Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

O ΚΑΒΑΦΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ

Ο ΚΑΒΑΦΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ (CD)

Ο ΚΑΒΑΦΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ (CD)
καλλιτέχνης ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΘΑΝΟΣ

Εταιρία παραγωγής : ΙΑΝΟΣ

25,00 €

Προσθήκη στο Καλάθι Αγορών |Προσθήκη στη Λίστα Επιθυμιών (υπενθύμισης) |Στείλτε αυτή τη σελίδα σε ένα φίλο

Σύνοψη

Οι εκδόσεις IANOS παρουσιάζουν σ’ ένα βιβλίο- cd, για πρώτη φορά, την ολοκληρωμένη εργασία του Θάνου Μικρούτσικου πάνω στην ποίηση του Κ.Π. Καβάφη. Πρόκειται για μια πολύμορφη έκδοση 96 σελίδων, η οποία περιλαμβάνει ανθολογημένα ποιήματα από τον Θάνο Μικρούτσικο, κείμενο του Γιώργου Μονεμβασίτη για την μελοποίηση του Καβάφη από τον συνθέτη, επτά προσωπογραφίες του Κ.Π.Καβάφη από τον Γιάννη Ψυχοπαίδη και άλλο αρχειακό υλικό. «Τα αγαπημένα μου» τιτλοφορεί ο Θάνος Μικρούτσικος την ανθολόγηση των ποιημάτων και εξηγεί: «Είμαι ένας καλλιτέχνης που λατρεύει την Ποίηση και τους Ποιητές, και μια από τις εμμονές μου είναι να ξεκλειδώνω μουσικά τους κόσμους τους. Το μοναδικό λοιπόν κριτήριο για την επιλογή των ποιημάτων του Καβάφη ήταν πολύ προσωπικό: ποια ποιήματα του Αλεξανδρινού –είτε μελοποιήθηκαν από εμένα είτε όχι- με ακολουθούσαν συνεχώς σε πολλές φάσεις της ζωής μου, ποια με συντρόφευαν αδιαλείπτως όλα αυτά τα χρόνια, ποια με ταξιδεύουν σε κόσμους που δεν υπάρχουν πια, ποια με πονάνε, ποια με συνθλίβουν… Γιατί τον Γέρο της Αλεξάνδρειας τον ακολουθώ από τα προεφηβικά μου χρόνια- από τότε που ο πατέρας μου, τα βράδια του ’55, μ’ έπαιρνε στην αγκαλιά του και μου διάβαζε τα «Τείχη», τους «Αλεξανδρινούς βασιλείς», την «υπεροψία και τη μέθη του Δαρείου» μέχρι το ’82, σ’ εκείνο το μαύρο θέατρο του Ronse στις Βρυξέλλες, ακούγοντας την βαθιά φωνή του Paul Roland: […] η ώρα μία την νύχτα θάτανε ή μιάμισυ…» Το ένθετο cd έχει τον τίλτο «Επέστρεφε» και περιλαμβάνει 10 συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικου, σε νέα μουσική επεξεργασία και ενορχήστρωση. Ανάμεσα στα ποιήματα του Κ.Π.Καβάφη, ο συνθέτης επέλεξε να μελοποιήσει στην συγκεκριμένη έκδοση τα εξής: Επέστρεφε, Σύγχυσις, Ο Γενάρης του 1904, Μονοτονία, Για να ‘ρθουν, Επήγα, Επιθυμίες, Ο Δεκέμβρης του 1903, 105 αργότερα, Η πόλις

Έργα του ιδίου καλλιτέχνη

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

ΤΟ "ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗ" ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ FACEBOOK

Τώρα το ιστολογιό μας και στο facebook με την ονομασία

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ και ΣΚΕΨΗ-ΜΟΥΣΙΚΗ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

όπου σαν φυσική συνέχεια του,θα ενημερώνει και θα παρουσιάζει θέματα από τον χώρο του πολιτισμού,της τέχνης,της μουσικής και φυσικά του βιβλίου.
Σας προσκαλούμε να γίνεται μέλη και να συμβάλλεται και εσείς με τις δικές σας δυνάμεις στην προσπαθειά μας.
Ευχαριστούμε.

http://www.facebook.com/profile.php?id=100000337247242&ref=pymk#/group.php?gid=165101141966&ref=mf



Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Η Ρόζα της φυλακής, της ποίησης και της επανάστασης

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Η Ρόζα της φυλακής, της ποίησης και της επανάστασης

Φύλλο: 886



Η Μαρία Κατσανδρή που έκανε τη σύνθεση των κειμένων και ενσαρκώνει τη Ρόζα στην θεατρική παράσταση «Ρόζα Λούξεμπουργκ - γράμματα από τη φυλακή - ένα λυρικό μανιφέστο», μίλησε στην Εργατική Αλληλεγγύη.



Πως γεννήθηκε αυτή η παράσταση;

Πολύ πιο νέα, ήμουν 20 χρονών όταν είχα διαβάσει κάποια από τα πολιτικά κείμενα της Ρόζας, χωρίς ίσως να έχω κατανοήσει πλήρως την σκέψη της, είχα καταλάβει ωστόσο πως επρόκειτο για μια διαφορετική μαρξιστική ματιά, και με είχε εντυπωσιάσει ο τρόπος γραφής της. Αυτά έμειναν στην άκρη του μυαλού μου. Πριν 5 χρόνια πέσανε στα χέρια μου τα γράμματα από την φυλακή. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Άρχισα σταδιακά να δουλεύω στο μυαλό μου, την δομή της παράστασης. Γεννιόταν σταδιακά. Και όλο έλεγα ότι κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα. Φέτος είπα τώρα ήρθε η ώρα. Μια κύηση 5 ετών που όμως έχει άμεση σχέση με τις συνθήκες μέσα μου και γύρω μου.

Είμαι και εγώ ένας από τους απογοητευμένους αριστερούς. Νοσταλγός μιας επαναστατικής αριστεράς. Επί της ουσίας επαναστατικής. Τα Δεκεμβριανά με όλα τα λάθη, συν και πλην, εμένα με αναπτέρωσαν. Όταν πέθανε ο Αλέξανδρος και έλαβα το μήνυμα «αύριο όλοι στους δρόμους», για την διαδήλωση της Κυριακής, και έφτασα στο Μουσείο και είδα όλον αυτό τον κόσμο ένιωσα μια νέα ελπίδα να γεννιέται. Χωρίς να είμαι απαισιόδοξη, οφείλω να σου πω πως με πολύ κόπο και πείσμα κρατώ την ελπίδα μου.

Ποια είναι ακριβώς η δομή της παράστασης;

Η παράσταση στηρίζεται στα γράμματα της φυλακής αλλά ανάμεσα υπάρχουν και κάποια από τα σημαντικότερα πολιτικά της κείμενα, χαρακτηριστικά της Ρόζας. Κουβέντες που σχετίζονται με αυτά που λέει στα γράμματα. «Η ελευθερία είναι για αυτόν που σκέφτεται διαφορετικά» λέει σε κάποια στιγμή.

Η παράσταση όμως ξεκινάει από την απολογία, ένα ντοκουμέντο του 1904. Ήταν ανάγκη να βρω μια πραγματική αρχή πριν φτάσω στην φυλακή. Να δώσω μια εξήγηση για την θέση της Ρόζας για τους λόγους που βρίσκεται εκεί.

Αλλά και το τέλος είναι έξω από την φυλακή. Η παράσταση τελειώνει με τον θάνατό της. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Χωρίς τα τελευταία της λόγια. «Πίστη στην επανάσταση. Να χαθούμε όλοι αδέλφια για να σώσουμε τη γη».

Τα γράμματα από την φυλακή είναι σχεδόν λυρικά κείμενα. Οι περιγραφές της Ρόζας είναι στα όρια της ποίησης. Πώς συνδέεται η εικόνα της μαχητικής επαναστάτριας γυναίκας, με αυτή την ευαισθησία που βγαίνει μέσα από τα γράμματα της φυλακής;

Κατ΄ αρχήν θέλω να σου πω πως η Ρόζα μέσα στην φυλακή έγραψε στα κρυφά και καταπληκτικά πολιτικά κείμενα. Όμως πράγματι στα γράμματα η Ρόζα μας εντυπωσιάζει. Δεν περιμένει κανείς να δει αυτή την πλευρά της Ρόζας. Μέσα από τα πολιτικά κείμενα βλέπεις ένα μυαλό σκληρό. Έναν πολιτικό άνθρωπο, έναν επαναστάτη του μεγέθους του Γκράμσι, ή και αργότερα του Τσε. Και μετά εντυπωσιάζεσαι όταν βλέπεις στα γράμματα της φυλακής όλη αυτή την ποίηση. Μια μαγική ποίηση, μια απίστευτη δυνατότητα να κάνει την ζωή ποίηση.

Και αυτή η εικόνα της Ρόζας δίνει και στο μαρξισμό έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Παρουσιάζει τον ίδιο τον μαρξισμό σαν ποίηση. Γιατί δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε την επαναστάτρια Ρόζα από την Ρόζα της φυλακής. Είναι το ίδιο πρόσωπο. Ένας σκληρός, μαχητής επαναστάτης έχει και το άλλο του πρόσωπο. Αυτό το τόσο ευαίσθητο πρόσωπο, μας δίνει μαθήματα ζωής. Για να είσαι μαρξιστής πρέπει να έχεις ευαισθησία και γνώση.

Και το βλέπουμε αυτό μέσα στα γράμματα. Βλέπουμε την ευρύτατη μόρφωση και παιδεία της. Δεν είναι μόνο τα έντομα ή τα φυτά (η Ρόζα άλλωστε είχε σπουδάσει ζωολογία και φυτολογία). Είναι το ενδιαφέρον για την μουσική, την ποίηση, το θέατρο. Μιλάει για τον Μότσαρτ, μιλάει για το Σαίξπηρ και τον Γκαίτε. Μέσα από τα γράμματα βλέπουμε την ανοιχτοσιά αυτού του μυαλού. Ναι, ένας μαρξιστής οφείλει να έχει ολοκληρωμένη γνώση ακόμα και για την κλασική παιδεία. Και η Ρόζα αποδεικνύει την πολύ πλατιά και «βαριά» της μόρφωση, αναγκαία για την κατανόηση της κοινωνίας και την δράση μέσα σε αυτήν.

Ταυτόχρονα η Ρόζα δεν παρουσιάζει τον εαυτό της ως ξεκομμένη ηγέτιδα, αλλά επαναλαμβάνει σε διάφορα σημεία πως βλέπει τον εαυτό της ως έναν απλό στρατιώτη ταγμένο σε ένα μεγάλο σκοπό.

Ένα λαμπρό μυαλό, ένας άνθρωπος με τέτοια πνευματικότητα, δεν μπορεί παρά να γνωρίζει καλά πως είναι ένα μυρμηγκάκι στο στρατό των μυρμηγκιών. Χωρίς έπαρση, χωρίς μεγαλοστομίες. Η Ρόζα δεν έπαιζε με τις λέξεις. Λέει πάντα την αλήθεια. Π.χ. αναφέρεται πολλές φορές στη θλίψη της. «Είμαι θλιμένη, είμαι μελαγχολική περνάνε μέρες που δεν ακούω ούτε την φωνή μου». Είναι φυσικό για ένα ζωντανό ανθρώπινο πλάσμα κλεισμένο σε τέσσερις τοίχους. Ταυτόχρονα (παρόλα αυτά) όπως λέει και η ίδια «μέσα από το σκοτάδι χαμογελώ στη ζωή».

Γι΄ αυτό αυτή η γυναίκα, αυτό το ηρωικό πλάσμα που λεγόταν Ρόζα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα.

Ενσαρκώνεις την Ρόζα στην σκηνή σε έναν μονόλογο. Πώς βλέπεις τον εαυτό σου ως επαναστάτρια Ρόζα; Τι ζητάς από αυτό το ρόλο και γενικότερα από την παράσταση;

Δεν τολμάω να δω τον εαυτό μου σαν Ρόζα. Όταν πας να ενσαρκώσεις πλάσματα σαν την Ρόζα μπορείς μόνο να τα πλησιάσεις με δέος. Και ξέρεις, δεν είναι ένα φανταστικό πρόσωπο. Δεν είναι απλά ένας ακόμα θεατρικός χαρακτήρας. Είναι μια πραγματική προσωπικότητα. Αυτός είναι και ο λόγος που προσεγγίζω την παράσταση με τόσο δέος. Και οφείλω να σου πω, με πολύ φόβο και τρακ. Τρέμω. Είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνουν τα κείμενα της Ρόζας. Ωστόσο αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι η πρωτοτυπία αλλά η ουσία. Αυτό που πραγματικά ελπίζω είναι αυτός που θα βγει από την παράσταση να θελήσει να διαβάσει Ρόζα. Να ενδιαφερθεί για την σκέψη της. Θέλω να ακουστεί η σκέψη της.

Ποιο κοινό θεωρείς πως πρέπει να ακούσει τις σκέψεις της Ρόζας σήμερα;

Στην παράσταση αυτή θέλω να έρθουν νέοι άνθρωποι. Θέλω να δω τα παιδιά που βγήκαν στο δρόμο τον Δεκέμβρη. Παιδιά που δεν είχαν ακούσει για τον Μαρξ, τον Λένιν, τον Μπακούνιν. Εμείς είμαστε μια γενιά που μεγαλώσαμε με τον απόηχο της δικτατορίας. Από το σχολείο ακόμα ήμασταν όλοι οργανωμένοι. Σήμερα έχουμε μια γενιά που μπορεί να μην μεγάλωσε με τις πολιτικές θεωρήσεις του παρελθόντος αλλά έχει πολιτικά ένστικτα.

Αν ο Μάης του ΄68 και το Πολυτεχνείο έγινε από 25άρηδες και 30άρηδες, τα γεγονότα του Δεκέμβρη έγινε από έφηβους. Αυτό είναι μια τεράστια εξέλιξη. Και αν αυτός ο αυθορμητισμός τους ήταν εύκολα εκμεταλλεύσιμος στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δεν θα είναι έτσι στο μέλλον.

Αυτά τα παιδιά πρέπει να ακούσουν την Ρόζα. Την φωνή μια επαναστάτριας που πάλεψε πραγματικά να αλλάξει την κοινωνία. Και χρειαζόμαστε επαναστάτες σήμερα. Αλλά να μην ξαναγυρίσουμε στα λάθη της αριστεράς του παρελθόντος. Στο κυνήγι του Στάλιν. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να αναγνωρίσουμε όλα τα χαρακτηριστικά από τους αληθινούς επαναστάτες του παρελθόντος.

Απελευθέρωση της κοινωνίας δεν μπορεί να σημαίνει καταπίεση του ατόμου. Αντίθετα Απελευθέρωση της κοινωνίας είναι η διάθλαση της ατομικής καθημερινότητας μέσα από τις κοινωνικές συνθήκες. Το μότο μου για αυτή την παράσταση είναι το εξής: αν κάποιος δεν αγαπάει έτσι την ζωή, και δεν την σέβεται, έτσι όπως η Ρόζα Λούξεμπουργκ, δεν μπορεί να είναι επαναστάτης. Αυτό που λέω δηλαδή είναι ότι δεν μπορείς να είσαι σωστός κομμουνιστής αν δεν εγκλείεσαι μέσα σου από ποίηση. Πρέπει να είσαι ευαίσθητος και ανθρωπιστής.

Μίλησες και νωρίτερα για τον Δεκέμβρη, και συνέδεσες την γέννηση της παράστασης (έστω και συναισθηματικά) με τα γεγονότα. Ποια είναι η γνώμη σου για τα γεγονότα;

Ξέρουμε όλοι πως η ιστορία είναι ένα υπέροχο σπιράλ. Και γνωρίζουμε επίσης πως πρέπει να περάσουμε από μεγάλες κρίσεις και να σφίξουμε τις αλυσίδες για να πούμε «επ! ως εδώ». Γιατί για δεκαετίες τώρα περάσαμε μέσα από έναν ψευτοευδαιμονισμό και δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Μιας ψεύτικης εικόνας πλούτου.

Ξαναμπαίνουμε σε μια διαδικασία σκληρή. Σίγουρα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο καμπής. Τα πάντα γύρω μας βρίσκονται σε κρίση. Το περιβάλλον, η κοινωνία, οι ίδιες οι ανθρώπινες σχέσεις. Και η κρίση έφτασε και ακούμπησε και την Τέχνη. Μια Τέχνη που έγινε διαδικασία, προϊόν, έγινε δήθεν και ξεχάσαμε να ακουμπάμε την αλήθεια.

Μέσα σε κάθε Μεσαίωνα κρύβεται ο σπόρος για την αναγέννηση. Έτσι μέσα στην λαίλαπα του συστήματος που μας οδηγεί να ξεχνάμε ακόμα και αυτόν τον σεβασμό προς τον εαυτό μας, και έχουμε αρχίσει να το πληρώνουμε πάρα πολύ σκληρά, βλέπουμε να γεννιέται η ελπίδα. Και ο Δεκέμβρης ήταν ελπίδα για πολλούς από εμάς. Μας αναζωπύρωσε την πολιτική μας συνειδητοποίηση.



Πληροφορίες για την παράσταση:
Πρεμιέρα: Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009

Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα και Τρίτη
Θέατρο: Αγγέλων Βήμα (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια)
Σύνθεση κειμένων: Μαρία Κατσανδρή
Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου
Σκηνοθεσία: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σκηνικά - Κοστούμια: Κατερίνα-Χριστίνα Μανωλάκου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ράνια Γλυμίτσα
Ρόζα η Μαρία Κατσανδρή

Τη συνοδεύει με βιολί ο Οδυσσέας Ζαφειρόπουλος, σε μουσική που έγραψε για την παράσταση ο Θάνος Μικρούτσικος.

Η Μαρία Κατσανδρή μίλησε στον Κυριάκο Μπάνο

http://www.sek-ist.gr/EA/home.php?article_ID=2802

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΝΤΑΡΣΥΑ τηλεοπτικο σποτ

στις 4 του Οκτώβρη να κάνουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α !!!

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

Όνειρα (μικρό ερωτικό)

του Ειρηναίου Μαράκη

Φόβος του πάθους,
τα όνειρα που κλαίνε
και φεύγουν πάλι.

Ξαναγυρίζουν,
τραγουδούν στις νύχτες μας
τον πόνο.

Πικρό δάκρυ,
ποτίζουν την καρδιά μας
και την ανθίζουν.

Χανιά,20/09/09-21/09/09
από την ανέκδοτη συλλογή ποιημάτων μας "Κίβδηλη Αντιόχεια"

Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2009

«Κατηγορώ» κατά της δικτατορίας η κήδεια του Γ. Σεφέρη

«Κατηγορώ» κατά της δικτατορίας η κήδεια του Γ. Σεφέρη
Ψήφοι: 11 -
Προβολές: 392 - Σχόλια: 0 - Κατηγορία: Πορτραίτα

Δημοσίευση: 22-09-2009 15:52 από Καλλιόπη Αλαχούζου Ομάδα TVXS


Αποστολή με email Προσθήκη στο Facebook

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1971 γίνεται η κηδεία του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη, στην Αθήνα. Χιλιάδες λαού συγκεντρώθηκαν για να συνοδεύσουν τον μεγάλο λογοτέχνη στην τελευταία του κατοικία, συγκέντρωση η οποία τελικά εξελίσσεται σε αντιδικτατορική διαδήλωση, με νέους, φοιτητές και μαθητές επικεφαλής. «Ο Γ. Σεφερης έθεσε τη βάση για την ελεύθερη ποίηση», θα πει γι' αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης.

O Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, στις 29 Φεβρουαρίου 1900. Μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια με έντονα πνευματικά ενδιαφέροντα. O πατέρας του, Στυλιανός, ήταν νομικός και μετέπειτα καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, ενώ παράλληλα έγραφε ποιήματα, μετέφραζε αρχαίους τραγικούς και είχε εκδώσει μεταφράσεις έργων του Λόρδου Bύρωνα. Η δε μητέρα του, Δέσπω, διακρινόταν για την ιδιαίτερη ευαισθησία και την καλλιέργειά της.

Έγραφε ήδη στίχους στα 14 του χρόνια. Το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αναγκάζει την οικογένειά του να μετακομίσει στην Αθήνα. Το 1918 μεταβαίνει στο Παρίσι για να σπουδάσει Νομική, κάτι που αποτελούσε όνειρο του πατέρα του που στο μεταξύ είχε μετακομίσει κι αυτός στο Παρίσι αναζητώντας καλύτερη μοίρα.

«Eίχα μπει τον Iούλιο σ’ ένα Παρίσι ολότελα άδειο, που γέμισε ασφυκτικά τον Nοέμβρη με τα πανηγύρια της ανακωχής. Tο δωμάτιό μου ήταν ο πιο παγερός τόπος που γνώρισα ποτέ μου. Ένας πλανόδιος βιολιτζής ερχότανε κάθε απόγεμα μ’ έναν απελπιστικά περιπαθή σκοπό. Tις νύχτες μια γριά κλαψούριζε πουλώντας μενεξέδες. Διάβαζα Όμηρο και τα πιο παλαβά πρωτοποριακά περιοδικά. Ήμουν αξιοθαύμαστα χαμένος και ονειροπαρμένος» θα σημειώσει αργότερα ο ποιητής για τα φοιτητικά του χρόνια. Σύντομα, στρέφεται όλο και περισσότερο προς την λογοτεχνία: «Έχω μια μεγάλη διάθεση να γράψω κάθε ώρα· καθετί μου φέρνει ένα θέμα, μια τραγικότητα για να εκφράσω. Δυστυχώς, μόνο τις ιδέες μου βάζω απάνω στο χαρτί και τις κοιμίζω τον ύπνο τον αξύπνητο ίσως. Tο συρτάρι μου κατάντησε νεκροταφείο. Kάθε μέρα θάβω και μερικά κορμάκια μωρών που ξεψύχησαν».

Το 1923 γνωρίζει μια Γαλλίδα πιανίστα, τη Ζακλίν, μία από τις γυναίκες της ζωής του. Η Ζακλίν θα απασχολήσει το νου του ποιητή για περισσότερο από μία δεκαετία και το μεγαλύτερο μέρος της ερωτικής ποίησης του Σεφέρη απευθύνεται σε αυτήν. «Eίναι μερικά αισθήματα στη ζωή που ποτέ δεν ξεθωριάζουν...» είπε ο ίδιος για τη Ζακλίν.

Το 1925 επιστρέφει στην Αθήνα, διορίζεται στο διπλωματικό σώμα και σύντομα χάνει τη μητέρα του. Ο ποιητής βυθίζεται στη μελαγχολία και τη μοναξιά: «Aνάγκη να μιλήσω. Kανείς. Ίσως εγώ να φταίω. Mα τι γίνεται εδώ μέσα; Σήμερα το απόγευμα είχα την εντύπωση πως η σκέψη μου είχε αδειάσει και στη θέση της βρισκότανε δυο άγνωστοι που συζητούσαν και αποφάσιζαν για την τύχη μου. Aδύνατο να γράψω. Ώσπου να γυρίσω το φύλλο, έχω αλλάξει, έγινα άλλος». Σύντομα όμως, γράφει μερικά από τα σπουδαιότερα έργα του.

Tον Iούλιο του 1928 δημοσιεύεται η μετάφραση του έργου του Bαλερί «Mια βραδυά με τον Kο Tεστ» με την υπογραφή Γ. Σεφεριάδης. Τον Mάιο του 1931 εκδίδεται η συλλογή «Στροφή» με δεκατρία ποιήματα – μεταξύ των οποίων και το εμπνευσμένο από την Zακλίν «Eρωτικός λόγος». Την ίδια χρονιά διορίζεται στο ελληνικό Γενικό Προξενείο του Λονδίνου, ως υποπρόξενος. Μέσα στην αγγλική ομίχλη, με τη «στυφή γεύση του θανάτου», ο Σεφέρης οραματίζεται μια Ελλάδα ολοκάθαρη και απογυμνωμένη, ένα όραμα που θα διαποτίσει τα τοπία του «Μυθιστορήματος» του 1935. Ακολουθούν τα «Γυμνοπαιδία» το 1936, το 1937 δημοσιεύει στα Νέα Γράμματα επιστολή σχετικά με τον καθορισμό της δημοτικής, το «Tετράδιο γυμνασμάτων» το 1940, τα «Hμερολόγια Kαταστρώματος A΄» το 1940 λογοκριμένα όμως από τη Δικτατορία Μεταξά, τα «Hμερολόγια Kαταστρώματος B΄» το 1944 και «Kίχλη» όπου μιλάει για το σπαραγμό στη χώρα, το 1947. Την ίδια χρονιά βραβεύεται με το «Έπαθλο Παλαμά».

Λίγες ημέρες μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ο Σεφέρης θα παντρευτεί τη Μαρώ και θα φύγουν μαζί με την ελληνική κυβέρνηση για την Αίγυπτο. Χαριτολογώντας, ο ποιητής έλεγε ότι κουμπάρος τους στάθηκε ο Χίτλερ. Σε όλη του τη διπλωματική καριέρα θα ταξιδεύει και θα αλλάζει συνεχώς τόπο διαμονής: Λονδίνο, Kορυτσά, Aλεξάνδρεια, Nότια Aφρική, Άγκυρα, Λίβανος και πάλι Λονδίνο (1957-1962), για να ολοκληρώσει τη σταδιοδρομία του ως πρέσβης, κατά τα χρόνια της δημιουργίας του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους.

Μέχρι το 1963 η φήμη του Γιώργου Σεφέρη έχει απλωθεί σε όλη την υφήλιο. Στις 10 Δεκεμβρίου του 1963 του απονέμεται από τη Σουηδική Aκαδημία το Bραβείο Nόμπελ Λογοτεχνίας και γίνεται ο πρώτος Έλληνας που λαμβάνει αυτή την τιμητική διάκριση. Το περιοδικό Figaro Litteraire γράφει ήδη για το ταλέντο του Σεφέρη από το 1956 και τον χαρακτηρίζει άξιο για βραβείο Νόμπελ. Κατά την παραλαβή του Νόμπελ, ο Σεφέρης λέει: «Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται… Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά. Κανόνας της είναι η δικαιοσύνη… Πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν αν η πνοή λιγόστευε;
Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται
».

Το 1964 γίνεται επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και το Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το 1966 εκδίδει το «Τρία Κρυφά Ποιήματα», ένα έργο γεμάτο βαθιά νοήματα και άψογο στη μορφή. Είχε επίσης τιμηθεί με το βραβείο «Κωστή Παλαμά», με το αγγλικό βραβείο ποίησης «Φόυλ» και κατείχε την θέση του επίτιμου διδάκτορα στο πανεπιστήμιο Cambridge. Το 1969 κυκλοφορεί στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό η "διακήρυξή" του εναντίον της δικτατορίας

Αντιμετωπίζει ήδη κάποια προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούν. Το 1967 επιβάλλεται η δικτατορία των συνταγματαρχών στη χώρα. Το 1969 δημοσιεύτηκε η δήλωσή του κατά της χούντας και ο Σεφέρης παύτηκε από πρέσβης επί τιμή, ενώ του απαγορεύτηκε και να κάνει χρήση του διπλωματικού του διαβατηρίου. Το 1971 έγραψε το τελευταίο του ποίημα με τίτλο Επί ασπαλάθων. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971, έκλεισε τα μάτια του για πάντα, μετά από εγχείρηση στο δωδεκαδάκτυλο. H κηδεία του σπουδαίου ποιητή έμελλε να σταθεί έκφραση ελευθεροφροσύνης του λαού, που είχε συγκεντρωθεί κατά χιλιάδες για να τον συνοδεύσει στην τελευταία του κατοικία.

Ο Οδυσσέας Ελύτης είπε για το Γ. Σεφέρη: «Κανείς άλλος δεν στάθηκε τόσο ικανός ν’ ανιχνεύσει, να βρει και να κινήσει τα νήματα της ζωντανής ελληνικής παράδοσης όσο αυτός… Καλλιέργησε το αίσθημα της ευθύνης και κράτησε ψηλά τη σημαία της ελεύθερης συνείδησης, που τόσο την έχουν ανάγκη, σήμερα προπάντων, οι νέοι», ενώ ο Γ. Ρίτσος με τη σειρά του είπε: «Αυτή την ώρα, τα λόγια μου φαίνονται μικρά για το ανάστημα του ποιητή, μικρά για τη λύπη και την περηφάνια που μας γεμίζει το έργο του και το ήθος του. Εδώ και πολλά χρόνια, σε κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, ο ποιητής έσμιξε ποίηση και ελευθερία, αισθητική και ηθική, σε μια γνήσια και φυσική ενότητα, αφήνοντας μιάν υψηλή, παραδειγματική κληρονομιά σ’ ολόκληρο τον ελληνικό πολιτισμό. Ακόμα μια φορά «σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα».

Πολιτική Διακήρυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές

Πολιτική Διακήρυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές PDF Print E-mail

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου Ψηφίζουμε στηρίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΜΑΥΡΟ ΣΤΗ ΝΔ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ!

Η κυβέρνηση της ΝΔ έπεσε – ας ανατρέψουμε και τα σχέδια του κεφαλαίου!

Στις 4 Οκτώβρη πηγαίνουμε σε πρόωρες εκλογές, καθώς η κυβέρνηση Καραμανλή κατέρρευσε αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αλλά και τη μεγάλη κοινωνική δυσαρέσκεια και τους αγώνες ενάντια στην αντιδραστική και αντιλαϊκή πολιτική της. Ούτε η στροφή στο «νόμο και την τάξη», ούτε η επένδυση στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, μπόρεσαν να αντιστρέψουν την πορεία προς την κατάρρευση. Η πτώση της κυβέρνησης δικαιώνει όλους όσους αγωνίστηκαν για να πέσει από τα κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων. Δίνει δυνατότητες στο κίνημα για να σταματήσει την επίθεση του κεφαλαίου και να μην φορτωθούμε τα βάρη της κρίσης.

Τα κόμματα του κεφαλαίου και οι κυβερνήσεις τους δεν είναι παντοδύναμα. Μπορούν να ανατραπούν!

Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση του κεφαλαίου! Μαχητική εργατική και κοινωνική αντιπολίτευση!

Οι δυνάμεις του συστήματος και οι απολογητές τους μας καλούν σε αυτές τις εκλογές να διαλέξουμε ποιος θα υλοποιήσει καλύτερα τα «οδυνηρά αλλά αναγκαία» μέτρα για να βγει η χώρα από την κρίση. Μιλώντας στη γλώσσα του κεφαλαίου ο πρωθυπουργός ζήτησε λαϊκή εντολή για να εφαρμόσει: Πάγωμα και περικοπή μισθών και συντάξεων. Ανεργία, απολύσεις και γενίκευση της ελαστικής εργασίας. Ξεκλήρισμα της αγροτιάς. Ενίσχυση των επιχειρήσεων και των τραπεζών σε βάρος των κοινωνικών δαπανών. Θεσμοθέτηση των ιδιωτικών κολεγίων. Εμπορευματοποίηση και τσιμεντοποίηση των ελεύθερων χώρων. Κατάλυση των λαϊκών ελευθεριών, ρατσισμό, πολεμικές εκστρατείες. Αυτό είναι το πρόγραμμα που απαιτούν το κεφάλαιο, η ΕΕ, το ΔΝΤ. Είναι το τίμημα για τα 28 δις στους τραπεζίτες, για το δημόσιο χρέος που δημιούργησαν, για τα κρατικά ελλείμματα, που απαιτούν να τα πληρώσουμε εμείς! Όποια κυβέρνηση και εάν έρθει από τις εκλογές θα δοκιμάσει να περάσει σκληρά αντιλαϊκά μέτρα και θα επικαλεστεί την ανάγκη «θυσιών για να ξεπεράσουμε την κρίση». Απέναντι σε αυτό η δύναμη και η ελπίδα είναι οι αγώνες, είναι η συλλογική πάλη, η αντίσταση και διεκδίκηση, οι μαχητικές απεργίες, οι καταλήψεις και τα μπλόκα. Πολιτικό αντίπαλο δέος είναι μόνο μια μαχητική εργατική κοινωνική αντιπολίτευση!

Αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση!

Απάντηση στην κρίση σε όφελος των εργαζόμενων, των αγροτών, των νέων μπορεί να δώσει μόνο ένα πρόγραμμα εργατικών και λαϊκών διεκδικήσεων σε ρήξη με την πολιτική του κεφαλαίου και της Ε.Ε.

· Απαγόρευση των απολύσεων. Σταθερή εργασία για όλους. Κατάργηση της ελαστικής εργασίας. Αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. 1400 ευρώ κατώτερος μισθός. Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας. Προστασία των ανέργων.

· Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων που κλείνουν, χωρίς αποζημίωση. Επιστροφή στο δημόσιο όλων των επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν. Εργατικό και λαϊκό έλεγχο στην παραγωγή

· Δημόσια, δωρεάν παιδεία, υγεία για όλους. Αξιοπρεπή κοινωνική ασφάλιση για όλους. Κατάργηση όλων των μορφών δραστηριότητας του ιδιωτικού κεφαλαίου στην παιδεία, την υγεία την ασφάλιση. Στο δημόσιο όλοι οι κλάδοι στρατηγικού χαρακτήρα.

· Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών λαϊκών ελευθεριών. Αφοπλισμό της αστυνομίας. Κατάργηση όλων των ειδικών σωμάτων. Κατάργηση των καμεροχαφιέδων.

· Πλήρη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες. Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Νομιμοποίηση, άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες. Κατάργηση των ρατσιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

· Προστασία του περιβάλλοντος από την οικολογική καταστροφή. Υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων, των δασών, των ακτών από την εκμετάλλευση και την εμπορευματοποίηση.

· Κατοχύρωση του εισοδήματος των φτωχών και μεσαίων αγροτών, φτηνά και υγιεινά προϊόντα διατροφής, παραγωγικοί συνεταιρισμοί των εργαζόμενων αγροτών.

· Πραγματική ισότητα των φύλων. Κάτω τα χέρια από τα ασφαλιστικά δικαιώματα των γυναικών.

· Όχι στο σύμφωνο σταθερότητας. Έξω από την ΟΝΕ. Όχι στην Ευρωσυνθήκη. Αντικαπιταλιστική ρήξη-αποδέσμευση από την ΕΕ με διεθνιστική προοπτική.

· Όχι στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο. Όχι στην καταπίεση των μειονοτήτων. Εργατικός διεθνισμός και ειρήνη μεταξύ των λαών. Επιστροφή όλων των ελληνικών στρατευμάτων. Κλείσιμο όλων των βάσεων. Έξοδο από το ΝΑΤΟ. Όχι στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Αλληλεγγύη και κοινή πάλη με τους λαούς των Βαλκανίων και της ευρύτερης περιοχής, με τα αντιπολεμικά και αντιιμπεριαλιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο!

Σε αυτές τις εκλογές, αντί για κυβέρνηση, ας διαλέξουμε το δρόμο της αντίστασης, της ρήξης και της ανατροπής!

Το ΠΑΣΟΚ προσυπογράφει πλήρως την κυρίαρχη πολιτική. Αποδέχεται την αναγκαιότητα «σκληρών μέτρων», αποδέχεται την παραχώρηση των 28 δισ. στις Τράπεζες και προτείνει αυξήσεις ψίχουλα. Διεκδικεί την εξουσία με υποσχέσεις για «αναδιανομή του πλούτου», για να κρύψει το επιθετικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά του. Θέλει να καπηλευτεί τη δυσαρέσκεια του λαού, αλλά δεν δεσμεύεται να ανατρέψει κανέναν από τους βασικούς αντιλαϊκούς νόμους που ψήφισε η ΝΔ. Δεν λέει λέξη για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και για την ελληνική συμμετοχή σε αυτές. Ο Σημίτης δεν συμμετέχει στα ψηφοδέλτια, αλλά η πολιτική του παραμένει ενεργή.

Με τη δύναμη και την εμπειρία των αγώνων που συγκρούστηκαν με την πολιτική της ΝΔ, ένα ανασυγκροτημένο μαζικό κίνημα μπορεί να γίνει ο χειρότερος εφιάλτης, είτε του ΠΑΣΟΚ, είτε οποιασδήποτε άλλης εκδοχής κυβέρνησης. Για να μην αφήσουμε να περάσουν νέες αναδιαρθρώσεις. Για να καταργήσουμε τους αντιδραστικούς νόμους που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν θεσπίσει τα τελευταία χρόνια.

Φραγμός στο ΛΑΟΣ, στο ρατσισμό και τους φασίστες

Ο αγώνας για να μην διασπαστούν οι εργαζόμενοι, για να μη γίνουν οι μετανάστες αποδιοπομπαίοι τράγοι για την κρίση και την άνοδο της ανεργίας είναι υπόθεση όλων μας. Περισσότερο παρά ποτέ απαιτείται κοινός αγώνας ελλήνων και μεταναστών εργατών για πλήρη δικαιώματα, για την νομιμοποίηση των μεταναστών, για άσυλο στους πρόσφυγες, για να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Να ενταχτούν όλοι οι μετανάστες στα συνδικάτα. Χρειάζεται να κλείσουμε τον δρόμο στην αντικομμουνιστική ρατσιστική δημαγωγία του ΛΑΟΣ που υπόσχεται να βάλει στη Βουλή τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, τους Κοραντήδες των μυστικών υπηρεσιών. Είναι ώρα να κλείσουμε το δρόμο στις φασιστικές προκλήσεις στις γειτονιές με επιθέσεις σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών, των κατατρεγμένων από τους πολέμους και τη φτώχεια.

Όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί, θα μοιραστεί την ήττα… Ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος!

Όμως, όλα αυτά απαιτούν μια άλλη κατάσταση στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, για να μην έχουμε αγώνες που ηττώνται ή απομονώνονται και αυθόρμητες εκρήξεις χωρίς προοπτική, αλλά νικηφόρες ρήξεις και κατακτήσεις. Ο υποταγμένος συνδικαλισμός που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, ούτε θέλει ούτε μπορεί να οργανώσει την αντίσταση. Η κομματική περιχαράκωση του ΠΑΜΕ δεν επιτρέπει την ανάπτυξη νικηφόρων αγώνων. Ο δρόμος για εμάς είναι η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, η οργάνωση των αγώνων από τα κάτω και η δημοκρατία του αγώνα, ο συντονισμός των ίδιων των σωματείων, οι μαζικές συνελεύσεις και καταλήψεις, ο συντονισμός των τοπικών και περιβαλλοντικών αντιστάσεων. Μόνο έτσι μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός! Είναι η επανάσταση και η εργατική εξουσία,η νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική!

Οι απολύσεις, η ανεργία, η απαξίωση του κοινωνικού πλούτου, η εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η παγκόσμια οικονομική κρίση, δείχνουν πόσο ανορθολογικό, άδικο και επικίνδυνο είναι το καπιταλιστικό σύστημα. Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ είναι αναγκαίο να αμφισβητήσουμε τον καπιταλισμό, να επιμείνουμε στην εναλλακτική λύση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, να αναζητήσουμε τις νέες δυνατότητες για την επανάσταση, την εργατική εξουσία, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιμένει στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Για να σταματήσουμε να μετράμε ηττημένους αγώνες, εξεγέρσεις χωρίς συνέχεια και χαμένες ευκαιρίες, πρέπει να βγουν μπροστά αιτήματα, στόχοι, διεκδικήσεις, οράματα, που να μη μένουν στην απόκρουση της επίθεσης, αλλά και να προτάσσουν τις κοινωνικές ανάγκες, σε ρήξη με τη λογική του κέρδους και της αγοράς. . Έτσι ώστε, μέσα από τον αγώνα τους για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, να προσεγγίσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με την πείρα τους την επανάσταση και την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας. Μόνο έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για να αμφισβητήσουμε και, τελικά, να ανατρέψουμε το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Για την Αριστερά της νίκης και της ανατροπής!

Για να νικήσουν οι αγώνες και να δυναμώσει η αμφισβήτηση του καπιταλισμού χρειάζεται η πρωτοπόρα δράση της Αριστεράς. Δυστυχώς η ρεφορμιστική Αριστερά διαψεύδει καθημερινά τις προσδοκίες όσων στράφηκαν προς αυτήν με ελπίδα. Το ΚΚΕ μιλάει για την ανάγκη αγώνων και για αμφισβήτηση του καπιταλισμού και της αγοράς αλλά ταυτόχρονα σπέρνει την ηττοπάθεια, αρνείται τον αγωνιστικό συντονισμό, αντιμετωπίζει με εχθρότητα μαχητικά ξεσπάσματα όπως αυτό του Δεκέμβρη και διαλέγει για πρότυπο τα αυταρχικά και καταπιεστικά καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ φανέρωσε την ανεπάρκεια της αριστεράς που μιλάει για αγώνες και κινήματα αλλά δεν ξεκόβει από τη λογική της «αριστερής διακυβέρνησης» και της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και κουβαλάει ολοζώντανα τα φαντάσματα του ’89 και της επιθυμίας συμμετοχής στο επίσημο πολιτικό παιχνίδι. Τα πράγματα στην Αριστερά μπορούν να πάνε αλλιώς. Μπορεί να βγει στο προσκήνιο η Αριστερά της αντικαπιταλιστικής διεξόδου και της επαναστατικής αναζήτησης, των ανυπότακτων εργατικών αγώνων, των φοιτητικών καταλήψεων, των κινητοποιήσεων για τους ελεύθερους χώρους.

Η Αριστερά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και των ριζοσπαστικών αγώνων της μεταπολίτευσης. Η Αριστερά που το ’89 δεν μπήκε στα σαλόνια της εξουσίας, αλλά διάλεξε το δρόμο της μαχητικής κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια άλλη Αριστερά που να εμπνέει και να μη διαψεύδει τον κόσμο που την εμπιστεύεται.

Μια Αριστερά των αγώνων και όχι των διαδρόμων, που θα επιμένει στην κοινή δράση όλης της Αριστεράς στο μαζικό κίνημα. Μια Αριστερά μαχητική, αντικαπιταλιστική και επαναστατική, που επιδιώκει τη συσπείρωση και τη μετωπική ενότητα όλων όσων αναζητούν δρόμους ανατροπής. Μια Αριστερά της ελπίδας, αντάξια της ιστορίας και των αγώνων του λαού μας.

Δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο δρόμο του Δεκέμβρη για την Αριστερά της ελπίδας

Οι δυνάμεις και οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές μάχες της προηγούμενης περιόδου. Πρωταγωνίστησαν στις μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις που ανέτρεψαν τη συνταγματική αναθεώρηση. Είχαν πρωτοπόρο ρόλο στην απεργία των δασκάλων και στις μεγάλες απεργίες. Στήριξαν όλες τις προσπάθειες αγωνιστικού συντονισμού σωματείων. Πρωτοστατούν σε μαχητικές διεκδικήσεις για τους ελεύθερους χώρους και το περιβάλλον. Το Δεκέμβρη ήταν ανεπιφύλακτα και χωρίς καμιά ταλάντευση στο πλευρό της εξέγερσης. Έδωσαν και δίνουν καθημερινά την μάχη ενάντια στο ρατσισμό και τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές και μάχονται για να μη σηκώσουν κεφάλι οι ρατσιστικές και οι φασιστικές συμμορίες. Θα είναι μπροστά στους αγώνες και την επόμενη των εκλογών. Ταυτόχρονα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιμένει στην ανάγκη κοινής δράσης της Αριστεράς μέσα στο μαζικό κίνημα και καλεί και τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς σε ενωτική δράση για την απόκρουση της επίθεσης και την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προσπαθεί να δοκιμάσει αυτό που αποφεύγουν τα κόμματα της επίσημης Αριστεράς: Θέλει να λειτουργεί δημοκρατικά με βάση τις τοπικές συνελεύσεις. Αγωνίζεται για να κάνει πράξη τη συντροφικότητα, για να μην αντιμετωπίζονται οι αγωνιστές ως αμέτοχοι οπαδοί. Ξέρουμε καλά ότι στην αναζήτησή μας δεν είμαστε μόνοι. Ξέρουμε ότι χιλιάδες αγωνιστές αναζητούν δρόμους ρήξης και ανατροπής, συνειδητοποιούν ότι στήριξη στο ΠΑΣΟΚ σημαίνει νομιμοποίηση των αντιλαϊκών πολιτικών του, απογοητεύονται από την κατάσταση στην Αριστερά. Σε αυτούς τους αγωνιστές λέμε ότι ούτε η αποχή, ούτε η επιλογή του «μικρότερου κακού» δίνουν προοπτική. Τους καλούμε να στηρίξουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές και μετά από αυτές.

Για να μπορέσουμε όλοι μαζί να μετατρέψουμε το εργατικό λαϊκό κίνημα σε πολιτικό αντίπαλο δέος ενάντια σε όποια κυβέρνηση δοκιμάσει να μας φορτώσει τα βάρη της κρίσης. Για να ξανακάνουμε την Αριστερά συνώνυμη με την ελπίδα, την αντίσταση, την ανατροπή!

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ – ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ


Ανοιχτές προεκλογικές Εκδηλώσεις - Συγκεντρώσεις ΑΝΤΑΡΣΥΑ

- Κεντρική προεκλογική Συγκέντρωση Αθήνας, Δευτέρα 28/9, Ομόνοια

- Κεντρική προεκλογική Συγκέντρωση Θεσσαλονίκης, Τρίτη 29/9, Καμάρα

- Πειραιάς, Πέμπτη 1/10, Πλατεία Κοραή

- Πάτρα, Τρίτη 29/9, πλατεία Όλγας

- Γιάννενα, Τρίτη 29/9, Τσοκάνης, κεντρική πλατεία

- Λαμία, Τρίτη 29/9

- Χανιά 28/9, 7.00 μ.μ., Πλατεία Σπλάντζιας

- Ηράκλειο Κρήτης, Τετάρτη 30/9, 7.00 μ.μ. Λιοντάρια

- Νέα Σμύρνη - Π. Φάληρο - Δάφνη - Αγ. Δημήτριος, 25/9 στις 7:30 μ.μ. στην κεντρική Πλατεία Ν. Σμύρνης

- Ζωγράφου, 25/9 στον πεζόδρομο της Πλατείας Γαρδένια

- Κουκάκι-Πετράλωνα-Κεραμεικός, 25/9 Πλατεία Μερκούρη

- Γαλάτσι, 24/9, στις 7.30, Παλιό Τέρμα, Βείκου& Αρτέμιδος (στο περίπτερο ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

- Καλλιθέα, 24/9 στις 7:30, στο Δημαρχείο Καλλιθέας

- Πέραμα, 24/9, Πνευματικό Κέντρο

- Περιστέρι, 24/9, 7.30 μ.μ., Μετρό Αγ. Αντωνίου

- ΑΝΤΑΡΣΥΑ Εκπαιδευτικών, 22/9, 7.00 μ.μ., αίθουσα Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Ελλάδος, Σίνα 16

- 'Ιλιο - Πετρούπολη - Καματερό, 22/9 στην Πλατεία Ιλίου