρο φίλης του, το σημειωματάριο-λεύκωμα που είχε από κοινού με τον Άγγελο Σικελιανό, την καρτ-ποστάλ του Ζορμπά κ.ά.

Στόχος της έκθεσης είναι να φανερωθεί η οικουμενικότητα του Καζαντζάκη, αλλά και να αποτυπωθεί στον θεατή, μέσα από το έργο και την παρουσίαση της ζωής του, ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας.

Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλονται οι σημαντικότεροι «σταθμοί» της ζωής του, οι σχέσεις του με το παιδί, το Θεό, τον έρωτα και τη φιλία και βέβαια το πλούσιο συγγραφικό του έργο.

Από τα κυριότερα εκθέματα της έκθεσης είναι το γραφείο, η καρέκλα και γραφομηχανή όπου η γυναίκα του, Ελένη Σαμίου, δακτυλογράφησε επί επτά φορές το μεγαλύτερο έργο του Καζαντζάκη, την «Οδύσσεια».
Στην ενότητα αυτή, η «Οδύσσεια» παρουσιάζεται μέσα από βιβλία, αντικείμενα και την εικαστική παρουσίασή της μέσω βιντεοπροβολής της Αφροδίτης Μπιτζούνη.
Ακολουθούν η ενότητα με τα βιβλία και μεταφράσεις του συγγραφέα σε διάφορες γλώσσες, όπως γερμανικά, γαλλικά, κινέζικα, ολλανδικά, που αναδεικνύουν την οικουμενική του διάσταση αλλά και η ενότητα με τα ταξίδια που σημάδεψαν τη ζωή και το έργο του. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν η πολιτικοκοινωνική δράση του Έλληνα συγγραφέα που προβάλλεται μέσα από φωτογραφίες και ανέκδοτο υλικό, οι βραβεύσεις και οι διακρίσεις του, αλλά και το αντίγραφο της αρνητικής απάντησης του Πατριαρχείου για τον αφορισμό του.
Μεταξύ των προσωπικών αντικειμένων του Καζαντζάκη που παρουσιάζονται ξεχωρίζουν η καρέκλα του, η βαλίτσα του, οι χάρτες που χρησιμοποιούσε, δώρα που λάμβανε από την Κίνα, χειρόγραφα καθώς και προσωπικά του σημειωματάρια, όπως το σημειωματάριο από τα ταξίδια του και το σημειωματάριο όπου κατέγραφε τα όνειρά του. ??Στην ενότητα ο «Καζαντζάκης και το Θέατρο» παρουσιάζονται φωτογραφίες από έργα του Καζαντζάκη που έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις ή κινηματογραφικές ταινίες και σκίτσα ενώ δύο ακόμη ενδιαφέρουσες ενότητες της έκθεσης είναι ο «Καζαντζάκης και η Θάλασσα», όπου παρουσιάζονται κοχύλια που μάζευε ο συγγραφέας στις βόλτες του στη θάλασσα και ο «Καζαντζάκης και τα Σύμβολα».??Η έκθεση υποστηρίζεται από πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό όπως μία προβολή-δημιουργία του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού που παρουσιάζει 20 βασικούς σταθμούς των ταξιδιών του με προσωπικό φωτογραφικό υλικό από τα ταξίδια του, ένα βίντεο που παρουσιάζει τον Καζαντζάκη, την Ελένη και τον Κίμωνα Φράιερ (μεταφραστής της «Οδύσειας» στα αγγλικά) από το Μουσείο Καζαντζάκη κ.ά.

Η έκθεση «130 χρόνια Νίκος Καζαντζάκης» συνοδεύεται από εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου.

Σε Ηράκλειο και Χανιά: Παρουσίαση βιβλίου για το έργο του Γιώργη Μανουσάκη




Εκδηλώσεις για την παρουσίαση της έκδοσης της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης 'Ανθολογία από το έργο του Γιώργη Μανουσάκη' με επιλογή κειμένων, παρουσίαση, και φιλολογική επιμέλεια του Κώστα Μπουρναζάκη θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου στις 7.30 μ.μ. στη Δημοτική Αίθουσα 'Ανδρόγεω', στο Ηράκλειο και τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου στις 7.30 μ.μ. στο Βενιζέλειο Ωδείο Χανίων.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει ομιλίες από τους: Γιάννη Δημητρακάκη, λέκτορα Νεοελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης με θέμα 'Ο Γιώργης Μανουσάκης ανθολογούμενος' και Κώστα Μπουρναζάκη, ποιητή, μελετητή, 'Από το έργο του Γιώργη Μανουσάκη - Μια προσέγγιση'.
Ανάγνωση κειμένων από την έκδοση της 'Ανθολογίας Μανουσάκη' θα κάνει η Ντιάνα Μανουρά, στην εκδήλωση του Ηρακλείου και ο σκηνοθέτης Μιχάλης Βιρβιδάκης στην εκδήλωση των Χανίων.
Θα ακολουθήσει δρώμενο βασισμένο σε 'ερωτικά' ποιήματα του Γιώργη Μανουσάκη, από μέλη της Θεατρικής Ομάδας Καθηγητών της ΕΛΜΕ Νομού Ηρακλείου. 



Αυλαία για το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Η μαύρη κωμωδία 'O Θάνατος ενός άνδρα στα Βαλκάνια', του Σέρβου Μίροσλαβ Μομτσίλοβιτς, απέσπασε το βραβείο του 25ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, που ολοκληρώθηκε το βράδυ της Δευτέρας, έπειτα από ένα δεκαήμερο προβολών, αφιερωμάτων και παράλληλων εκδηλώσεων.




To βραβείο σκηνοθεσίας κέρδισε η Σαντρίν Μπονέρ για την ταινία της 'Μ’ εξοργίζει η απουσία του', ενώ η 'Νύχτα σιωπής' του Τούρκου σκηνοθέτη Ρέις Τσελίκ απέσπασε το βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) όπως επίσης και το βραβείο κοινού, που απονέμουν οι αναγνώστες του περιοδικού «Αθηνόραμα».
Το βραβείο τεχνικής επίτευξης κέρδισε η ταινία 'Η νύχτα απέναντι', κύκνειο άσμα του Χιλιανού σκηνοθέτη Ραούλ Ρουίζ.
Το ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής του Πανοράματος απέσπασε η ταινία '10η Μέρα' του Βασίλη Μαζωμένου.
Τιμώμενα πρόσωπα του εφετινού Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου ήταν η ηθοποιός Δήμητρα Χατούπη, ο σκηνοθέτης Διονύσης Γρηγοράτος και η σκηνογράφος Ιουλία Σταυρίδη.
«Πέρασαν 20 χρόνια με την 'Ελευθεροτυπία', στη συνέχεια τη διοργάνωση του Πανοράματος ανέλαβε ο Δήμος Αθηναίων και τα δύο τελευταία χρόνια μόνοι μας, σχεδόν με no budget. Του χρόνου σκεφτόμαστε να βγάλουμε κουμπαρά», είπε χαριτολογώντας ο καλλιτεχνικός διευθυντής και ψυχή του Πανοράματος, Νίνος Φένεκ Μικελίδης.
«Ομως η τέχνη χρειάζεται ενίσχυση και ενθάρρυνση. Είναι άθλος των Ελλήνων σκηνοθετών να γυρίζουν ταινίες», πρόσθεσε.
Πολλοί φίλοι του Πανοράματος έδωσαν το 'παρών' στον κινηματογράφο 'Odeon Οπερα'. Ανάμεσά τους η Φοίβη Αγγελοπούλου, η οποία απένειμε το βραβείο 'FIPRESCI', που το Πανόραμα μετονόμασε από εφέτος τιμητικά σε βραβείο 'Θόδωρος Αγγελόπουλος'.
«Αυτό που έλεγε τελευταία ο Θόδωρος ήταν ότι χρειαζόμαστε επίθεση πολιτισμού. Επίθεση, λοιπόν, πολιτισμού και μπράβο στο Πανόραμα», επανέλαβε η Φοίβη Αγγελοπούλου.
Τους φίλους του 25ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου χαιρέτισε σε μήνυμά του ο Κεν Λόουτς. «Είναι εκπληκτικό και θαυμάσιο ότι λειτουργείτε αυτή τη χρονιά παρά τα όσα προβλήματα αντιμετωπίζετε. Πολλοί έχουν σοκαριστεί από όσα σας επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ενωση. Χρειαζόμαστε μια νέα Ενωση Ευρωπαίων, βασισμένη στις ανάγκες των ανθρώπων και τις συλλογικές ικανότητες όχι στις απαιτήσεις των μεγάλων εταιρειών», είπε ο Βρετανός σκηνοθέτης, στο μήνυμά του.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με την ταινία 'The Paperboy' του Λι Ντάνιελς σε πρώτη προβολή.

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Βιβλίο: Παρθένος με Καρκίνο, Σεμερτζάκης Κώστας

"Το καλύτερο από όοοοολα τα βιβλία που γράφτηκαν ποτέ και έχουν αυτόν ακριβώς τον τίτλο." 


Περιγραφή
 
 
Πόσες φορές έχεις αναρωτηθεί αν μπορείς να βρεις «αστρολογικές» προβλέψεις για τον κερατούκλη Κρι-κριό, τον ερωτύλο Φλερταύρο και τον κολλημένο σε μια οθόνη Τηλέοντα; Πιθανότατα καμία, μιας και ο Παρθένος με Καρκίνο –ο οποίος τις φιλοξενεί– μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δίαυλος.

Τι είναι ο Παρθένος με Καρκίνο; «Ένας συνδυασμός αστερισμών», θα εικάσει κάποιος, αν θέλει να κάνει τεράστιο λάθος. Γιατί ο Παρθένος με Καρκίνο δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του: Ένας φανταστικός –με την έννοια του αποκυήματος της φαντασίας, όχι του απίθανου και εντυπωσιακού– άνθρωπος που πάνω στο άνθος της ηλικίας του, εκεί που, όπως όλοι οι νέοι, αντιμετώπιζε το σεξ σαν ιεροτελεστία (προσευχόταν, δηλαδή, να κάνει επιτέλους σεξ) η ζωή του έπαιξε ένα άθλιο παιχνίδι, καθώς το ποτήρι φάνηκε αμέσως μισοάδειο κι αυτός μισογεμάτος… με καρκίνο. Τι έκανε λοιπόν ο ήρωάς μας; Εκτίμησε τη ζωή του από την αρχή και αποφάσισε να ζει την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία.

Παράλληλα, τα πήρε κάπως άσχημα και εξοργίστηκε με όλους αυτούς, που έχουν όλα τα τυπικά προσόντα για να ζήσουν μια χαρά αλλά, αντί να τα εκτιμούν, τα θεωρούν δεδομένα και –ως εκ τούτου– τα παραβλέπουν, εκτιμώντας περισσότερο τα αγαθά που μπορεί να τους προσφέρει η ζωή από ότι εκτιμούν την ίδια. Τα πήρε με όσους από εμάς ποντάρουν στο ότι οι αστερισμοί θα τους προειδοποιήσουν για τα δεινά που έρχονται και θα τους προσφέρουν καταφύγιο από τη σκληρότητα του κόσμου και ένα αξιόπιστο «λυσάρι» για τη ζωή, το σύμπαν, τα πάντα. Με όσους βρίσκουν στα ζώδια και στις κακές αστρικές συγκυρίες άλλοθι για τις δικές τους αποτυχίες και ανασφάλειες.

Αυτούς, λοιπόν, βάζει στο στόχαστρό του ο Παρθένος με Καρκίνο και με όπλο τις δικές του –εντελώς ανυπόστατες με αστρολογικά κριτήρια, αλλά ακριβέστατες με κριτήρια πραγματικότητας– προβλέψεις, αρχίζει να τα χώνει.

Στις σελίδες του Παρθένου με Καρκίνο θα «διαβάσεις» φίλους –αληθινούς μα και άσπονδους– γνωστούς, έρωτες εκπληρωμένους και μη, συναδέλφους, εργοδότες, συγγενείς, ανθρώπους ή ομάδες ανθρώπων που μπορεί να μην έχεις συναντήσει ποτέ αλλά ξέρεις ότι υπάρχουν εκεί έξω, την κοινωνία ολόκληρη, εσένα τον ίδιο. Θα δεις τον όψιμο αυτό «αστρολόγο» να «προβλέπει» το απολύτως χειρότερο για τη ζωή σου, μόνο και μόνο για να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα για το απλώς κακό που αναγκάζεσαι να ζεις.

Μπορεί λοιπόν να αλλάξει κάτι στον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα; Η απάντηση είναι πολύ απλή: Μακάρι να μπορούσε, αλλά σιγά που θα. 



Περιεχόμενα

Πρόλογος

Αστεγόκερως - Ιανουάριος

Παχυδροχόος - Φεβρουάριος

Ραμολιχθύες - Μάρτιος

Κρι-κριός - Απρίλιος

Φλερταύρος - Μάϊος

Φιδίδυμοι - Ιούνιος

Ψιλικαρκίνος - Ιούλιος

Τηλέων - Αύγουστος

Σκνιπαρθένος - Σεπτέμβριος

Καρπαζυγός - Οκτώβριος

Γκροτεσκορπιός - Νοέμβριος

Ιντερνετοξότης - Δεκέμβριος

Επίλογος




Επισκόπηση αριστερού περιοδικού τύπου

Οι απεργοί που θα διαδηλώνουν ενάντια στο νέο Μνημόνιο έξω από τη Βουλή στις 7 Νοέμβρη θα έχουν την τύχη να τιμήσουν στο δρόμο τη σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία του επαναστατικού κινήματος: την κατάληψη της εξουσίας από τη ρωσική εργατική τάξη, που πραγματοποιήθηκε με την ανατροπή της κυβέρνησης Κερένσκι και την πτώση των Χειμερινών Ανακτόρων το βράδυ της 7ης Νοέμβρη (25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο) 1917. Στην επέτειο αυτή είναι αφιερωμένος ο τόμος της Μαρξιστικής Σκέψης (τμ. 7, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2012) που μόλις κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία.





Το αφιέρωμα της Μαρξιστικής Σκέψης είναι ξεχωριστό, όχι μόνο γιατί περιέχει κείμενα των πρωταγωνιστών της Επανάστασης (του Τρότσκι, του Μπουχάριν, του Ζινόβιεφ, του Λουνατσάρσκι, της Τσέτκιν). Κυρίως, αυτό που κάνει το αφιέρωμα να ξεχωρίζει είναι τα κείμενα δημοσιογράφων, ακτιβιστών, συγγραφέων, κλπ, που επισκέφτηκαν τη Ρωσία τους μήνες της επανάστασης και μας δίνουν από πρώτο χέρι μαρτυρίες, κυριολεκτικά μέσα από τη φωτιά της μάχης. Το κλασικότερο κείμενο – που είναι και το πιο γνωστό ντοκουμέντο της Ρώσικης Επανάστασης – είναι αυτό του αμερικάνου δημοσιογράφου Τζον Ριντ, με τίτλο “Δέκα Μέρες που Συγκλόνισαν τον Κόσμο”. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό είναι ότι τέτοιες πρωτότυπες πηγές υπάρχουν δεκάδες, παραμένουν ωστόσο αμετάφραστες στα ελληνικά και γι’ αυτό παντελώς άγνωστες.
Το αφιέρωμα μας εισάγει σε αυτές τις πρωτότυπες πηγές: αναφέρουμε ενδεικτικά τα κείμενα του Τζον Ριντ, της αμερικανίδας δημοσιογράφου Μπέσι Μπίτι, του αμερικάνου σοσιαλιστή Άλμπερτ Ρις Ουίλιαμς, του Γάλλου αναρχοσυνδικαλιστή και μετέπειτα κομμουνιστή Αλφρέντ Ροσμέρ, του επικεφαλής του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού Ρέιμοντ Ρόμπινς, του βρετανού σοσιαλιστή δημοσιογράφου Μόργκαν Φίλιπς Πράις, του Βικτόρ Σερζ και πολλών άλλων. Μέσα από τα κείμενα, αναβλύζει το κίνημα των επαναστατημένων μαζών, η έκρηξη της αυτενέργειάς τους, η σημασία του κόμματος των Μπολσεβίκων και των ηγετών του, του Λένιν και του Τρότσκι, στην επιτυχία της επανάστασης, ταυτόχρονα με τις πρώτες αποφάσεις της για το χτίσιμο μιας κοινωνίας εργατικού ελέγχου.
Ταυτόχρονα με τις μαρτυρίες αυτές, το αφιέρωμα εμπλουτίζεται από κείμενα αντιπάλων της επανάστασης, από εκθέσεις του Βρετανικού Κοινοβουλίου και της “επιτροπής Όβερμαν” (γερουσιαστή του Αμερικανικού Κονγκρέσου) μέχρι αντικομμουνιστικούς λίβελους, όπως αυτόν του ρώσου εμιγκρέ Πιτιρίμ Σορόκιν. Συνολικά πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη δουλειά: το εισαγωγικό κείμενο του αφιερώματος υπογράφει ο Χρήστος Κεφαλής.
Η αντιμέτωπιση του ρατσισμού και του φασισμού αποτελεί το θέμα όλο και περισσότερων παρεμβάσεων στο κίνημα και στη δημόσια συζήτηση. Η επιθεώρηση πολιτισμού Ένεκεν (τεύχος 24, Απρίλιος-Ιούνιος 2012) περιέχει τρία σχετικά άρθρα: του Enzo Traverso με τίτλο “Η φάμπρικα του μίσους – Εθνικισμός και ξενοφοβία στην Ευρώπη” με μια καλοδεχούμενη έμφαση στη μάχη κατά της ισλαμοφοβίας, καθώς και των Γιώργου Μητραλιά και Κώστα Μαραγκού για την πάλη ενάντια στο φασισμό με αφορμή την άνοδο της Χρυσής Αυγής.
Στο πολιτιστικό κομμάτι, που καταλαμβάνει και τη μερίδα του λέοντος, εκτός από την κινηματογραφική κριτική της Δήμητρας Κυρίλλου (“Από το Λιμάνι της Χάβρης στα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο”), θα σταθούμε σε ένα ποιητικό στιγμιότυπο του περιοδικού. Πρόκειται για τη δημοσίευση του ποιήματος του Πιερ Πάολο Παζολίνι “Το ΚΚΙ στους νέους” (σε μετάφραση της Ελένης Κοσμά). Μια αιματοβαμμένη σύγκρουση Ιταλών αριστερών φοιτητών με τις δυνάμεις καταστολής τον Μάρτη του 1968 στην πλατεία Valle Giulia, γίνεται αφορμή για μια δημόσια παρέμβαση του Παζολίνι στην οποία αποκαλεί τους φοιτητές “αστούς βουτυρομπεμπέδες”, σε αντίθεση με τους αστυνομικούς “που είναι παιδιά φτωχών ανθρώπων”. Πέραν από τις ιδιοτροπίες του Παζολίνι, η άποψη αυτή απηχούσε την πολιτική γραμμή του ΚΚ Ιταλίας απέναντι στο ριζοσπαστισμό του “Μάη του 1968” και αποτελούσε προάγγελο της ταξικής συνεργασίας και του “ιστορικού συμβιβασμού” του ευρωκομμουνιστή Μπερλινγκουέρ λίγα χρόνια μετά. Για πολλούς λόγους, η ιστορία του ιταλικού κινήματος τη δεκαετία 1968-1978 είναι πολλαπλά χρήσιμη στο ελληνικό κίνημα σήμερα. Στην ιστορία αυτή θα χρειαστεί να επανέλθουμε αναλυτικότερα από τις στήλες του περιοδικού μας.

http://socialismfrombelow.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=392:i95&Itemid=1

Κυκλοφόρησε: BABUSHKA, Κοινωνία σε ασφυξία - τεύχος # 20

Η αυτοκτονία δεν είναι να
θέλεις να πεθάνεις. Είναι να θέλεις να εξαφανιστείς.»
George Perros, 1923-1978, Γάλλος συγγραφέας
«Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα, ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος, «όλα τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα», πως θ’ αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος.»
 (από το "Ιδανικοί αυτόχειρες")
Κώστας Καρυωτάκης, 1896-1928, Ποιητής
“Nil desperandum!
μτφρ: ποτέ μην απελπίζεσαι»
Οράτιος, 65-8 π.Χ., Λατίνος ποιητής
«Πρέπει να χαθώ μες στη
δράση, αλλιώς θα μαραθώ από την απελπισία.»
Alfred Tennyson, 1809-1892, Άγγλος ποιητής
«Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν ζωές μέσα σε σιωπηλή απόγνωση.»
Henry David Thoreau, 1817-1862, Αμερικανός συγγραφέας
 




«Μόνο αφού έχουμε χάσει τα
πάντα, είμαστε ικανοί να
κάνουμε τα πάντα.»
Chuck Palahniuk, 1963-, Αμερικανός συγγραφέας
«Το να ανοίγεις τα μάτια είναι το αντίδοτο στην απόγνωση.»
Sylvain Tesson, 1972-, Γάλλος συγγραφέας
“Απελπισία: φόβος χωρίς ελπίδα.»
Καρτέσιος, 1596-1650, Γάλλος φιλόσοφος
«Η απελπισία είναι το
αποτέλεσμα όχι μόνο της δυστυχίας μας, αλλά και της αδυναμίας μας.»
Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος
«Παράφρων δεν είναι
αυτός που έχει χάσει τα λογικά του. Παράφρων είναι αυτός που τα
έχει χάσει όλα και διατηρεί
τα λογικά του.»
G. K. Chesterton, 1874–1936, Άγγλος συγγραφέας & κριτικός
«Η πραγματικότητα στον
αιώνα μας δεν είναι κάτι που μπορείς να αντιμετωπίσεις.»
Graham Green, 1904-1991, Βρετανός συγγραφέας
«Η κόλαση λοιπόν
είν’ η πατρίδα μας.»
Νίκος Καρούζος, 1926-1990, Ποιητής
«Όταν είναι κανείς
μέσα στα σκατά μέχρι το λαιμό,
δεν του μένει τίποτε άλλο παρά να τραγουδήσει.»
Samuel Beckett, 1906-1989, Ιρλανδός συγγραφέας, Νόμπελ 1969
«Ο λόγος που το άγχος
σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από τη δουλειά, είναι ότι περισσότεροι άνθρωποι αγχώνονται από όσους δουλεύουν.»
Robert Frost, 1874-1963, Αμερικανός ποιητής

Κυκλοφόρησε: Περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω: Κίνημα ανατρεπτικό


Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω (Νο 95) για τους μήνες Νοέμβρη και Δεκέμβρη. «Το κίνημα που ρίχνει κυβερνήσεις» είναι το μήνυμα στο εξώφυλλο και τίτλος στο πρώτο άρθρο του περιοδικού από τη Μαρία Στύλλου.
Αρχικά εξηγεί γιατί η τρικομματική κυβέρνηση του Σαμαρά έχει την τύχη των δύο προηγούμενων κυβερνήσεων αφού οι τρεις βασικές εκτιμήσεις που έκανε σχετικά με τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία, την αντοχή της κυβέρνησης και τη δύναμη του εργατικού κινήματος έχουν πέσει έξω. Στη συνέχεια απορρίπτει διάφορες «ξαναζεσταμένες θεωρίες» όσον αφορά τον καπιταλισμό και απαντάει στο ερώτημα αν υπάρχει λύση στα αριστερά, τονίζοντας ότι καθοριστική είναι «η οργάνωση της πραγματικής δύναμης της τάξης» που δεν περιορίζεται στις κάλπες.
O Kώστας Σαρρής στο άρθρο του «Το όνειρο Ομπάμα ξεθωριάζει, η αντίσταση αναβλύζει» γράφει για τις εκλογές στις ΗΠΑ και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αμερικάνικος καπιταλισμός να διατηρήσει την κυριαρχία του παγκόσμια. Η επιλογή για εκτύπωση χρήματος («ποσοτική χαλάρωση») δεν έχει δουλέψει, ενώ ορατός είναι ο κίνδυνος για στασιμοπληθωρισμό. Απέναντι σε αυτά, το άρθρο τονίζει ότι Ομπάμα και Ρόμνεϊ στην ουσία δεν υποστηρίζουν κάτι αντίθετο. «Τα δύο κόμματα εκφράζουν δύο διαφορετικές εκδοχές της κυρίαρχης επιχειρηματικής ελίτ. Μόνο οι κινητοποιήσεις από τα κάτω μπορούν να φέρουν ένα διαφορετικό μέλλον» επισημαίνει.
Η κρίση, όμως, βρίσκεται και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού όπως τονίζει ο Σωτήρης Κοντογιάννης στο άρθρο του «Η κρίση του ευρώ». Μπορεί ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι να «αγόρασε» λίγο χρόνο με την επιλογή του να χαρίσει ένα τρισεκατομμύριο ευρώ στις τράπεζες, όμως, όπως επισημαίνει το άρθρο, μπορεί η ΕΚΤ να έδωσε ένα δεκανίκι στην Ευρωζώνη που «μπορεί να βοηθήσει ένα κουτσό να περπατήσει ξανά. Αλλά δεν θα γιατρέψει το πόδι του». Επίσης, μεγαλύτερες δυσκολίες βάζει η αμφισβητήσιμη Τραπεζική Ένωση στην οποία έχουν ποντάρει οι ηγέτες της ΕΕ αφού έχουν να αντιμετωπίζουν και τις αντιδράσεις της Μεγάλης Βρετανίας.
Το επόμενο άρθρο είναι του Πάνου Γκαργκάνα με τίτλο «Συνδικάτα, ανασύνταξη από τα κάτω». Στην αρχή επισημαίνει ότι «τα τροϊκανά επιτελεία είχαν υποτιμήσει τη δύναμη του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα, νομίζοντας ότι το έχουν στην τσέπη». Έπειτα, αναλύει τη φύση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας πατώντας πάνω στις παρατηρήσεις του Αντόνιο Γκράμσι και τονίζει ότι ανοίγονται τεράστιες δυνατότητες για την αριστερά μέσα στα συνδικάτα μεταφέροντας το παράδειγμα της Αμερικής του 1930. Αν η αριστερά καταφέρει να «αξιοποιήσει τα συνδυασμό των ρηγμάτων από πάνω με τη ριζοσπαστικοποίηση από κάτω για να βοηθήσει το εργατικό κίνημα να κάνει άλματα».
Ακολουθούν δυο άρθρα για τη μάχη απέναντι στους φασίστες και το ρατσισμό. Ο Θανάσης Καμπαγιάννης γράφει για «Το αντιφασιστικό κίνημα που απλώνεται». Αφού θυμίζει επιχειρήματα που υποτιμούσαν την αντιφασιστική δράση και τώρα έχουν πεταχτεί ευτυχώς στο καλάθι των αχρήστων, εξετάζει τον «μνημονιακό αντιφασισμό», δηλαδή την φραστική καταγγελία της Χρυσής Αυγής από τις δυνάμεις που επιβάλλουν τα Μνημόνια και τα ρατσιστικά μέτρα, μια καταγγελία που καταλήγει στην επίθεση στην αριστερά με τον συμψηφισμό της με τους νεοναζί. Επίσης, δίνει εικόνες από τις πετυχημένες αντιφασιστικές κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών με την ουσιαστική και ενεργητική παρουσία της ΚΕΕΡΦΑ.
Ο Νίκος Λούντος στο δικό του άρθρο επιχειρηματολογεί γιατί «Ο ρατσισμός δεν είναι΄΄ελευθερία του λόγου». Εξηγεί ότι οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν στις αρχές Σεπτέμβρη σε πολλές χώρες του κόσμου ήταν αντιιμπεριαλιστικές με αφορμή το ρατσιστικό φιλμ που φτιάχτηκε στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια τονίζει ότι χρειάζεται να έχουμε ως «θέση αρχής ότι δεν είναι ελευθερία να βρίζεις τα θύματα της βίας» και ότι «ο ρατσιστικός λόγος είναι προέκταση και ιδεολογική πανοπλία για τα εγκλήματα φυσικής βίας», ενώ ασκεί πολεμική στην αριστερή ισλαμοφοβία που τσουβαλιάζει τους μουσουλμάνους πρόσφυγες και μετανάστες που εξεγείρονται με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής.
Ακολουθεί το άρθρο του Λέανδρου Μπόλαρη «Ο δεκαετής πόλεμος 1912-1922». Ο Λέανδρος αφού επισημάνει ότι σήμερα που ο ελληνικός καπιταλισμός είναι βυθισμένος στην πιο βαθιά του κρίση, «το καθήκον να εξοπλιστεί το εργατικό κίνημα με την παράδοση του διεθνισμού και της επανάστασης είναι εξίσου αναγκαίο», κάνει μια περιεκτική αναδρομή από την αρχή της πολεμικής εκστρατείας μέχρι το κάψιμο της Σμύρνης. Επίσης, αφιερώνει ιδιαίτερο χώρο στη θέση του ΣΕΚΕ, στο εργατικό και στο αντιπολεμικό κίνημα, δίνοντας εικόνες από τη δράση του τη συγκεκριμένη περίοδο.
Στο τελευταίο τμήμα του περιοδικού βρίσκονται τρεις βιβλιοπαρουσιάσεις. Ο Αποστόλης Λυκούργος κάνει μια εκτεταμένη παρουσίαση για τα Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα-1844 στο κείμενο του με τίτλο «Τα Χειρόγραφα της Ελευθερίας» όπου εξηγεί ότι ο Καρλ Μαρξ αναζήτησε την ελευθερία στην εργατική σύγκρουση με την εκμετάλλευση και την αλλοτρίωση.
Ακολουθεί η βιβλιοκριτική του βιβλίου του Πολ Κρούγκμαν «Τέλος στην ύφεση τώρα!» από τον Κώστα Σαρρή και του βιβλίου του Μενέλαου Χαραλαμπίδη «Η εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα» από το Λέανδρο Μπόλαρη. Τέλος, μπορούμε να διαβάσουμε την καθιερωμένη επισκόπηση του περιοδικού τύπου των δύο τελευταίων μηνών από το Θανάση Καμπαγιάννη.