Βιβλίο: Ρέυμοντ Τσάντλερ, Η απλή τέχνη του φόνου

Η Απλή Τέχνη του Φόνου περιέχει το δοκίμιο του Ρέημοντ Τσάντλερ για την τέχνη του αστυνομικού μυθιστορήματος και μια συλλογή από οκτώ κλασικά διηγήματα του συγγραφέα.

«Ο Τσάντλερ έγραφε σαν άγγελος που συχνάζει στις φτωχογειτονιές και περιέβαλε με μια αύρα ρομαντισμού τους ηλιόλουστους δρόμους του Λος Αντζελες».

Ρος Μακ Ντόναλντ

εκδόσεις Λυχνάρι 

Βιβλίο: Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ

«Σου έχει τύχει να δεις το άντρο του τρόμου, ένα πραγματικό καταφύγιο για κολασμένες ψυχές; Σου έχει τύχει να νιώσεις τα διψασμένα χείλη ενός Βαμπίρ πάνω στις φλέβες του λαιμού σου; Ω, Θεέ μου, τι έχω κάνει για να τιμωρηθώ μ’ αυτόν τον φρικτό τρόπο!»

Κι αυτό ήταν μία πρώτη εμπειρία για τον νεαρό δικηγόρο Τζόναθαν Χάκερ, που θα έφτανε ύστερα από πρόσκληση στον πύργο του κόμη Ντράκουλα. Θα ακολουθούσαν μια ατέλειωτη σειρά από γεγονότα, μακάβρια και τρομαχτικά, που σίγουρα δεν έχει ξαναζήσει ανθρώπινο πλάσμα. Ο πύργος του κόμη είναι μια διαβολική παγίδα, ασφαλώς πολύ χειρότερη απ’ την Κόλαση!

Και για το καλό της ανθρωπότητας, πρέπει να βρεθεί τρόπος, αυτό το πλάσμα, να εξοντωθεί. Οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο. Αμήν!

εκδόσεις Λυχνάρι 

Γ Διαγωνισμός Διηγήματος "Στέλιος Ξεφλούδας": Καπνός

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

Γ' ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ

«ΣΤΕΛΙΟΣ ΞΕΦΛΟΥΔΑΣ»

O Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια» προκηρύσσει τον Γ’ Διαγωνισμό Διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας». Στόχοι του διαγωνισμού είναι να προβληθεί το έργο του Καστελλιώτη δημιουργού και παράλληλα να δοθεί η δυνατότητα ανάδειξης νέων συγγραφέων μέσα από το διήγημα και το γραπτό λόγο. Ο διαγωνισμός, απευθύνεται σε όσους μετέχουν της ελληνικής παιδείας και γράφουν στην ελληνική γλώσσα, ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και εθνικότητας χωρίς όριο ηλικίας. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετέχουν με ένα μόνο διήγημα το οποίο να μην έχει ποτέ δημοσιευθεί. Το καθένα, δεν πρέπει να ξεπερνά τις 3.000 λέξεις.

Ως θέμα του Γ’ Διαγωνισμού επιλέγεται ο «Καπνός», θέλοντας να αναδείξουμε πτυχές που αφορούν σε αυτό το προϊόν που δέθηκε με την ιστορία του χωριού μας.

Διευκρινίζουμε πως το θέμα δεν είναι ο «καπνός» γενικά, αλλά το συγκεκριμένο προϊόν και τα παράγωγά του (τσιγάρα κ.α.).

Τα δώδεκα πρώτα διηγήματα που θα ξεχωρίσουν, θα δημοσιευτούν σε ειδική Ανθολογία. Για την συγκεκριμένη έκδοση οι συγγραφείς παραχωρούν αυτοδίκαια στους οργανωτές τα πνευματικά τους δικαιώματα. Πέρα από τα τρία πρώτα βραβεία θα δοθεί το Ειδικό Βραβείο Γιώργης Χαλατσάς σε διήγημα που θα αναφέρεται στα Καστέλλια. Θα δοθούν ακόμη 12 έπαινοι.

Τα διηγήματα υποβάλλονται ταχυδρομικά με την ένδειξη
Για τον Γ’ διαγωνισμό διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας» ως ακολούθως:

Παραλήπτης
Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια»
Κτίριο Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών
Σίνα και Δαφνομήλη 1Α, ΑΘΗΝΑ 106 80
Διηγήματα παραλαμβάνονται από τις 15 Ιανουαρίου του 2013. Τελευταία ημέρα κατάθεσης ορίσθηκε η 30η Ιουνίου του 2013, με αποδεικτικό στοιχείο τη σφραγίδα του Ταχυδρομείου.

Τα διηγήματα υποβάλλονται δακτυλογραφημένα σε επτά (7) αντίτυπα. Κάτω απ’ τον τίτλο του διηγήματος αναγράφεται υποχρεωτικά ψευδώνυμο του συγγραφέα. Μέσα στο φάκελο αποστολής πρέπει να υπάρχει δεύτερος κλειστός φάκελος αλληλογραφίας, που εξωτερικά θα φέρει το ψευδώνυμο. Μέσα είναι τα πραγματικά στοιχεία όπως: όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, έτος και τόπος γέννησης, διεύθυνση μόνιμης κατοικίας, τηλέφωνα επικοινωνίας και ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail). Οι φάκελοι με τα πραγματικά στοιχεία θα ανοιχθούν μόνο στην περίπτωση διάκρισης του διηγήματος.
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η βράβευση θα γίνει σε ειδική πανηγυρική εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο στην Αθήνα.
Λεπτομέρειες για την Κριτική Επιτροπή και τα βραβεία θα δοθούν με προσεχείς ανακοινώσεις.

 http://stoforos.blogspot.gr/2012/12/blog-post_13.html?spref=fb

Συνεχίζεται το κινηματογραφικό αφιέρωμα στον Μπερτολντ Μπρεχτ (μικρά ποιήματα)

Συνεχίζεται όλο το Δεκέμβρη το κινηματογραφικό αφιέρωμα στον Μπέρτολντ Μπρεχτ στο Τιτάνια (Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους). Το αφιέρωμα ξεκίνησε με με την “Όπερα της Πεντάρας” και με το “Κούλε Βάμπε ή Σε ποιον ανήκει ο κόσμος”.

Τις επόμενες Τετάρτες και Κυριακές θα προβληθούν σε πρώτη προβολή στην Ελλάδα οι ταινίες “Και οι δήμιοι πεθαίνουν” (1943) και “Ο αφέντης Πουντίλα κι ο υπηρέτης του Ματί” (1960). Το “Και οι δήμιοι πεθαίνουν” είναι ταινία του Φριτς Λανγκ πάνω σε σενάριο του Μπρεχτ. Στην κατεχόμενη από τους ναζί Τσεχοσλοβακία, ο γερμανός διοικητής της με το προσωνύμιο “Δήμιος” πέφτει νεκρός από σφαίρες της Αντίστασης. Ο εκτελεστής του γλιτώνει από την καταστολή, μεταμφιεσμένος σε φοιτητή. Έχει να αντιμετωπίσει το δίλημμα ανάμεσα στο να παραδοθεί, και να συνεχίσει να βλέπει εκατοντάδες συντρόφους του να πέφτουν θύματα των αντιποίνων των ναζί. “Ο αφέντης Πουντίλα κι ο υπηρέτης του Ματί” είναι βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Μπρεχτ (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ηριδανός) για τη σχέση ανάμεσα στον αφέντη και τον υπηρέτη ή το αφεντικό και τον υπάλληλο. Για μια παρουσίαση του “Κούλε Βάμπε ή Σε ποιον ανήκει ο κόσμος” από τη ΕΑ δείτε στο http://www.ergatiki.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=1573:i956&Itemid=91

Μικρά ποιήματα του Μπρεχτ

Το κομμένο σχοινί

 
Το κομμένο σχοινί
Μπορείς να το ξαναδέσεις.
Θα κρατήσει πάλι, ωστόσο
Θα ’ναι κομμένο.

Ίσως πάλι ν’ ανταμώσουμε,
Μα εκεί που μ’ άφησες
Δεν πρόκειται ποτέ
Να με ξαναβρείς.

Σίδερα 


Απόψε στ΄ όνειρό μου
είδα μια μεγάλη φουρτούνα.
Τράνταξε την οικοδομή
και ξήλωσε
τη σκαλωσιά
τη σιδερένια.
Μα ότι ήταν από ξύλο
λύγισε και κρατήθηκε.



Ξημέρωμα

Δεν είναι τυχαίο
που κάθε καινούργια μέρα
ξημερώνει με το λάλημα του πετεινού
που μαρτυράει από παλιά
μια προδοσία.
          

Aδυναμίες

Εσύ δεν είχες καμία
εγώ είχα μία
αγαπούσα.


Εγώ που επέζησα


Το ξέρω βέβαια : τυχαία μονάχα
επέζησα απ΄ όλους τους φίλους.
Μα απόψε στ΄ όνειρό μου
άκουσα τους φίλους να λένε για μένα :
Οι δυνατοί επιζούν
Και μίσησα τον εαυτό μου.

Δε χρειάζομαι ταφόπετρα

Εγώ δε χρειάζομαι ταφόπετρα,
αν όμως εσείς χρειάζεστε για μένα
πάνω της θα ήθελα να γράφονταν τούτο:
Έκανε προτάσεις. Εμείς
τις δεχτήκαμε.
Με μια τέτοια γραφή
θα είχαμε όλοι
τιμηθεί.

Αντρέι Βάιντα: αφιέρωμα από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας 13 - 23/12/2012)

Αφιέρωμα σε έναν από τους σημαντικότερους Πολωνούς σκηνοθέτες, τον Αντρέι Βάιντα, οργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδας από τις 13 ως τις 23 Δεκέμβρη.

Κάποιες από τις περίπου 20 ταινίες που θα προβληθούν στην Ταινιοθήκη (Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136, στο Γκάζι) δεν έχουν ξαναπαιχτεί στην Ελλάδα. Το αφιέρωμα περιλαμβάνει μία από τις πρώτες του ταινίες, τον “Υπόνομο” του 1957, την πρώτη ταινία που γυρίστηκε με θέμα την εξέγερση στο γκέτο της Βαρσοβίας ενάντια στους ναζί. Επίσης “Ο άνθρωπος από σίδερο” (1981) ταινία για το κίνημα της Αλληλεγγύης στην Πολωνία, ένα από τα μεγαλύτερα απεργιακά κινήματα όλων των εποχών. Η ταινία γυρίστηκε στο μικρό διάστημα υποχώρησης της λογοκρισίας, όταν το κίνημα της Αλληλεγγύης βρισκόταν στην ανάπτυξή του και πριν επιβληθεί η δικτατορία του Γιαρουζέλσκι (το αφιέρωμα ξεκινάει συμβολικά στις 13 Δεκέμβρη, ημερομηνία που το 1981 έγινε το πραξικόπημα). Η ταινία “Κατίν” (2007) που αφορά στη μαζική εκτέλεση Πολωνών κρατούμενων από τις αρχές της Σοβιετικής Ένωσης το 1940 ξεσήκωσε μια μεγάλη συζήτηση όταν βγήκε στις αίθουσες (διαβάστε για παράδειγμα από την ΕΑ: tinyurl.com/ca4bcmm).

Το αφιέρωμα θα συμπληρωθεί με μια έκθεση που θα κάνει εγκαίνια στις 18 Δεκέμβρη με αφίσες, φωτογραφίες και έργα ζωγραφικής του ίδιου του σκηνοθέτη.

Εργατική Αλληλεγύη 

"Στάχτες και διαμάντια" (1958) του Αντρέι Βάιντα.

Μεγάλο αφιέρωμα στον Πολωνό σκηνοθέτη Αντρέι Βάιντα ξεκινά σήμερα Πέμπτη στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Ιερά οδός 48 και Μ. Αλεξάνδρου). Για πρώτη φορά συγκεντρώνονται σ’ ένα αφιέρωμα τέσσερις ψηφιακά αποκατεστημένες ταινίες του: "Στάχτες και διαμάντια" (1958), "Αθώοι γόητες" (1960), "Η γη της επαγγελίας" (1975), "Άνθρωπος από σίδερο" (1981). Η 13η Δεκεμβρίου είναι σημαδιακή ημερομηνία για την ιστορία της Πολωνίας, καθώς σχεδόν 30 χρόνια πριν, στις 13 Δεκεμβρίου του 1981, ο στρατηγός Γιαρουζέλσκι κηρύσσει στην Πολωνία τον στρατιωτικό νόμο, βγάζοντας τον στρατό στους δρόμους των πόλεων και συλλαμβάνοντας χιλιάδες στελέχη της «Αλληλεγγύης».

Με αφορμή την ιστορική αυτή επέτειο και τιμώντας έναν σκηνοθέτη που η πολιτική διαπερνά το σύνολο του έργου του, απόψε, στην έναρξη του αφιερώματος θα προβληθεί ο ψηφιακά αποκατεστημένος και βραβευμένος με τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες "Άνθρωπος από σίδερο", ταινία που αναφέρεται στο κίνημα της «Αλληλεγγύης» και στην οποία εμφανίζεται και ο ίδιος ο Λεχ Βαλέσα.

Από τα πρώτα του αριστουργήματα της «πολωνικής σχολής» της δεκαετίας του ’50 μέχρι τα πρόσφατα "Κατύν" και "Γλυκιά έξαψη", το αφιέρωμα στον Αντρέι Βάιντα περιλαμβάνει 18 μεγάλου μήκους ταινίες, μεταξύ των οποίων  πολλές ανέκδοτες στην Ελλάδα: "Κανάλ" (1957), "Λότνα" (1959),  "Κυνηγώντας μύγες" (1969 ), "Τοπίο μετά τη μάχη" (1970), "Ο γάμος" (1973), "Χωρίς αναισθητικό" (1978), "Άνθρωπος από μάρμαρο" (1981), "Οι δεσποινίδες του Βίλκο" (1979), "Ο μαέστρος" (1980), "Δαντών (1983), "Η θυσία του Κόρτσακ" (1990), "Κατύν" (2007), "Γλυκιά έξαψη" (2009).

Το πρόγραμμα συμπληρώνουν η τηλεοπτική ταινία "Μωσαϊκό" (1968), μοναδική κωμωδία στην καριέρα του Βάιντα -την οποία επέλεξε ο ίδιος για το αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος-, το ντοκιμαντέρ "Η νεκρή τάξη" (1978), ταινία αφιερωμένη στην ομότιτλη θεατρική παράσταση του μεγάλου Πολωνού σκηνοθέτη Ταντέους Κάντορ και δύο επεισόδια από την τηλεοπτική σειρά μυθοπλασίας "Με το πέρας των χρόνων, των ημερών…" (1980) που βασίζεται στην 7ωρη παράσταση-ποταμό, με έργα Πολωνών συγγραφέων του μεσοπολέμου που παρουσίασε το 1978 ο Βάιντα στο θέατρο.

Δυστυχώς ο ίδιος ο Αντρέι Βάιντα δεν θα καταφέρει να παραστεί στην Αθήνα λόγω των εντατικής του ενασχόλησης με την ολοκλήρωση της τελευταίας του ταινίας "Βαλέσα". Το αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη πλαισιώνει μια έκθεση πολυμέσων που θα παρουσιαστεί στους χώρους της Ταινιοθήκης από την Τρίτη 18/12 και περιλαμβάνει άγνωστες φωτογραφίες από τις σημαντικότερες ταινίες του Βάιντα, αυτοπορτραίτα του σκηνοθέτη καθώς και μία συλλογή από τις καλύτερες αφίσες των ταινιών του. Την έκθεση θα εγκαινιάσει μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα το έργο του Βάιντα και τη σχέση του με τον κινηματογράφο της Ανατολικής Ευρώπης. Τη συζήτηση θα ακολουθήσει η ειδική προβολή της ταινίας "Αθώοι γόητες" (1960), ενός από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της πολωνικής νουβέλ-βαγκ, μια ψυχολογική σπουδή για δυο νέους που συναντιούνται σε ένα κλαμπ και περνούν μαζί μια νύχτα με ένα ιδιόμορφο ερωτικό παιχνίδι λέξεων και απόψεων -η πολιτικά αθώα υπόθεση της ταινίας, έγινε, για τους ιδεολογικούς καθοδηγητές της εποχής, πιο ενοχλητική και από το θέμα της εξέγερσης της Βαρσοβίας…

Η Αυγή 

Ιστορία: Πώς σταματήσαμε τους χρυσαυγίτες τη δεκαετία του '90

 

  Χιλιάδες μαθητές πλημμυρίζουν το κέντρο της Αθήνας ενάντια στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής το Νοέμβρη του 1993.

 γράφει ο Στέλιος Μιχαηλίδης

Οι ναζί της Χρυσής Αυγής μπορεί να έγιναν γνωστοί μετά τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, αλλά δεν αποτελούν καινούργιο φαινόμενο. Θα πρέπει να επιστρέψουμε στη δεκαετία του '80 για να βρούμε τη δημιουργία τους κι έπειτα στις αρχές της δεκαετίας του '90 για να δούμε την ανάπτυξη της δολοφονικής τους δράσης. Όλο αυτό το διάστημα ποτέ δεν κατάφεραν να επιβληθούν όυτε στους δρόμους, ούτε στην κεντρική πολιτική σκηνή. Κι αυτό διότι καμία επίθεση δεν έμεινε αναπάντητη.

Παρά τις διασυνδέσεις με τη Νέα Δημοκρατία, την αστυνομία και τις πλάτες που τους έκαναν σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, είχαν να αντιμετωπίσουν τεράστια κύματα αντιφασιστικής οργής, από την πλευρά του εργατικού κινήματος και της νεολαίας. Πρόκειται για μια πολύ χρήσιμη ιστορία στην προσπάθεια να τους τσακίσουμε. Γιατί το έχουμε ξανακάνει.

Η Χρυσή Αυγή από ομάδα γύρω από το ομώνυμο περιοδικό το 1980, μετεξελίσεται σε οργάνωση στα μέσα της δεκαετίας, με τον μεγάλο όγκο των δραστηριοτήτων της να ξεκινάει στις αρχές του '90. Μια περίοδος καθόλου τυχαία.

Η τριετία ’90 - ’93 είναι τα χρόνια της κυβέρνησης του Μητσοτάκη και της εθνικιστικής υστερίας για το Μακεδονικό. Η ελληνική άρχουσα τάξη, θέλοντας να παίξει το ρόλο της “μεγάλης κυρίας” στα Βαλκάνια, μετά και τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, παίζει το χαρτί του εθνικισμού με αφορμή το όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Οργανώνονται μεγάλα εθνικιστικά συλλαλητήρια αρχικά στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια στην Αθήνα (στα οποία καλεί επίσημα η κυβέρνηση Μητσοτάκη και σιγοντάρει το ΠΑΣΟΚ) και στα οποία πρωτοστατεί η εκκλησία, παραθρησκευτικές οργανώσεις, διάφορες οργανώσεις της ακροδεξιάς, ενώ χιλιάδες μαθητές υποχρεώνονται να συμμετάσχουν με "σχολικές εκδρομές". Η Χ.Α κάνει δημόσια την εμφάνισή της σαν το δυναμικό κομμάτι που πρωτοστατεί με άγριες δολοφονικές επίθεσεις στο τέλος των συλλαλητηρίων.

Πρόκειται όμως και για μια τριετία μεγάλων κινητοποιήσεων ενάντια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη που συνοδεύεται από κύματα καταλήψεων σε σχολεία και πανεπιστήμια. Οι Χρυσαυγίτες εξαπολύουν ένα κύμα δολοφονικών επιθέσεων ενάντια στις καταλήψεις τους μαθητές και τους αγωνιστές της Αριστεράς πλάι-πλάι με τους Oννεδίτες δολοφόνους του Τεμπονέρα. Η Εργατική Αλληλεγγύη γράφει τη 17η Νοέμβρη του '93, κάνοντας έναν απολογισμό των φασιστικών επιθέσεων:

“Στη διάρκεια των μαθητικών καταλήψεων το Γενάρη του '93 μέλη της Χ.Α πέταξαν μολότοφ στο 2ο ΤΕΛ Πάτρας. Το ίδιο βράδυ χάραξαν με γυαλί μια σβάστικα στο χέρι μαθητή φωνάζοντας 'για να δούμε, θα ξανακάνεις κατάληψη;' Λίγες μέρες πριν, άλλοι νεοναζί είχαν επιτεθεί στο 5ο Λύκειο Αιγάλεω. Στις 26/5/93, ομάδα δέκα νεοναζί επιτέθηκαν με λοστούς και μαχαίρια σε μαθητές του 1ου λυκείου Μοσχάτου ουρλιάζοντας 'Χάιλ Χίτλερ' και 'Ζήτω η Χρυσή Αυγή' τραυματίζοντας σοβαρά το μαθητή Δημήτρη Παπαρά. Φασίστες χτύπησαν μέσα στη Γ.Σ των φοιτητών της Βιομηχανικής στις 11/11/91. Μέλη της Χ.Α και της Εθνικής Σταυροφορίας επιτέθηκαν συντονισμένα στους καταληψίες φοιτητές της ΑΣΟΕΕ στις 10/12/92. Χρυσαυγίτες τραυμάτισαν στις 7/10/92 έναν μαύρο φοιτητή στη Θεσσαλονίκη και πρόσφατα μαύρους μετανάστες στους Αμπελόκηπους.

Στις 9/3/92 επιτίθενται σε γραφεία του ΚΚΕ και στις 20/4/92 στα γραφεία της ΟΣΕ. Στις 13 Μάρτη '92, δεκαπέντε χρυσαυγίτες ξυλοκόπησαν νέους που πουλούσαν την εφημερίδα Ξεκίνημα στον ΗΣΑΠ του Ταύρου. Οι ίδιοι μαζί με οπαδούς της φασιστοφυλλάδας Στόχος έχουν τραυματίσει μέλη της ΟΣΕ στην Ομόνοια, το Αιγάλεω, τα Πατήσια, και τη Θεσσαλονίκη. Οπαδοί του Στόχου επιτέθηκαν σε εκδήλωση της ΟΣΕ στη Ξάνθη το Γενάρη του '93” .

Ακολουθώντας την τακτική των επιθέσεων, η Χ.Α, δεν κάνει κάτι καινούργιο. Ακολουθεί την κλασική τακτική των απανταχού ναζιστικών οργανώσεων, την τρομοκρατία στο δρόμο, τη συγκρότηση “ταγμάτων εφόδου”, το βίαιο χτύπημα συνδικαλιστικών αγώνων, που συνδέει σαν μαύρο νήμα τους ναζί, από τις ομάδες κρούσης του Κόμματος του Χίτλερ, τη δεκαετία του '30, στους μελανοχίτωνες του Μουσολίνι, μέχρι το σημερινό ουγγρικό Jobbik και την Χρυσή Αυγή.

Από την πλευρά του κινήματος δίνεται μαζική απάντηση. Στα σχολεία επικρατεί αντιφασιστικός αναβρασμός απέναντι στις επιθέσεις και την προσπάθεια των νεοναζί να οργανωθούν μέσα σε αυτά. Οι καταλήψεις τον Γενάρη του '93 κάνουν την εθνικιστική υστερία να ξεφουσκώσει σαν μπαλόνι. Μόλις ένα μήνα πριν είχε οργανωθεί από τον Μητσοτάκη σε συνεργασία με τους φασίστες, ένα τεράστιο εθνικιστικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Αλλά ο απόηχός του δεν κρατάει πολύ.

Στις 12/11/93, το κέντρο της Αθήνας συγκλονίζεται από μια διαδήλωση δεκάδων χιλιάδων μαθητών με συνθήματα “Να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής” και “Ποτέ ξανά φασισμός” μετά από χάραγμα του αγκυλωτού σταυρού σε μαθήτρια. Σε πολλά σχολεία που οι Χρυσαυγίτες εμφανίζονται προσπαθόντας να πουλήσουν τη φυλλάδα τους, διώχνονται από τους μαθητές. Η ΟΛΜΕ πραγματοποιεί “Μέρες δράσεις ενάντια στο νεοναζισμό και το ρατσισμό” (Δεκέμβρης '93).

Φοιτητικοί σύλλογοι

 

 

Αλλά η δράση δεν περιορίζεται στα σχολεία. Σε Ξάνθη και Θεσσαλονίκη, αντιφασίστες πολιορκούν εκδηλώσεις του Στόχου, σε απάντηση των πρόσφατων επιθέσεων (Φλεβάρης '93). Τον Ιούνιο του '93, στην Κέρκυρα, περισσότεροι από 2000 αντιφασίστες πολιορκούν φασιστική εκδήλωση με καλεσμένο τον Λεπέν. Τον ίδιο μήνα, κινητοποιήσεις απο σωματεία εργαζομένων και φοιτητικούς συλλόγους, σταματούν τις απελάσεις αλλοδαπών φοιτητών στη Θεσσαλονίκη. Με πρωτοβουλία της ΟΣΕ και των ΕΣΟΦ, στα Πανεπιστήμια οργανώνονται αντιφασιστικές εκδηλώσεις και στις γειτονιές αντιναζί συναυλίες.

Μια σειρά συνδικάτα παίρνουν θέση απέναντι στους φασίστες. Οι απεργοί της ΕΑΣ (ΕΘΕΛ), συμμετέχουν στην καμπάνια συμπαράστασης στα διωκόμενα 5 μέλη της ΟΣΕ, που σέρνονται στα δικαστήρια για το διεθνιστικό περιεχόμενο του βιβλίου “Η κρίση στα Βαλκάνια, το Μακεδονικό και η εργατική τάξη”. Το σωματείο Βιβλιοϋπαλλήλων αποφασίζει να αρνηθεί τη διακίνηση βιβλίων με ρατσιστικό και φασιστικό περιεχόμενο (Φλεβάρης '94).

Ακόμα και μετά την πτώση του Μητσοτάκη και τον ερχομό του ΠΑΣΟΚ (Οκτώβρης '93) στην εξουσία, η άρχουσα τάξη συνεχίζει να παίζει το χαρτί του εθνικισμού με πρωτομάστορα τον Παπαθεμελή που συνεχίζει τις προσπάθειες για εθνικιστικά συλλαλητήρια. Μόνο που αυτή τη φορά δεν έχουν την ίδια μαζικότητα και το κίνημα του '93 έχει φορτώσει τους αντιφασίστες με εμπειρία κι αυτοπεποίθηση. Μαθητικοί και φοιτητικοί σύλλογοι από μια σειρά σχολεία και σχολές αρνούνται να συμμετέχουν.

Γράφει χαρακτηριστικά η Ε.Α, τον Μάρτη του '94: “Μετά τη Θεσσαλονίκη, ο γνωστός ακροδεξιός μητροπολίτης Καλλίνικος προσπάθησε να στήσει και νέο εθνικιστικό συλλαλητήριο στον Πειραιά με τη στήριξη του δημάρχου Λογοθέτη. Όμως, απέτυχε παταγωδώς. Το συλλαλητήριο δεν συγκέντρωσε σύμφωνα με εκτιμήσεις της αστυνομίας πάνω από 5000, στην πλειοψηφία μαθητές δημοτικού, Ο πραγματικός αριθμός ήταν πολύ μικρότερος” (Εργατική Αλληλεγγύη νο129, 16/3/94).

Αρχικά η κυβέρνηση Σημίτη αρνείται να προχωρήσει σε νομιμοποίηση των μεταναστών στην Ελλάδα, συνεχίζοντας τη ρατσιστική πολιτική της Ν.Δ και των νόμων περί “λαθρομετανάστευσης”. Οι επιχειρήσεις σκούπα βάζουν στο στόχαστρο τους αλβανούς μετανάστες, τους κούρδους πρόσφυγες, τους Ρομά. Η τακτική των επιθέσεων, από τη μεριά των νεοναζί, συνεχίζεται. Η προσπάθειά τους για επιβολή στο δρόμο, είναι ζωτικής σημασίας για την ύπαρξή τους.

Εμφανίζονται στα μέσα της δεκαετίας του '90, δίπλα στα ΜΑΤ, ως “αγανακτισμένοι πολίτες”, κατά διαδηλωτών. Προσπαθούν να χτίσουν τους “Αγ.Παντελεήμονες” της εποχής εκείνης, στις περιοχές που μετατρέπονται σε γειτονιές μεταναστών με επανειλημένες επιθέσεις στην Κυψέλη και τον Πειραιά. Και στις δύο αυτές περιοχές οι φασίστες ανοίγουν γραφεία - ορμητήρια. Προσπαθούν να εξαφανίσουν την ανοιχτή πολιτική παρέμβαση της Αριστεράς, με χτυπήματα εναντίον μελών της ΟΣΕ που πουλάνε την Εργατική Αλληλεγγύη. Και πάλι όμως η μαζική κινητοποίηση των αντιφασιστών τους σταματά.

Στον Πειραιά οργανώνεται μεγάλη καμπάνια για το κλείσιμο των γραφείων τους και την απομόνωσή τους, που κορυφώνεται με ένα μεγάλο αντιφασιστικό συλλαλητήριο, στο οποίο συμμετέχουν το Εργατικό Κέντρο, οι δήμοι Α' και Β' Πειραιά, δεκάδες σωματεία και φοιτητικοί σύλλογοι (29/2/96). Παρόμοια εξέλιξη έχει και η προσπάθειά τους για προπύργιο στην Κυψέλη. Τον Απρίλη του '96, 20 νεοναζί Χρυσαυγίτες, πραγματοποιούν οργανωμένη επίθεση σε μέλη της ΟΣΕ, που πραγματοποιούν εξόρμηση στη Φωκίωνος Νέγρη, βγαίνοντας από τα γραφεία τους στην οδό Κεφαλληνίας, τραυματίζοντας σοβαρά 5 από αυτούς.

Σε μία από τις δίκες των νεοναζί για τη συγκεκριμένη επίθεση το 1998, γίνεται η δολοφονική επίθεση εναντίον του αγωνιστή φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή στα δικαστήρια Ευελπίδων. Παρ'όλα αυτά η προσπάθεια για τρομοκρατία και επιβολή στη γειτονιά δεν περνάει. Την επίθεση καταδικάζουν όλα τα μεγάλα συνδικάτα, ενώ η παρουσία των αντιφασιστών αγωνιστών στην περιοχή, γίνεται πιο δυναμική, με αποτέλεσμα μετά από λίγο οι χρυσαυγίτες να εγκαταλείψουν την Κυψέλη.

Εκλογές

 

 

Τα εκλογικά τους αποτελέσματα καθ'όλη αυτή την περίοδο είναι απογοητευτικά. Στις ευρωεκλογές του '94, στο πρώτο της κατέβασμα η Χ.Α παίρνει μόλις 7264 ψήφους (0,11%) και το 1996 ακόμα λιγότερες, 4487 (0,07%), παρά την διπλωματική κρίση των Ιμίων. Η πολιτική του ρατσισμού και των εθνικιστικών εντάσεων με τις γειτονικές χώρες είναι που τους κρατάει στη ζωή. Το '99, το σχήμα του Πλεύρη μαζί με τη Χ.Α, κατορθώνει να φτάσει τις 48532 ψήφους (0,75%), αλλά ένα χρόνο μετά συρρικνώνεται στο 0,18%.

Σαν να μην έφταναν αυτά, έρχονται και οι δικαστικές αποφάσεις για τις δολοφονικές επιθέσεις, που (αν και τους ρίχνουν στα “μαλακά”) καταδικάζουν τα πρωτοπαλίκαρα Ζαφειρόπουλο και Κουσουμβρή για την επίθεση στην Κυψέλη και αργότερα στέλνουν στη φυλακή τον καταζητούμενο Περίανδρο για την απόπειρα δολοφονίας του Κουσουρή. Η οργάνωση πέφτει σε κρίση. Συνεχίζονται αραιές επιθέσεις τα επόμενα χρόνια, αλλά σε αυτό τον πρώτο γύρο αντιπαράθεσης, νικητές έχουν βγει οι αντιφασίστες, η Χ.Α. έχει απομονωθεί πλήρως.

Μετά και την αποτυχία τους να χτίσουν προπύργια δια της βίαιης επιβολής, κλείνει ουσιαστικά ένας κύκλος για την ναζιστική οργάνωση. Αυτό είναι και το συμπέρασμα της δεκαετίας του '90 για το σήμερα. Τότε δεν κατάφερε η τακτική των επιθέσεων να στεριώσει, γιατί όπου κι αν εφαρμόστηκε βρέθηκε αντιμέτωπη με την άμεση, αποφασισμένη, μαζική μετωπική δράση. Γι' αυτό, σήμερα έχει σημασία η άμεση αντιφασιστική απάντηση στην παραμικρή πρόκληση των νεοναζί, όπου πάνε να ανοίξουν γραφεία, ορμητήρια για ρατσιστικά πογκρόμ, δολοφονικές επιθέσεις και τρομοκράτηση του κινήματος. Και ταυτόχρονα, η πάλη ενάντια στο ρατσισμό των Σαμαράδων και τη βαρβαρότητα των Μνημονίων που τους θρέφει.

http://ergatiki.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=7166:i1050&Itemid=62 

Οι εκπαιδευτικοί στο θέατρο “Εμπρός” για τις 19/1

Εκδήλωση συζήτηση με θέμα «σχολεία χωρίς ρατσισμό και φασισμό» με αφορμή το πανελλαδικό αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 19 Γενάρη, οργάνωσαν εκπαιδευτικοί την Κυριακή 9 Δεκέμβρη στο θέατρο Εμπρός.

“Οι εκπαιδευτικοί έχουμε να παίξουμε πολύ σημαντικό ρόλο στην πάλη ενάντια στο ρατσισμό και τους νεοναζί», είπε ο Νίκος Κουράκης, μέλος ΔΣ Συλλόγου Δασκάλων «Γ.Σεφέρης», που άνοιξε την εκδήλωση. «Στο Σύλλογό μου έχουμε ήδη ψηφίσει μέσα από τη Γενική Συνέλευση συμμετοχή στις 19 Γενάρη και αντιφασιστικό συντονισμό με άλλα σωματεία της περιοχής. Θέλουμε η 19 Γενάρη να είναι ένα μεγάλο πολυπολιτισμικό γεγονός”.

Σε αυτήν την κατεύθυνση στις 19 Γενάρη, η μέρα θα ξεκινήσει με την παιδική αντιρατσιστική θεατρική παράσταση 'Mία γιορτή στου Νουριάν' στο θέατρο Εμπρός, ενώ τα παιδιά που θα την παρακολουθήσουν θα έρθουν κρατώντας μπαλόνια στο συλλαλητήριο. Στις 12-19 Γενάρη διοργανώνεται μία εβδομάδα δράσης στις σχολές με κέντρο την ΑΣΚΤ και την Αρχιτεκτονική με εικαστικά και την ίδια την ημέρα του συλλαλητηρίου θα υπάρχει βίντεο γουόλ που θα προβάλλονται αντιρατσιστικά βίντεο.

Η Μαρία Τερζάκη, ηθοποιός και εκπαιδευτικός στη συνέχεια παρουσίασε ένα φάκελο με υλικό και τεχνικές για το εκπαιδευτικό δράμα που στόχο έχει να κάνει τα ίδια τα παιδιά να συμμετέχουν σε μία θεατρική παράσταση με θέμα ένα κοινωνικό πρόβλημα, που όπως είπε “έχει τη δύναμη να μεταμορφώνει φοβισμένους ανθρώπους σε σκεπτόμενους πολίτες”. Ο Μάκης Καβουριάρης, πανεπιστημιακός τόνισε ότι «η εκπαίδευση είναι ένας προνομιακός χώρος για την ενσωμάτωση των μεταναστών στην κοινωνία και των μαθητών και των γονιών τους». Η Ντίνα Γκαρανέ, εκπαιδευτικός στη Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας, θύμισε τις μάχες που έχουν δώσει οι εκπαιδευτικοί για να γράφονται τα παιδιά των μεταναστών στα σχολεία και τόνισε ότι η μάχη συνεχίζεται και σήμερα ενάντια στη κατάργηση των διαπολιτισμικών σχολείων.

Στη συνέχεια το λόγο πήραν εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές και καλλιτέχνες του θεάτρου Εμπρός και αποφασίστηκε να μπει στόχος κάθε σχολείο να ετοιμάσει πηγαίνοντας στις 19/1 και εκείνη την ημέρα μία σειρά δραστηριότητες όπως εκδηλώσεις ζωγραφιές μέχρι θεατρικές παραστάσεις.